woensdag 1 juli 2015

Oliebollentocht 2015, een Ovaal Rondje.

Dan zijn ze lekker, nu ff niet.
Met de huidige temperaturen 30+ denk je eigenlijk hier niet aan, maar de oliebollentocht 2015 zal verreden worden vanuit Lattropia, (zie dat klinkt wel weer zonnig).

De 4de kerstdag zal de tocht starten in
gasterij "De Smid" in Lattrop, en ons voeren door de omliggende plaatsen in Twente en de Duitse grensstreek aan Duitse zijde.
Tijden zullen als vanouds hetzelfde zijn, start 11 uur, pauze tussen 1 en 2 uur, en oliebollen om 4 uur, en daarmee is ook gelijk de traditie afgewerkt.



Voorgaande jaren was er altijd een voor en achterrijder per groep, zodat de boel een beetje bij elkaar bleef, wat in sommige gevallen handig is, en in sommige gevallen een nadeel. De praktijk heeft ook geleerd dat door de steeds grotere aantallen deelnemers dit steeds lastiger te organiseren is.

Dus heb ik het voorstel gedaan aan het bestuur van de vereniging om:
A. Het te organiseren met een minimaal aantal vrijwilligers.
B. Via internet iedereen een x-aantal track's aan te bieden voor deze dag.
C. Eén vaste locatie voor de pauze, zodat je elkaar meerdere keren per dag ziet.
D. Een tel. nr. voor de echte pech gevallen.
Men vond dit een vernieuwende aanpak, die iedereen de kans geeft om op zijn eigen wijze, of samen, een leuk stukje te fietsen,

Tegenwoordig zijn er veel mensen die toegang hebben tot een gps, en iedereen die een velomobiel rijdt weet wat hij moet doen als zijn band lek is.
Je kan van te voren bepalen welke track je gaat rijden en met wie, er zal voor iedereen wat zijn, van een korte vlakke route, tot een lange route, met hoogtemeters. Daarnaast kun je zelfstandig van route wisselen als de omstandigheden erg winters zijn,

De pauze zal in Duitsland zijn, en de omgeving hier heeft veel variatie in zich, tot max, bijna 100 mtr boven NAP. Uiteraard zal ik van het najaar alle info via Ligfiets.net delen, en ook de inschrijvingen kunnen daar gedaan worden, of het allemaal lukt voor het bekende bedrag is nog ff afwachten, maar ook dat zal ter zijner tijd bekend gemaakt worden, eerst maar eens van de zomer genieten.
Saluut.

woensdag 24 juni 2015

Cycle Vision 2015 IJsselstein.

Na een flink aantal uren voorbereiding zijn we dan in IJsselstein bij de wedstrijden van CV aanbeland. Dit jaar alleen de uur's race want de zaterdag liep over van de afspraken. Grytsje wou ook graag mee, vanwege de mogelijkheid van spinning, dus mooi gelijk 2 vliegen in een klap kun je zeggen.

Al gelijk mensen ter herkenning, maar jammer genoeg wel veel dezelfde, niks verkeerd aan, maar geeft wel een beetje aan, dat er weinig beweging in zit, en dit is wel jammer want er waren veel extra dingen georganiseerd. Dus daar ligt het dan niet aan, jammer genoeg zijn de fiets gerelateerde producten volop aanwezig en laten de ligfiets producenten het wat afweten, die zijn in de minderheid. Wel apart.

Al om 20 voor 10 ga ik de baan op om wat warm te trappen en gelukkig lopen de stroomlijnkappen van de wielen niet aan. Het is de eerste keer dat ik ermee fiets, en de bochten zijn aardig krap, dus enige uitslag is wel gewenst. Vorig jaar was er de massa start, dit jaar blijkt dat we om de 30 sec. starten, beetje vreemd, want er zijn iets meer dan 30 deelnemers, dat betekend wel meer dan een kwartier wachten voor de laatsten. De reden voor deze manier is mij ontgaan, want bij een massastart verdeelt het veld zich binnen een ronde, en is het voor het publiek veel leuker, nu rijdt iedereen ook voor zichzelf.

Als je dan staat te wachten en de eerste komen langs rijden, dan voel en hoor je duidelijk het verschil van velomobiel als ze langs rijden, vooral de 50 plussers hebben een aardige luchtverplaatsing en dat merk je wel als ze langs komen. Na 17 min oefenen in geduld mag ik dan eindelijk weg, en binnen een ronde zit ik op snelheid, de eerste ronde's met een cadans van 110, en na 3 of 4 ronde's schakel ik omhoog, want 110 rpm hou je niet 1 uur vol.

De eerste ronde's gingen ook met 58 km en nadat ik wat in cadans kom, blijft het rond de 54 km hangen. Good old W. Schermer zit net voor me en langzaam loop ik op hem in, als ik erachter zit, blijf ik wat hangen en gelijk loopt er iemand naar me te zwaaien bij de startlijn, oeps, denk ik, dat mag dan niet, klopt, ik ga Wim maar voorbij, en zie wel wanneer hij terug komt.

