donderdag 21 augustus 2014

Zoetermeer Parijs Zoetermeer.

Wat doe je zoal voor zo'n tocht, buiten het klaarmaken van de fiets, eten en de rest van de voorbereidingen niet zoveel eigenlijk, vanmiddag nog wat uren slaap pakken en dan met de auto naar Zoetermeer, en om 8 uur starten.
Zover ik weet zijn er tot nu toe 13 deelnemers., dus de groep is niet zo hele groot. De route is op en neer naar Parijs met het keerpunt onder de Eifeltoren, ben daar nog niet eerder geweest. Morgenmiddag, tegen de avond verwacht ik dat Eduard Botter en ik daar wel zullen zijn.

En dan is het weer zien terug te komen in Zoetermeer, als je het zo leest, niet zo moeilijk maar dat kan best nog wel lastig zijn.

Het thuisfront zal de berichten die ik stuur op mijn weblog zetten, zodat je toch een beetje kun meegenieten, waar we zijn en hoe het gaat.
Zaterdagavond proberen we terug te zijn, maar het kan ook maar zo zondagmorgen worden. Vooral als we van die regenbuien krijgen zoals de laatste dagen. Brrrrrrrr

In ieder geval aan de voorbereidingen kan het niet liggen, van de week bij Life Line in Emmen viel mijn lage hartslag van 46 op, "Weet u dat u een erg lage hartslag heeft", vroegen ze me. Ik was verbaasd, "nee, hoeveel dan", nou 46 was het antwoord.
Tjonge, meestal betekend dat een goede conditie, en met de Ovale tandwielen van Rotor erin is het klimmen en optrekken ook makkelijker, op de grafiek van de track zit het hoogste punt op 160 mtr, en veel punten ertussen.
De laatste tijd valt het erg op dat het publiek wat mijn blog leest veel vanuit Frankrijk komt, de aantallen zijn 50% van de Nederlandse bezoekers.
Dus bij deze van harte welkom aan de Franse bezoeker. :-))  Alors Bienvenue au visiteur Franรงais
Saluut.

zondag 17 augustus 2014

Meten is weten.

Is het vaktekenen van vroeger nog steeds handig.
Op dit moment heb ik al bij verschillende velomobielen een setje ovale tandwielen gemonteerd, en tot nu toe heb ik alleen nog maar positieve reactie's gekregen/gelezen.
De afstelling blijft een klus mede doordat er veel variabele zijn in onze ligfietswereld, zelf bij de velomobielen.
Ja, ja, want het enige vaste punt wat je hebt in de aandrijflijn zit onder je stoel, en de stand van het voorframe, wat naar voren afloopt, de rest is afhankelijk van de bezitter/berijder van de velomobiel.
De hoogte van de stoel, en de lengte van de benen bepalen de locatie van de trapas en de positie van het bovenste en onderste dode punt van de trappers.

Al deze positie's bepalen samen hoe vlak de ketting loopt en waar hij aangrijpt op het tandwiel, als je deze positie weer in beeld heb kun je het grootste krachtmoment bepalen, waar de trappers moeten staan, en dan kun je zien hoe je het tandwiel monteert op het crankstel.

Op hoogte om de maten te meten.
Heb je een open ligfiets, zonder stroomlijn body dan kun je het heel goed zien, en vrij makkelijk allemaal vaststellen.
Heb je een velomobiel dan maakt de stroomlijn body dit allemaal wat lastiger omdat je het niet goed kunt zien, net zo min, dat je er makkelijk bij kunt.
Vandaar dat ik bij de eerste velomobielen de kap eraf haalde en dit kon vaststellen. Nu heb ik alle punten opgemeten en uitgetekend op papier,
Voordeel hiervan is dat je vooraf kunt bepalen welke afstelling je moet nemen, als de klant van te voren opgeeft hoever de trapas van de knik in het frame zit.
Ook als mensen het zelf willen monteren kan ik hiermee op afstand bepalen wat de juiste afstelling is, en een setje met aangepaste derailleur opsturen.
Saluut.


donderdag 14 augustus 2014

Nog wat oefenen voor Zoetermeer Parijs Zoetermeer, en Rotor aanpassingen

Mooi uitzicht over de omgeving
 Afgelopen maandag en woensdag Duitsland in geweest en de hoogste bulten opgezocht, uiteraard zijn ze hier niet zo hoog als in Sauerland, maar ongeveer 90 mtr halen we wel.
Maandag een route van 100 km met hoogste punt op 95 en woensdag tussen Uelsen en Ootmarsum heen en weer gereden want dan kom je tot 80 en 90 mtr.
Ik wil weten wat voor snelheden ik nu haal op die heuvels, omdat ik ze met normale tandwielen ook vaak gereden heb.


