woensdag 27 april 2016

Geen 400 km brevet Zwolle.

Afgelopen weekend het 400 km brevet aan me voorbij laten gaan. Had ik tijdens het 200 km brevet al last van mijn neusholtes, nu nog steeds. Vlak voor het 200 km brevet griep, nu weer en afgelopen week ook nog spit in de rug,
Dus maar een keus gemaakt voor rust, geen lange tocht, lichaam moet ook eens rust hebben.
Is me wel goed bevallen, en de spit is ook weer achter de zon aan, dus dat is klaar. Staan er nog tochten op het programma, ja de Friese Elfsteden met Pinksteren, vanmiddag weer voor de eerste keer op de tweewieler, dik in de kleren en de buien trotseren, temperatuur is erg laag en de buien met hagel veelvuldig, maar wil ik met Pinksteren een beetje leuk fietsen dan moeten de schouder, armen en kont wel gewend zijn aan de spartaanse manier van fietsen.:-)

Gelukkig gaan we weer gezellig met de kids en de buurman, dus dat vergoed veel, en dan vallen de nadelen ook wel weer mee.
Hoop alleen dat het wat warmer is dan.
Saluut.

donderdag 31 maart 2016

200 km brevet Zwolle

Tja, zo heb je 2 grote tochten gereden in 2015, en zo is het alweer bijna voorjaar, en beginnen de eerste brevetten alweer, waar blijft de tijd.
Het is de eerste en dat is dan in dit geval 200 km, ga ik normaal altijd met de fiets naar Zwolle, dit keer zet ik hem op het dakframe, want zoveel heb ik ook niet gefietst en de dikke griep heeft er toch aardig ingehakt.
Ben mooi op tijd voor een ruime bak koffie en om 9 uur staat er een grote groep klaar voor vertrek, 58 deelnemers die fysiek aanwezig zijn. Gerrit geeft nog net op tijd aan dat de kantine niet voor 4 uur open is, dus dan gaat de kaart in de brievenbus als we eerder zijn.
Tijdens de koffie zeg ik dat ik rustig aan ga doen, en een paar collega deelnemers kijken glimlachend naar me.

Tom is niet aanwezig dus ik heb de tijd aan mezelf, en na de start is het altijd een spul van optrekken en remmen, omdat je eerst Zwolle door moet. Als we Zwolle uit zijn is het altijd afwachten welke groepjes er gevormd worden, na 10 km rijden we met zij'n vieren, en de rest zit erachter. Bij elke controlepost pauzeren we 20 min ongeveer, en laten de koffie en appelgebak goed smaken, ook is er nog een geheime controle na 80 km.

Het is mooi weer en op de beschutte Veluwse vlakten is het goed rijden tegen de wind in. Tijdens de 2de pauze (halverwege)  zien we Eva nog even en daarna rijden Durk en ik samen op naar Zwolle. Het stuk terug naar Zwolle is lekker wind mee, en dat schiet lekker op, wel merk ik dat de spierspanning nog niet optimaal is want echt druk zetten lukt niet. Maar door de gunstige strakke wind, komt er toch een mooi getal op de kilometerteller.

Om half 4 zijn we terug en rijden naar het pompstation voor de stempel. Want de kantine is nog dicht, in mijn ooghoek zie ik een auto met een gele Quest op dak rijden. Ik zeg tegen Durk, "zal me niet verbazen als dat Gerrit is".

Als ik terug kom bij de kantine om de Quest op de auto te zetten, blijkt dat te kloppen en komt Gerrit naar buiten, hij is door de achteras gezakt en bij de geheime controle opgehaald door zijn vrouw Ineke. Dat noemen ze een uitvaller. Maar Gerrit heeft de route voorgereden, en dat geldt ook als een gereden brevet.

Al met al heb ik me wel vermaakt, en om dezelfde tijd terug als vorig jaar, dus veel hetzelfde :-)
Alleen geen lekke band Tom :-)
Saluut,

dinsdag 22 maart 2016

"Service" De Rond Velomobiel Service en conditie.

Eerst maar ff het hout uit de kar.
Wat doe je als je een verzoek krijgt om te helpen als een velomobielrijder belt met een niet werkend freewheel. Bart belde, mijn freewheel trapt door, en ik kan niet komen fietsen.
Tja dat klopt, ik moest toch die kant op de volgende dag, tenminste een stukje, dus de dakdrager op de auto, aanhanger erachter voor het hout wat ik zou ophalen, en op tijd op pad. s'middags het achterwiel eruit, een ander freewheel erop en de boel weer in elkaar, zodat ik om 5 uur Bart kon bellen dat hij weer klaar was.
Omdat Bart niet zo mobiel is, en Lattrop een beetje achteraf ligt, de volgende dag de fiets weer terug gebracht, want de dakdrager zat nog op de auto. :-)

Bart had een grote brede glimlach toen we de fiets terugbrachten. En dat maakt weer een boel goed.
"Weer verliet een tevreden klant het pand" zeg ik dan maar.

Hoeveel grond kan er in een wielkast zitten
Afgelopen weekend weer mijn eerste trainingsrondje, drie weken terug zwaar de griep gehad, en eigenlijk niet veel gefietst na de tijd, maar omdat de brevetten er weer aan komen, moet er wel wat gebeuren om in beetje in conditie te zijn, want achteraan rijden, nee dat is niet mijn stijl.
Als ik naar buiten gaat is het weer herfstachtig en niet aantrekkelijk. Maar met de kap erop heb je daar niet veel last van.
Ik besluit om eerst door Duitsland te fietsen naar Hardenberg, en dat blijkt een juiste keuze, want dat is tegen de wind in, maar veel door bos, dus heb ik daar minder last van. Als ik Duitsland uit rij het open land van Nederland in, merk ik dat er behoorlijk wind staat. Het gemiddelde viel wat tegen, en uiteraard zoek je het eerst bij jezelf, maar de wind blijkt ook een tegenstander te zijn.