De baan is eigenlijk gewoon slecht voor dit soort wedstrijden, grof asfalt waarbij in de bochten elke keer de steentjes in de wielkasten rammelen, dus schoon is de baan ook niet, de bochten zijn dusdanig krap dat ik regelmatig een wieltje optil, waarbij ik een keer zie dat link 45 km aangeeft en rechts 53 km aangeeft. Tja als je links optilt dan gaat het wiel steeds langzamer draaien.
Je voelt de fiets in elke bocht wringen en hoop dat de F-lite rechts het volhoudt, want die krijgt het wel te verduren.

Mijn hartslag ligt rond de 170, wat ik niet verwacht had, maar ik kan het goed verdragen en de benen draaien lekker rond. Gelukkig heb ik een klein flesje water mee, zodat ik af en toe een teugje kan nemen. Na 30 min kak ik wat in, en moet wat werken om de snelheid erin te houden, dat gaat goed, na 45 min kijken wat het gemiddelde is, en dat blijkt op 53+ te staan, ik probeer dit omhoog te krikken naar de 55 toe, maar ik merk dat dat er niet inzit.

Wel ga ik vlak voor dat het uur om is de strijd aan met een DF rijder, die elke keer terug komt als ik hem voorbij ben, weet alleen zijn nr. niet. Ook ben ik vlak voor het einde Wim gepasseerd, dus die heb ik gelapt, best cool:-)). Maar petje af, ik hoop met die leeftijd ook die snelheid te halen.
Zelf verwacht ik rond de 7de plek te hebben gereden, en dat klopt later met de uitslag, alleen de afstand op de uitslag, daar heb ik nog vraagtekens over, omdat mijn eigen teller boven de 53 stond.

Na de wedstrijd gaat het flink regenen, ondertussen heeft Grytsje zich omgekleed voor de spinning, maar dat loopt jammer genoeg in de soep, want de instructeur komt niet opdagen, vreemd want de jongens die erbij staan weten ook niks, en kunnen niet zeggen wanneer het begint, we laten het voor wat het is, en gaan naar de standhouders, kijken wat we daar kunnen vinden. Ik neem de Quest mee want ik heb behoorlijk speling in de achterbrug op de achteras en Allert geeft me een andere achterbrug mee ter vervanging, alleen weten we niet of het aan de achterbrug ligt of aan de as.

Daarna is het douchen, nog wat kletsen met de afvaardiging uit het Noord Hollandse, en dan de Quest op het dak van de auto, en we gaan weer richting Lattropia, het weer is ook niet geweldig.

Ondertussen heb ik de achterbrug vervangen, de bussen waren uitgesleten, de as past nu weer perfect en zit goed opgesloten, niet te strak en geen speling, de Quest stuurt ook weer strakker door de bocht, de as is ook wel lang in verhouding met de lengte van de bussen. Maar de huidige DF's  Questen en Strada's hebben allemaal deze constructie. Tenminste de carbon uitvoeringen.
Wel heb ik de laatste maanden aardig wat hoogtemeters gemaakt, maar dat doen er meer, dus daar kan het niet aan liggen.

Over 2 weken Belgie/Frankrijk vanuit Herentals, hoop dat het weer ook wat beter is dan de laatste dagen.
Saluut.

woensdag 17 juni 2015

Zijn we klaar voor Cycle Vision??

De laatste dagen bezig met de voorbereidingen voor de uurs race op zondagmorgen, en het neemt meer dan 1 uur in beslag om alles klaar te hebben. Wat een cliché, voor 1 uur wedstrijd, ben je meerdere uren druk, maar goed voor 1 keer in het jaar is dat niet erg.

De laatste dagen naar huis fietsend maar eens goed de Quest op zijn staart getrapt, waarbij ik gisteren weer de politie naast me kreeg met het verzoek om ff te stoppen. Je rijdt weer eens op de weg, want om met bijna 60 op het fietspad te rijden, vraagt de nodige stuurmans kunst om iedereen te ontwijken.

Ze vonden wel dat het heel hard ging, volgens mij wel bijna 70 zei de diender, nou nee, meneer, net geen 60, maar goed kwam er weer met de bekende opmerking ervan af, "het is voor uw eigen veiligheid als u op het fietspad gaat rijden meneer", oke, braaf ja knikken is me altijd geleerd.

De verschillen die me opvallen met vorig jaar, dat het toch wel harder gaat met de nieuwe Quest en nu ik 1 jaar met ovalen tandwielbladen rij. Heb het resolutie punt aangepast zodat ik meer weerstand voel en meer topsnelheid kan ontwikkelen. Er zijn een heleboel mensen die zeggen dat ovale tandwielbladen niet echt helpen voor de topsnelheid, maar de getallen die ik nu op de teller krijg vertellen mij een ander verhaal. Was ik vorig jaar tevreden met 50, 52 km, rij ik nu 56, 57 km.