Tijdens het klimmen verbaas ik me erover hoe makkelijk je tempo kunt houden met deze tandwielen, nu weet ik ook waarom dit voorjaar Dirk Drost zo makkelijk bij me wegreed tijdens een klim. Waar ik met normale tandwielen voor terug moet schakelen, kan ik nu gewoon doorrijden, en het passeren van de dode punten in de trapbeweging gaat veel makkelijker. Uiteraard als je klimt ga je ook weer omlaag en dan is een cadans van 120 helemaal geen probleem, terwijl dat met gewonde tandwielen best wel lastig is om een hoge cadans op een natuurlijke manier te trappen, want het voelt heel natuurlijk, en niet geforceerd.

Wie bied er!
Er begint al een aardig stapeltje tandwielen te ontstaan in mijn garage, en dit zijn ze niet allemaal, want sommige klanten nemen de oude tandwielen mee, voor montage en gebruik op een andere fiets.
Kan wel een handeltje in gebruikte tandwielen beginnen, want sommige zijn niet of nauwelijks gebruikt.

Volgende week om deze tijd ben ik op weg naar Parijs, het thuisfront zal weer op regelmatige basis datgene vermelden wat ik doorgeef bij de controle's en ik hoop dat ik zaterdagavond weer terug ben in Zoetermeer.
Op zich moet 1000 km in 48 uur te doen zijn, maar vanzelfsprekend is dit natuurlijk niet. Want op deze afstanden kan er van alles gebeuren, waardoor je planning volledig in de soep loopt.
In ieder geval is het de bedoeling dat Eduard Botter en ik samen oprijden, zodat je elkaar ook kunt helpen indien nodig.
Saluut.

vrijdag 8 augustus 2014

Trainingsrondje, ZPZ en Rotor Q-XL tandwielen.

Vanmorgen weer eens het bekende trainingsrondje gereden door Duitsland, 100 km, nu met alle bladen in de ovale uitvoering. Eerst had ik alleen het kleinste en midden blad vervangen, maar ik kwam er steeds meer achter dat als ik overschakelde naar het grote blad, dat er iets niet klopte, ook terug naar midden voelde vreemd aan, eigenlijk ook wel logisch.

Dus nu het grote blad ook in de Q-XL uitvoering en ik was na 2,5 uur weer thuis, onderweg een plaspauze gecombineerd met het eten van een "Snelle Jelle", en even later een discussie met oom agent over het rijden op de openbare weg. Tja die man vond het niet veilig, en wou geen discussie maar wel het verzoek het fietspad te gebruiken, nou dan doen we dat voor de rest van dat fietspad. :-))
Het gereden gemiddelde was bij thuiskomst 45 km, en dat is nog niet eerder zo hoog geweest, uiteraard fietst het nu wel wat makkelijker met het warme weer, maar een 2,5 km hoger gemiddelde is toch wel een leuk verschil.

Een tijdje terug had ik de beslissing genomen om Zoetermeer Parijs Zoetermeer te laten voor wat het is, weinig deelnemers en geen ligfietsers erbij, en om 1000 km alleen te fietsen is toch wel een beetje saai, totdat E. Botter zich melde vorige week en vroeg waarom ik nog niet op de deelnemerslijst stond. Ben toch omgegaan en daarom vanmorgen maar ff weer 100 km rijden om het in de benen te krijgen.
Over 2 weken is het zover, en om door Parijs te fietsen en onder de Eifeltoren een stempeltje te halen, tja het heeft toch wel iets, ja toch, niet dan.

Als je goed kijkt, zie je dat het tandwiel bijna op zijn grootst is.
Ondertussen ben ik druk bezig met het monteren van Rotor Q-XL tandwielen, en degene die er nu mee rijden zijn allemaal positief, heb eigenlijk nog geen wanklank gehoord en heb zelfs al een klant uit Zuid Duitsland die een setje besteld heeft.
Uiteraard loop je dan gelijk tegen het probleem aan van de aanpassing aan de derailleur, ik stelde hem voor dat hij naar Lattrop zou komen, maar 800 km is toch wat ver.
Wat ik nu ga doen is eigenlijk hetzelfde als wat ik doe met de ruildemper achter in de velomobiel. Ik stuur een aangepaste mee met de tandwielen, en dan moeten ze de gedemonteerde terug sturen die ik weer kan aanpassen, en gebruiken voor de volgende klant die de montage zelf wil doen.