Was ik met ronde bladen tevreden met 42 km gemiddeld naar huis, nu stond hij vanmiddag op 46,26 km gemiddeld, ja mijn nieuwe teller geeft tot 2 pos. precies aan na de komma. En dit over een afstand van 19,5 km waarin ik door Oldenzaal, Denekamp en Tilligte moet rijden, dus onbeperkt doorrijden kan in dit geval niet.

Dit jaar heb ik ook stroomlijnkappen voor de wielen, dus samen met de racekap en voor en achter ventilatie gaatjes, dan moet er samen met de aangepaste tandwielbladen er toch een hogere snelheid uitkomen. Vorig jaar had ik de ovale tandwielbladen nog maar 2 weken daarvoor gemonteerd.
Op advies van W. Schermer rijdt ik nu op kruissnelheid achter met tandkransje 14, hiermee is er ook een winst te halen.

Hopelijk is het asfalt wat beter dan vorig jaar, we zullen zien. Daarnaast hoop ik zondag een boel bekende te zien, Grytsje gaat lekker spinnen s'middags dus die vermaakt zich ook wel.
Saluut.


woensdag 10 juni 2015

600 km Brevet Zwolle-Sauerland-Zwolle

Fiets van de auto en laden maar.
Het laatste en langste brevet is aan de beurt, en hiermee is het kwartet compleet. Tom en ik mailen gedurende de week ervoor elkaar regelmatig over de te volgen strategie en Tom vond de snelheid bij de 400 km brevet te hoog, dus in goed overleg krijgt hij de eer om het beter te doen. Mijn devies is 35, want het is een heel eind, en de hoogtemeters zijn ook niet vlak, wel 3500 nl. volgens de organisatie.

Maar goed we staan volgens afspraak om 8 uur in Zwolle, en nadat we nog snel de cadansmeter in de fiets gezet hebben van Tom, is het tijd voor koffie een praatje en zorgen dat we om 9 uur kunnen vertrekken. Er zijn redelijk veel fietsers, waarvan 8 een voertuig hebben met meer dan 2 wielen :-))
In totaal 35 of zo begreep ik, wat leuk is voor Gerrit en zijn mannen.

We gaan op pad en al snel zijn we weer met zijn vieren, net als bij de 400 km brevet en stomen op Winterswijk aan. Tom rijdt voorop en hij blijkt last te hebben van het zelfde syndroom als ik, harder rijden dan afgesproken, ik lach me een kriek in het begin, Dirk en Jos volgen ook netjes en het schiet lekker op. 15 km voor Winterswijk merk ik dat ik een verschil in snelheid krijg op links en rechts.
Vlak voor 9 uur iedereen erin en erop.
Aan beide kanten heb ik een snelheidsmeter en rechts geeft 1.2 meer aan dan links, mijn hartslag gaat omhoog en dan is de conclusie snel getrokken, rechts loopt leeg. Dit gaat dusdanig langzaam dat ik besluit om door te rijden tot Winterswijk voordat ik ga wisselen, maar ik merk wel dat het steeds zwaarder gaat.

Bij de controle ligt mijn hartslag boven de 150 en dit heeft dus wat energie gekost. Ik ga banden wisselen en de rest geniet van een bakkie en appelgebak met slagroom. Ik schuif aan, en schrok het weg, omdat de jongens verder willen. Al met al moet het snel, en hierna heb ik echt ff tijd nodig om weer tot rust te komen in de fiets. Maar goed na een goed uurtje ben ik er weer en we fietsen vrolijk verder Duitsland in. Gerrit doet dit keer zelf de geheime controle en die staat na de eerste klim, het is warm en de sportdrank gaat er goed in.

Gelukkig is het niet zo heet als vrijdag, maar 22 gr. en dan heuvel op en af, het kost wat zweet druppels. Tom rijdt steeds voorop en doet het goed. Op een gegeven moment zijn we opeens Dirk en Jos kwijt, we rijden door, en komen bij een klim van 8%, Tom schakelt verkeerd en het spul ligt ernaast, dus stoppen, gelukkig zit het spul niet vast zoals ik bij de Amstel Gold heb gehad. Als we verder rijden, rijdt Jos ineens naast me en verteld dat Dirk een lekke band had. Als ik boven achter me kijk zie ik Dirk naast zijn fiets staan, wat hij voor die tijd ook al vaker deed, iets met zijn linkerwiel, precies wat weet ik niet. Maar dan deed hij iets en reed weer verder.

Later hoor ik in Zwolle dat hij ook daar mis schakelde en de boel wel vast en ook de ketting kapot had getrapt. Dat is zuur als je niet verder kunt, want je moet wel weer naar huis. Goed we rijden verder en bij de volgende controle geeft Jos aan dat het wat te snel gaat, hij gaat zijn eigen tempo rijden. Ondertussen vordert de middag al lekker en ik zie Tom zweten als een rund, tjonge wat loopt er wat van zijn gezicht af. Vlak voor Arnsberg in Frondenberg, hebben we een steile afdaling waarbij je remmend naar beneden moet, anders hou je je fiets niet onder controle.

Oeps geheime controle, snel de weg over.
Als we in Arnsberg zijn bij de Burger King geeft Tom aan dat hij aardig misselijk is en het bestelde eten laat hij dan ook staan. Ik eet smakelijk een vette hamburger met een bak sla, en geef Tom de ruimte om te herstellen. Want hierna volgt een klim van 10 km, ongeveer van 2 naar 500 mtr hoogte en dat vraagt het nodige van de mens. Tom geeft aan dat hij zijn eigen tempo rijdt en ik wacht boven op de bult. Hier staan meerdere fietsers te wachten, want een ieder gaat in zijn eigen ritme naar boven en wacht dan tot zijn groep compleet is. Hierna is het weer dalen en klimmen, waarbij ik elke keer wacht op Tom na een klim of afdaling, want door de misselijkheid durft hij ook niet snel te dalen. Na een afdaling kijk ik tijdens het wachten op mijn fietscomputer en zie 104.37 als hoogste snelheid,  Ja had al het idee dat het hard naar beneden ging, misschien niet verstandig, maar wel leuk, je moet tenslotte ook genieten tijdens zo'n tocht

Als we de laatste klim pakken haal ik een van de racefietsers in en rijden samen naar boven, dit is vlak voor Kallenhardt, de Giessen gangers die dit lezen weten wat ik bedoel. Ze hebben boven het dal van links naar rechts een snelweg gebouwd die over het dal gaat als je omhoog klimt, met vet dikke palen eronder, tjonge wat een bouwwerk is dat, een mooi gezicht. Als ik boven ben samen met de jonge racefietser, staan zijn maten te wachten, en ze vragen, heb je hem ingehaald of andersom.
Ik zeg dat ik hem heb ingehaald tijdens de klim, maar dat het niet zo erg is om door een ligfietser ingehaald te worden, maar dat het zo vervelend is dat er zo'n oude vent uit stapt. :-))

Waar is nu die mug gebleven:-))
Ze kunnen er wel op lachen, Ze vragen of er nog klimwerk in het verschiet ligt en omdat ik daar vaker gereden heb kan ik ze gerust stellen, het meeste zit erop, nog een tweetal kleine steile klimmetjes en dan is het eigenlijk wel gedaan met het echte werk.  Ondertussen trek ik wat extra kleding aan, een schoon droog shirt, beenstukken en een extra muts, want het is 10 uur en het wordt al aardig koud. Even later komt Tom boven die eerst ff met rust gelaten wil worden. Ik eet weer bami die ik meegenomen heb, dit bevalt goed. En als Tom zover is gaan we de lange afdaling naar Kallenhardt af. Hierna nog de 2 steile klimmetje en dan rijden we Sauerland uit.

Je rijdt van heuvelrug naar heuvelrug en elke keer zie je een magistraal mooi landschap uitgestrekt voor je, een mooie rode gloed van de ondergaande zon, want we rijden naar het westen en veel vals plat naar beneden, echt GENIETEN met hoofdletters, alleen al voor dat stuk rijdt je eigenlijk dit brevet al. Zo gaan we snel op Oelde aan, en kunnen snelheid mooi wat opkrikken, in Oelde eten we een lekker Duits broodje, want de bami wordt ook wat oud, maar als ik naar buiten ga, is de combinatie groot Duits broodje met 1/2 ltr cola en de kou de verkeerde en hup alles er weer uit. Dat is minder, we gaan rijden en ik eet in de fiets bij, maar dit is toch wat behelpen en naar Munster en naar Hengelo heb ik hier toch wel aardig wat last van. Je eet niet zomaar een lege maag vol, vooral als die wat weerspannig is.

Tom is ondertussen door het vele dalen zijn misselijkheid kwijt en we komen beide eigenlijk wel tot de conclusie dat de warmte van de middag teveel is geweest, Jos had ook een half uur in het gras gelegen vertelde Tom, toen Jos in Arnsberg binnen kwam.
Nu (tijdens de nacht) is het koud, ik kan niet echt warm worden, als het na 4 uur licht wordt en we Hengelo binnen rijden wordt ik wat warmer, dan gaat het eten ook gelijk beter, merk ik wel.
Na Hengelo is het nog 85 km en we gaan om 7 uur fietsen, en nemen aan dat 10 uur moet lukken om in Zwolle te zijn. Tom geeft aan bij het thuisfront dat naar huis fietsen geen optie meer is. Ze komen hem halen.