Nu, kun je mooi zien dat hij klein is vlak voor het dode punt.
Het mooiste is als je naar Lattrop kunt komen, maar ik snap dat sommige mensen opzien tegen de afstand, en zelf monteren lastig vinden vanwege de aanpassing aan de derailleur, als dat zo is, dan kun je de aangepaste bestellen, en met een handleiding voor de afstelling, zelf de montage doen.
Waarom moet je de derailleur aanpassen, doe je het niet dan moet je door de ovaliteit van het tandwiel je derailleur zo hoog afstellen dat je het kleine blad niet meer kunt schakelen, en lukt het wel dan ligt de ketting op de onderkant van de kooi, en dat willen we niet.

Deze week T. van Goor gehad met zijn Raptobike en dan blijkt dat door de afwijkende houding, kettinglijn en hoogte, de tandwielen weer heel anders gemonteerd moeten worden dan in een velomobiel.
Binnenkort ga ik kijken in hoeverre de afstelling in een velomobiel onderhevig is aan de lengte van de benen, en de zithoogte, want alles is eigenlijk variabel behalve de positie van het kettingwiel onder de stoel.
Het frame loopt omlaag als je de trapas verder weg schuift, verder weg geeft een vlakkere kettinglijn, dus aangrijpingspunt van de ketting op het tandwiel.
Een hogere zithoogte, of lagere, geeft een andere positie van het bovenste en onderste dodenpunt, dus ook een andere positie waar je het sterkst bent tijdens je pedaalslag.

Wat dat betreft is de montage op een racefiets makkelijk, het juiste gat voor montage wordt aangegeven op het tandwiel. Klaar, alleen kun je nog aanpassingen doen op in welke punt/positie monteer je het tandwiel.
Standaard begin je in pos. 3 maar je kunt ook 1 of 2 gebruiken, is meer voor snelheid, of punt 4 of 5, dat is meer voor het klimmen en hoger toeren.

Zelf heb ik nu het grote blad op pos. 2 staan, het middenblad op pos. 3, en het kleine blad op pos. 4.
Komende week druk met monteren, E. Botter komt b.v. fietsend uit zeeland, en het schijven van de handleiding met foto's erbij.
Al met al "druk als een klein baasje".
Saluut



zondag 3 augustus 2014

Een nieuwe hobby.

De kleine en de grote.
Ja, een nieuwe hobby erbij. Helikopter vliegen met afstandbediening.
Van het voorjaar liep ik in Weerselo op de Weerselose markt, en daar liep ik op een standje af waar ze van deze helikopters verkopen. Ineens begon een oude liefde weer te leven. Als tiener bouwde ik veel vliegtuigjes vanuit bouwpakketten en speelde ermee alsof ze echt konden vliegen, in die tijd had je dat nog niet, en moest je gebruik maken van je fantasie, later zag je het weleens maar tja, jong gezin en veel activiteiten zorgde ervoor dat hier geen plaats/ruimte voor was.


Nu kwam het boven en heb gelijk eentje gekocht en thuis uit de doos en ermee vliegen, nou het viel echt niet mee. Het is een fixed pitch met 2 sets bladen op de hoofdrotor, die tegengesteld draaien, deze zijn het makkelijkst te vliegen, lekker stabiel en blijven altijd recht hangen, je hoeft ze niet te stabiliseren, alleen draaien, voor links of rechtsom, en voor en achterover, als je vooruit of achteruit wil vliegen.
Alleen je vliegt wel eens ergens tegenaan en dan komt het moment dat je onderdelen nodig bent, nou mooi niet dus. Na zoeken, een site uit Amerika die zou ze hebben, wel geld betaald maar nooit geen spullen.

Na wat rond zoeken kwam ik in contact met de KDS importeur en heb een afspraak gemaakt om spul te bekijken, tjonge daar gaat je jongenshart wel weer van kloppen hoor, mooi spul daar jo. Maar zijn advies is duidelijk, ga eerst maar eens achter je pc met een simulatie pakket aan het werk. Hier ga maar achter de computer zitten en kijk hoe lang je hem in de lucht houdt.
Nou dat was schrikken hoor, nog geen 2 sec. hield ik hem in de lucht. Kijk zegt hij, dit gebeurt er als je niet oppast maar dan in het echt, weg heli.

Ik heb eerst een simulatiepakket gekocht met zender, en thuis 1 maand aan het oefenen geweest.
Tijdens deze maand rondgekeken op marktplaats en een leuke heli gekocht met veel extra's, je ziet veel mensen op marktplaats die zoiets kopen en dan een keer aanzetten en dan gauw weer inpakken, want het is net een echte heli, ze kunnen dus ook bijna 100km per uur vol gas. er gebeurt dus wel wat.