Weer snel verder.
Maar goed eerst komt de Holterberg nog, nou ja berg, bultje is het eigenlijk, maar goed.
Als we de Holterberg op rijden val ik bijna uit mijn fiets, er rijdt opeens een racefietser naast me en hij vraagt verbaasd, "gaat u met die fiets de HOLTERBERG op fietsen, hij sprak het met respect uit.
"Ja"zeg ik, waarom niet, "nou omdat u in een ligfiets zit, en met die dingen kun je toch niet klimmen.
Waarop ik antwoord, "nou meneer, we komen net uit Sauerland met BERGEN die een beetje hoger en steiler zijn dan dit bultje. "Nou mijn zwager heeft een ligfiets met 2 wielen en zegt dat een brug of viaduct al moeilijk is voor een ligfiets". Waarop ik hem zeg, "dan moet u zwager maar eens gaan leren fietsen, want het is geen probleem om te klimmen met een ligfiets".
De man rijdt verder, en ff later halen we hem in tijdens de klim en laten hem achter ons,

Ik vertel Tom het gesprek en hij schud zijn hoofd, heb al veel meegemaakt maar zoiets nog niet.
We rijden lekker verder en om 10 uur zijn we terug in Zwolle. Alwaar Gerrit en zijn vrouw wachten op de binnenkomers, we eten wat macaroni en praten na. De fietscomputer geeft aan dat we 606 km gefietst hebben, waarbij ik 20 uur en 21 min gefietst heb met een bewogen gemiddelde van 29.75 km
We zijn 25 uur onderweg geweest, dus 4 uur en 40 min stil gestaan. Tom heeft 21 uur gefietst, wat natuurlijk komt doordat hij wat langzamer klom en daalde, maar 40 min verschil had ik niet verwacht.

Al met al een hele mooie tocht, zeker wat het gedeelte Sauerland betreft, en vooral het stuk terug, wil dit altijd nog eens rijden bij licht, eigenlijk moeten we een uurtje eerder starten en dan is de zon nog net niet onder als we daar zijn, maar goed, of de volgende keer gewoon wat harder fietsen Tom.

Volgend weekend CV in Venray, 1 uurtje knallen. Kijken of we dat nog kunnen en dan in Juli 1200 km in Belgie/Frankrijk.
Saluut.

zondag 31 mei 2015

Elfstedentocht 2015.

Iedereen wil op de foto:-)) , kleine Amara denkt Oeps.
De tweede pinksterdag is aangebroken en op het programma staat de Friese Elfstedentocht, 235 km volgens de startkaart. Dit keer gaan we met zijn vijven, Dochters Judith en Tirza, schoonzoon Jurian en Jan de buurman wil ook mee, voor Judith en Jan is het de 1ste keer, Tirza de 4de en voor Jurian de 10de, en o ja, voor mij de 33ste.


Judith heeft voor de kaarten gezorgd, gr. 8 hebben we met elkaar, waarbij Jan gr. 2 heeft dus we kunnen al voor 6 uur starten, Jurian is de enige die nog met oude ronde bladen rijdt, de rest heeft ovale tandwielbladen op de fiets:-)). Mede mogelijk gemaakt door "De Rond, Velomobiel Service Twente".

Een ieder heeft behoorlijk getraind voor de tocht, waaronder mezelf, 4 weken zadelpijn tijdens het woon werk verkeer, wat ook een keuze is, om tijdens de tocht "der Tochten" niet teveel last te hebben. Vorig jaar dit niet goed gedaan en dat was te merken. Het weekend voor Pinksteren met elkaar nog 100 gefietst hier in de omgeving en Duitsland met de nodige hoogtemeters en dat is goed bevallen.

Het is natuurlijk ERG leuk om met een paar van je dochters en aanhang je hobby te delen en te beleven, geeft een extra dimensie aan het geheel.

We zijn mooi op tijd bij de start, alleen de start procedure heeft vertraging opgelopen, dus we wachten wat langer voor we weg mogen, doordat we met zijn vijven zijn, is het erg oppassen dat we elkaar niet kwijtraken in de groepen, vooral bij de start en controleposten is het opletten, veel mensen hebben dezelfde kleur jack en helm, nl. zwart, en dat maakt het lastig.

Maar goed opletten helpt een boel, de jeugdige onder hebben van te voren goed gemeld/aangegeven dat de oudjes niet te hard mogen koersen, ik rijdt op mijn oude stalen mountainbike die 4 keer zo zwaar en gammel is dan de rest, dus geef dan ook aan dat dat wel mee zal vallen, Jan de buurman glimt wat, want zijn carbon fietsje waait weg bij windkracht 1, wat een licht ding, bar en boos.

Dit gaat er wel in na 150 km.
Het is mooi Pinksterweer en niet erg warm, dus mooi fiets weer. Het eerste stuk heeft veel fietspaden dus echt opschieten lukt niet maar daar waar het kan, zetten we aardig door, vanachter komt het verzoek om de cruise control op 32 te houden, oke, geen probleem. Harlingen wordt met een lacht gepasseerd en Franeker is dan niet ver weg meer, de wind helpt een beetje om door te kunnen rijden, Na Harlingen wat meer ruimte en naar Holwerd is altijd nog een heel stuk, de jeugd blijft in het spoor en de oudjes doen het werk, dit zal de hele dag zo blijven en af toe krijgen we signalen dat het wat rustiger moet.