Nu heb ik er twee van KDS allebei collectieve pitcheen kleintje die tegen een stootje kan, heb hem al eens uit de boom moeten halen, en daarna vliegt hij weer. en de grote een KDS 450C, al een professionele heli, die met een Fly Mentor erop redelijk makkelijk te vliegen is.
Al met al heb ik hem nu 4 weken vliegend en heb hem al 3 keer gerepareerd, want als je denk het in de hand te hebben, dan is hij soms zo maar weg en kun je aan het sleutelen, gisterenavond pakte hij net nog de boomstam mee, maar een half uurtje later vloog hij weer, hoofdas krom en de bladen waren kapot.
De staartbuis had ook een tik gehad, maar nog bruikbaar.

Al met al heel leuk om te doen, ook als je ziet hoe zoiets mechanisch in elkaar zit en werkt, bijzonder, en dat draait dan met 2000 toeren, en je kunt het alle kanten op sturen en draaien. ook als je ziet op Youtube wat mensen ermee doen. Dat zal mij niet lukken, ben al blij als ik naar bed ga s'avond en de heli is nog heel :-))
Eerst het hoveren maar eens goed onder de knie krijgen en dan kunnen we beginnen aan de loopings en andere stunten.

Voor 80% doorgescheurd.
Afgelopen weken behoorlijk druk geweest met repareren van velomobielen en monteren van ovale bladen.
Als mensen komen, doen we er gelijk wat onderhoud bij en voorzien we ze van aanpassingen op de stuurstang en achterdemper. Klaas de Jong is afgelopen week ook geweest met een gescheurde achterbrug en  heb gelijk zijn standaard demper aangepast en gemonteerd samen met een setje ovale Rotor tandwielen.

Mijn buurman Jan, die eigenlijk het zelfde doet als ik, maar dan voor racefietsers, heeft nu ook een setje gemonteerd en gaat het promoten bij zijn fietsclub, kijken wat dat wordt.
Als je het ziet zitten op een racefiets geeft dat wel een heel apart gezicht want dan zie je het helemaal, in de velomobiel zie je er niet zoveel van in het donkere vooronder.
Saluut..

donderdag 24 juli 2014

Wat meer info, achtergrond en ervaringen over ovale tandwielen.

tandwielgrootte fluctuatie

Hierboven kun je mooi zien wanneer je de beschikking hebt over welk tandwiel.
Het is een 53t, maar door de zijn eigenschap wisselt het tussen 51t en 56t. Ook kun je goed zien hoe een dergelijk tandwiel gemonteerd moet worden, vooral bij ons ligfietsers is dat ff puzzelen omdat we liggen en de ketting op een andere plek aangrijpt op het blad. En een foutje is snel gemaakt.

Afgelopen zondag begon Studio Sport met een close-up beeld van ovale tandwielen op de fiets van een Garmin rijder, he dacht ik, mooi vol in beeld.
Deze tandwielen winnen aan populariteit in de fietswereld, uiteraard door het succes van de laatste 2 Tour de France winnaars, te weten Wiggens en Froome, en natuurlijk M. Vos die bijna alles wint en al jaren met Rotor ovale tandwielen rijdt.

Buiten deze bekende fietsers zijn er nog meer fietsers die ze met succes toepassen. Ook in de Mountain bike wereld worden ze toegepast. En worden er prijzen mee gewonnen.
De cijfers wijzen ook uit dat met deze tandwielen er meer vermogen overgebracht kan worden. 4,1% en dat het voor de spieren beter is, oftewel 9.1% less lactates, doordat je meer spieren gebruikt, krijg je minder last van melkzuur. Eea wordt ook beschreven in het stuk zoals hieronder beschreven.

Bij Q-rings gebruikt u een groter aantal spieren op een lagere intensiteit in vergelijking met 
ronde kettingbladen. Deze verschuiving in spierbalans resulteert in een hogere afgifte van vermogen en een lagere verzuringsgraat.

En wij ligfietsers zijn gek op dingen die bewerken dat we met minder inspanning dezelfde snelheid kunnen halen, of met dezelfde inspanning een hogere snelheid.

Dit is wat ik vanmorgen van Tom Hospes als reactie kreeg.
gisteren (23-07) 37/38 gereden met cadans 95 met tegenwind windkracht 5/6. Op het laatst kreeg ik een klap toen een versnelling lager gedaan. Toen met trapfrequentie 100 reed ik weer 35. toen weer een klap en toen reed ik nog 32/33 altijd nog een cadans van dik boven de 90. echt ongekend voor mij. 