Ik heb aangegeven dat soms een stukje ongecontroleerde mannelijkheid bovenkomt en dat ik dan zomaar achter een snelle groep aan kan gaan, maar dan hoeven ze niet aan te haken, ik wacht dan wel verderop. Na 2.5 uur trappen zien we Holwerd en kunnen we aan de koffie bij de schoonouders van Tom Hospes, Tom staat al op de uitkijk, en uiteraard geeft hij aan dat het allemaal veel te lang duurt en dat hij ons al veel eerder verwacht had, tja dat is Tom:-)). Maar gelukkig glimlacht hij er altijd bij.

Jan klaagt over het gepiep van zijn ketting die die zaterdag ervoor teveel water heeft moeten slikken, Daarom in Dokkum nog ff langs de tent van de mecanicien, die spuit wat olie op de trapas die piepte. Na Dokkum is het op de pannenkoeken aan in Leeuwarden, want de vriend van Judith staat daar al klaar zien we via de mobiel. Hij staat vlak voor de controle en heeft alles goed voorbereid, een dikke pluim van de groep en een tut van Judith is zijn beloning.

We kunnen weer.
Hierna moeten we tegen de wind in naar Bolsward, Jan en ik rijden om beurten op kop en er zijn een heleboel fietsers die dit goed kunnen waarderen want ze blijven er mooi achter, we vinden het niet erg. Jurian vraagt of ik nog last van zaterdag heb, nee, niet echt. Het is wel leuk om voorover gebogen op de fietst te zitten en al kopwerk doende die carbonfietsjes voorbij te raggen met 32 op de teller.
Na Winsum krijgen we te horen de 31 ook wel genoeg is, en hierna draaien we wat van de wind weg vlak voor Bolsward. In Bolsward soep en dan naar Sneek waar een delegatie van Jurian zijn fam. staat om ons aan te moedigen. Dit neemt wat tijd in beslag, dus ik someer iedereen om op de fiets te gaan zitten want met 30 min zien we ze weer want we eten macaroni bij ze. Die smaakt goed en valt precies op tijd in de hongerige magen, Tirza krijgt voor Sneek last van haar scheenbeen en Judith ineens van haar zij, tja beide dames moeten nog wat wennen, vooral Judith want dit is het eerste jaar dat ze op de fiets zit, petje af hoor want als we als oudjes wat inkakken neemt ze met een glimlacht kop over.

Tirza heeft haar overschoenen te strak aangedaan en Judith ligt tijdens het eten op de bank wat haar goed doet. Hierna gaan we om 2 uur weer verder naar Sloten en de zuid/west hoek van Friesland.
Ik zeg nog tegen de rest dat normaal met de ligfiets ik om 2 uur klaar ben met de tocht, en nu nog 80 km moet :--)).  Maar ik geniet nog steeds met volle teugen.

Nog wat napraten en sterke verhalen vertellen.
Het laatste stuk onderdoor merken we dat zoals zo vaak, iedereen wat inkakt en pijntjes krijgt en dergelijke, maar Jan en ik blijven vrolijk het tempo houden waardoor ze meemoeten. Wel geven de dames aan dat ze blij zijn dat we reageren om hun aangeven, Sloten is altijd een wandelstuk in het nauwe straatje, en Oudemirdum en Stavoren zijn we zo door, alleen de dijk voor Stavoren wordt ervaren als een zwaar stuk tegen de wind in. Maar goed, er zit een hoop zog achter een voorrijder en dat is ook wel leuk.

Hierna is het nog wat zijwind en na Hindelopen en Workum is het nog 12 km naar Bolsward waar om 5 uur het ontvangst comité klaar staat met bloemen.
Iedereen is tevreden, Tirza geeft aan dat deze Elfsteden beter te doen was dan 2 jaar terug, en Jan en Judith hebben het als erg leuk ervaren waarbij Jan zegt "Tjonge in Friesland kunnen ze ook carnaval vieren". Hierna is het terug naar het slaapadres, douchen en op huis aan.

Komende zaterdag is het brevet van Zwolle, 600 km, en dan zijn we klaar met de brevetten en is het wachten op Herentals in Juli en PBP in Augustus, en dan van het najaar niks meer, wat tochten betreft.
Saluut.


donderdag 28 mei 2015

400 km brevet Zwolle, De Veenkolonien

Een groot gehalte velomobielen.
Alweer het derde brevet dit jaar, en dit tijdens het pinksterweekend waarin altijd ook de Elfstedentocht gereden wordt. Oke, 3 jaar terug is het ook gelukt, dus dan moet het nu ook kunnen. Voor de zekerheid maar de Quest op de auto, anders wordt 400, 550 km, en dan nog de 235 van de Elfsteden erbij, maakt toch redelijk wat kilometers.

De weersvoorspellingen zijn goed en blijven zo, een lekker temperatuurtje en geen regen. Dit doet de mens goed. We zijn mooi op tijd en Tom is er ook al, heeft de hele dag lekker thuis gezeten en op zijn gemak naar Zwolle gefietst, Ik heb de hele dag nog gewerkt en vlug naar huis, eten en dan naar Zwolle. Tom vind me een watje, maar ik heb 4 weken niet in de ligfiets gefietst, vanwege de Elfstedentocht. Er zijn ongeveer 35 deelnemers en dat zijn er toch aardig wat. De start is om 8 uur en we rijden vlug Zwolle uit. De eerste 10 min moet ik weer wennen aan de bewegingen van de fiets en dergelijke, daarna is dat weg. Eerdere brevetten deden we rustig aan en bleven wat bij de racefietsers hangen, maar we rijden gelijk vanaf start flink door in Zwolle, en erbuiten gaat het vlot naar de 40 toe. Tom blijft wat hangen en na Kampen wacht ik op hem, na een uurtje fietsen rijden we met zij'n vieren door de Noord Oost Polder en dan is daar bij Luttelgeest als snel de geheime controle.

Wat staan ze netjes in de rij :-))
Het gaat vlot door, naar Lemmer en dan gaat het grote licht uit, waarna onze lichten aandoen en stomen door naar Leeuwarden, eigenlijk gebeurt er tijdens het fietsen niet zoveel, alleen dat we voor half 12 al in Leeuwarden zijn, 10 over 11 is het en Tom is blij met dat tijdstip, maar minder blij dat het wat veel energie kost.
We zijn niet de eerste die er zijn, want 2 DF rijders zitten al aan de boterham, zelf heb ik een bak bami meegenomen van thuis en begin hier lekker aan. We keuvelen wat met zij'n vieren en gaan om half 12 verder naar Groningen, eerst komt het vervelende klinkerstuk, maar met genoeg snelheid zijn we er zo over, de F-lite banden absorberen aardig de trillingen.

Al snel rijden we naast het Prinses Margriet kanaal wat recht toe recht aan is en we hebben wind mee, dus de snelheid ligt regelmatig boven de 40 en omdat het donker is, is het lastig te zien, van wie het lampje is wat achter je rijdt, bij een brug zie ik dat het Tom niet is, dus we laten de fiets lekker uitrollen en even later zit hij er weer achter. We zijn daarna al snel in Groningen, en het is nog maar half 2, het gaat als een speer en we praten af dat het ook wat minder snel kan. 35 37 is het voorstel, dus we stellen de cruise control wat bij:-))

Het stuk tussen Groningen en Emmen markeert zich door verlichtingsproblemen bij Tom, we staan een paar keer stil om een en ander op te lossen of te verwisselen. Ook in Drenthe weer lange stukken rechte weg, vorig jaar viel me dit ook al op, maar doordat we 4 tot 5 km sneller rijden dan vorig jaar schiet het lekker op en zijn voordat het licht wordt in Emmen bij de controlepost. Hier doen we ff rustig aan en er wordt zelfs vlug een hazenslaapje gedaan.

Als we het pompstation verlaten is het licht geworden en heb ik een slaapdip, dat duurt meestal 10 tot 15 min en dan is het weg. Ik kan weer goed zien wie wie is, en hoe het gaat met de andere, we zijn nog steeds met zij'n vieren, Tom, Dirk, Jos en ik.
We gaan via Schoonebeek Duitsland in en er komen ook wat hoogtemeters om de hoek kijken, ze zijn goed te nemen en kunnen hierdoor ook ff goed gang maken in de afdalingen. Via Vasse komen we weer in Nederland en komen vlakbij Lattrop. Ik kijk of ik de LOL ploeg ook tegenkom maar we zijn denk ik vroeger dan hun, op dit punt.

We rijden nu het stuk wat ik voor Gerrit voor gefietst heb, en hierdoor kunnen we makkelijk de snelste route pakken, en rijden we niet verkeerd, want als de omgeving onbekend is moet je als voorrijder in split second keuze's maken en dat doe je ook wel eens verkeerd, de rest rijdt meestal op 20 of 30 meter achter je en neemt zonder moeite de bochten, maar de voorrijder moet soms zijn keuze omgooien of flink remmen of terug rijden. Een dankbare taak.

In Hengelo is de controle bij "van der Valk", en we kunnen eindelijk zitten tijdens de pauze.
Ik eet het laatste beetje bami op en weer is dit goed bevallen. Het geeft een goede bodem en echte problemen heb ik niet gehad met de voeding, het duurt wat langer voordat het verteert is maar we doen er ook geen 3 uur over. Hierna is het nog 75 km naar Zwolle en in de planning lag om rond 10 uur terug te zijn, maar het is 9 uur als we weer gaan fietsen, dus half 10 moet mogelijk zijn.

Voorbij Almelo moeten er nog wat hoogteverschillen genomen worden en dat drukt het tempo, maar dat mag de pret niet drukken, we zijn nog steeds met zijn vieren en als we in de verte Zwolle zien liggen begint het te regenen, hierdoor worden we toch nog nat, want in Zwolle regent het aardig.
We zijn er iets na half 10, de 2 DF rijders zijn 1 uur eerder al gefinisht, en Hans ziet gedoucht en al in de stoel te vertellen hoe het hem vergaan is.