Het gaat steeds beter met de tandwielen. Vooral bij klimmetjes moest ik erg wennen. Vanochtend (24-07) kon ik kruissnelheid 40 rijden met trapfrequentie van 100. Ongelofelijk hoog voor mij dat laatste. Moet er wel bij zeggen dat ik voor de wind had. Bij hommerts naar rotonde op de weg gebleven. tot aan het aquaduct. In 8e versnelling top 48 gehaald. dit is een trapfrequentie van 102. 

Als je bedenkt dat Tom een krachtmens is, die altijd reed met een lage cadans, en s'morgens niet vooruit te branden was, :-)) dan heeft hij veel gewonnen met de ovale tandwielen.

Ook andere klanten die nu met ovale tandwielen rijden berichten dat het makkelijker rijdt en resulteert in een hogere cadans. Gisteren is Casper Jansen geweest en die schrijft op zijn blogspot dat hij het gevoel heeft dat er nu trapondersteuning in zijn Quest zit, nou dus niet, Casper zal eerst wat ervaring opdoen met woon- werk verkeer voordat het duidelijk wordt wat het resultaat is.

Voor de techneuten onder ons, het materiaal bestaat uit aluminium met legering 7075 en 7076 met een hardheid van T6. Dus het is niet zomaar aluminium wat ze gebruiken.
Via deze link kun je uitgebreid lezen over de basisafstelling voor actieve fietsers en profs.
Zelf heb ik me daar niet echt aan gehouden wat opbouw betreft, maar in eerdere stukjes heb ik al aan gegeven wat mijn eigen ervaringen zijn.

De Velomobielen die nu zijn geweest passen de trippel 30, 44, 54 toe, in de Q-XL uitvoering, dit kan wel maar vergt enige aanpassing aan de voor derailleur, want door de ovaliteit is de 30 op zijn kleinst uiteraard kleiner dan 30 en de 54 op zijn grootst is groter dan de 57 rond. Uit ervaring weten we dat 30/42/57 met ronde tandwielen al lastig is, dan is 30/44/54 zonder aanpassing van de kooi helemaal niet te schakelen.
Jammer genoeg is het model Q-XL maar in 4 uitvoering te verkrijgen, te weten 41, 44, 53, en 54.
Dit komt omdat de 95% van de Questen uitgevoerd zijn met de maat 130BCD cranks. Als je 110BCD hebt zijn er meer mogelijkheden wat tandwielen betreft.

Grappig is dat gisteren Casper vroeg hoe vaak ik per week een klant wil helpen, en dit ook aangeeft op zijn blogspot, maar schroom niet om te bellen of te mailen, ik vind wel een gaatje en met 2 weken heb ik mooi vakantie bij huis. Als je zelf wilt monteren dan geef ik aan welke positie je moet gebruiken en wat je moet aanpassen aan de kooi van de derailleur. Maar met kap erop is dat best nog wel een lastig klusje.
Saluut.



dinsdag 8 juli 2014

Ervaringen met de ovale tandwielen.

Deze zijn geschikt voor ligfiets montage.
Heb nu de ovale tandwielen al meer dan een maand in de Quest en ben nog steeds positief over mijn ervaringen. De spieren zijn er nu goed aan gewend en het verschil in trapbeweging merk ik niet meer, dat was na een paar dagen al zo.

Cadans is nu structureel hoger en dat voelt goed, dit betekend een lagere belasting voor het onderstel, omdat je minder torque/kracht hoeft over te brengen per omwenteling, dit is beter voor de gewrichten, pezen en spieren, zelf heb ik het vermoeden dat dit voor de langere termijn ook beter is, dan het trappen met een lagere cadans. Het middenblad heeft nu 2 tandjes meer,  van 42 naar 44 en ik heb een hogere cadans, maar ik rijd in dezelfde versnelling achter, dus dan kun je je voorstellen dat dit een boost is voor mijn kruissnelheid.

De reactie's van degene waarbij ik ze gemonteerd heb zijn ook erg positief, met name met het optrekken en klimmen. Mijn fietsmaat Tom, vind het erg jammer dat hij dit niet veel eerder tot zijn beschikking heeft gehad. Tom is dan ook een krachtmens, die nu bijna met een cadans van 100 rijdt ipv constant dik of net onder de 90.
Heb ook sterk het idee dat het beter is voor de rug, maar dat is een gevoel.

Momenteel krijg ik veel bestellingen binnen voor deze tandwielen, voor losse levering en voor levering en montage, zelf mijn buurman die graag op de racefiets zit, wil ze nu hebben. Al met al positief, en ben benieuwd hoe het zich ontwikkeld.
Heb je belangstelling bel of mail me en ik voorzie je van datgene wat je nodig hebt.
Saluut.