Al met al een tocht die zich laat kenmerken door lange rechte stukken weg, we hebben er 13 uur en 36 min erover gedaan, waarvan we ongeveer 1 uur 30 to 45 min  gebruikt hebben om te pauzeren.
Waren de eerste 2 brevetten lastig voor me, nu heb ik er geen last van gehad. Heb de laatste 4 weken stevig gegeten en wat extra gewicht gekregen, dit geeft toch wat meer reserve's die ik miste bij de eerste tochten.

Tom vraagt hoe ik me voel en wat ik maandag verwacht, nou, ik ga met 2 dochters, 1 schoonzoon en 1 buurman fietsen, dus we starten om 6 uur, dan zijn we rond 4 uur terug denk ik, als je maar zorgt voor koffie in Holwerd geef ik hem nog mee, voordat hij mijn wine-gums uit de Quest haalt en vertrekt naar Raerd.
Saluut.

zondag 17 mei 2015

Grotere ovale tandwielbladen. Größere ovalen Zahnrad-Blätter.

Ik ben nu een jaar bezig met de verkoop en montage van Rotor Ovale tandwielbladen in/op ligfietsen.
Nu is het zo dat de Rotor tandwielbladen voor de Velomobielen wel geschikt zijn wat maat betreft. Het afgelopen jaar heb ik ook verschillende aanvragen gehad voor grotere maten omdat er ook tweewielers zijn met grote tandwielbladen, denk maar aan de ligfietsen met alleen 20" wielen.

Navraag bij Rotor leerde me dat dit onbetaalbaar is. Daarom van de winter gesprekken aangegaan met Alligt wat er voor mogelijkheden zijn. Leo gaf aan dat het niet onmogelijk was om het te maken, maar dat dit wat tijd vroeg. Toen ik in Dronten was voor het afhalen van de nieuwe Quest ben ik gelijk bij Leo naar binnen gelopen met materiaal en gevraagd naar de mogelijkheden en dergelijke.

Uiteraard het materiaal achtergelaten, en nu is het zover dat we ook grote maten (56t+) in 110 en 130BCD kunnen leveren. Deze bladen zijn niet uitgevoerd met opschakelnippels en inkepingen zoals je dat ziet bij de standaard tandwielbladen, dus het is afwachten hoe dit gaat met schakelen als je hem monteert op een crankstel met meerdere bladen.

Ondertussen zijn de eerste tandwielbladen wel geleverd en gemonteerd in een DF. Maar omdat het nog in de opstart zit, is hier geen ruchtbaarheid aangegeven.
Saluut.

Mittlerweile verkaufe und montiere ich seit einem Jahr Ovalen Zahnrad-Blätter von Rotor in/auf Liegeräder. Nun ist es so, dass die Ovalen Zahnrad-Blätter von Rotor gut für Velomobile geeignet sind was Größe betrifft, aber im vergangenen Jahr habe ich mehrere Anfragen bekommen für größere Größen weil es auch Zweiräder gibt mit größere Zahnrad-Blätter, zum Beispiel Liegeräder mit bloß 20" Räder.

Erkundigung bei Rotor hat mir gezeigt, dass solche Zahnrad-Blätter bei den nicht zu bezahlen sind. Deswegen habe ich diesem Winter Gespräche mit Alligt geführt um weitere Möglichkeiten zu finden. Leo hat angedeutet, dass es nicht unmöglich sei sie zu machen aber, dass es eine Weile dauern würde. Als ich zum Abholen vom neuen Quest in Dronten war bin ich direkt zu Leo gegangen und habe mit Materialien nach die Möglichkeiten gebeten.

Natürlich habe ich die Materialien hinterlassen und nun ist es endlich so weit, dass wir auch größere Größen liefern können, zwar 100 und 130BCD. Diese Zahnrad-Blätter haben keine kürzere Zähne um das Schalten zu vereinfachen, wie übliche Zahnrad-Blätter. Es ist noch unbekannt wie das Schalten dadurch beeinflusst wird wenn die Blätter mit mehre Blätter auf einem Kurbel montiert werden.


Mittlerweile sind die ersten Zahnrad-Blätter in einem DF geliefert und montiert aber weil wir erst am Anfang sind wurden sie noch nicht öffentlich Bekannt gemacht.

Hieronder een bericht wat ik kreeg van een klant met een DF.

17-05-15 Peter.
Vandaag even getest;

Het schakelen van en naar klein blad gaat buitengewoon goed, ik merk eigenlijk geen verschil met de rotor. Wel gezorgd dat alles heel goed in lijn staat.
Rijden op de 62t is een feest, voor de eerste keer 55 km/h kunnen rijden op vlakke weg met niet zo'n heel glad wegdek. Ik denk dat 60 km/h op goed wegdek er wel inzit.
Te bedenken dat ik 4 jaar geleden in mijn oude glasfiber Quest al moeite had om 40 te halen, ik kon de verhalen over 50 km/h toen niet geloven, vooral omdat ik daarvoor al zeker 15 jaar woon werk op een racefiets deed, dus best wel fietsspieren had.