Positieve is dat terug de wind zich van de goede kant laat zien door je te helpen.
Onderweg pas ik zoals gewoonlijk de route wat aan, en ik kom na 108 min (all in) weer thuis met 75 km op de teller. Gezien de situatie, zoals hierboven geschetst niet onaardig, vind ik zelf.

Komende zaterdag vanuit Zwolle het eerste brevet, 200 km, volgende maand, een 400 km brevet, en als deze twee goed gaan, en mijn achillespees is tevreden, dan kan het maar zo zijn dat er nog een ritje van 1400 km deze zomer verreden wordt.
Saluut.

vrijdag 26 februari 2016

Beugel trapas kapot en gevolg.

Duidelijk dus.
Ik had er al meerdere keren over gelezen dat ze kapot konden gaan, maar zelf nog niet meegemaakt. Maar afgelopen maandagavond ontdekte ik er eentje bij mezelf.
De fiets is net geen jaar oud en vorig jaar tijdens de 2de lange afstandstocht, Parijs Brest Parijs tijdens het tweede gedeelte terug kreeg ik last van mijn linker achillespees, met wat zalf en masseurs activiteiten was het goed in de hand te houden. Na Parijs Brest Parijs bleef ik het hele najaar last houden en ook kwamen er wat kleine klachten bij aan de linkerkant. Wat oude blessures speelde op en tja en liep allemaal niet zo lekker meer. Soms leek het wel of het linkerbeen van een ander lichaam was.

Snelheid werd ook wat minder en ach ja, je wordt wat ouder en de weercondities worden ook steeds wat minder, dus nog geen zin om verder te kijken dan mijn neus lang is, en tja die is niet lang.
Ook de Friese winter fietselfstedentocht gereden, en dat ging voor de wind niet, maar tegen wind wel weer lekker, bovenin Friesland met Harry Lieben in het vizier, 38 op de teller, dus eigenlijk niet ontevreden. Maar de achillespees speelde aardig op in het tweede gedeelte.

De maandag erna naar het werk gefietst en de wandeling in de lunch met de collega's ging echt niet van harte. Oeps had hem beter kunnen laten staan.
Vorige week maar niet meer gefietst, afgelopen zondag, zei mijn gevoel "wat staat die trapas dicht bij",  Dus maandagavond fiets op de kant om hem wat verder weg te zetten, met de gedachte dan heeft de pees het wat makkelijker.
Groot was mijn verbazing toen bleek dat de trapas meer dan 1 cm opgeschoven was, en dat er een beugel kapot was, tja, toen viel het kwartje op de grond.

Stiekem een beugel van Grytsje haar fiets gehaald, niet vertellen. En de boel weer op zijn plek gezet met 3 mm meer naar voren erbij.
Heb nu 4 dagen weer gefietst en de pees geeft geen reactie, en de snelheid komt ook weer terug. Vandaag ondanks kou weer bijna op de zomer snelheden. Tjonge wat kan zo'n beugel een invloed hebben als je niet merkt dat hij kapot is.

Terug redenerend is de beugel waarschijnlijk tijdens Herentals of PBP gebroken en is de trapas langzaam aan het schuiven gegaan. Omdat ik meestal met oordopjes (muziek) fiets, merk je ook geen vreemde geluiden op.

Al met al, blij dat het probleem verholpen is en dat gelijk de symptomen en pijntjes weg zijn.
Nu nog wachten op het mooie weer, met 10+ temperaturen.
Saluut.

maandag 15 februari 2016

Winterfiets Elfstedentocht 2016.

Rustig wachten op de start.
Officieel heet het de Winterfiets Elfstedentocht, maar ik heb ook al de bijnaam gelezen "de hel van 16". En ik denk dat het voor sommige mensen ook zo is geweest.
Tjonge wel een barre tocht, zeker voor de racefietsers, in de regen en tegen de wind op. Je houd geen droge draad aan je lijf, en je schoenen lopen over van al het heerlijke koude hemelwater.
De verschillen tussen een racefiets en velomobiel kwamen nu wel echt tot hun recht. Menig racefietser keek dan ook jaloers naar de uitrusting waar je als velomobiel rijder over beschikt. Nog net geen koffieapparaat aan boord maar voor de rest van alle gemakken voorzien.

Zelf ben ik zaterdagmiddag naar Tom gegaan, want die had de kaarten opgehaald en ik zou er slapen, Tom zelf ging niet mee fietsen ivm zijn rug, net een weekje te vroeg zei hij. Ik vond het zaterdagavond al erg koud in Friesland, en dat was de volgende morgen om half 6 niet anders, na ontbijt heeft Tom me uitgezwaaid en was het fietsen naar Leeuwarden, door de carbon racekap vond de gps het erg lastig om iets te zien van een satelliet, maar nadat ik stil stond met de gps buiten de fiets was dit probleem ook opgelost.

In Leeuwarden was het al aansluiten, dus vooraan staan, lukte niet meer, ik was te laat, maar kon wel starten in groep 1. Kwart over 7 ging de deur open en was het fietsen geblazen, het regende al en dat zou eigenlijk niet meer ophouden, en de wind was nadrukkelijk aanwezig. Wat tijdens pinksteren ook vaak het geval is, rustig je weg zoeken tussen al die fietsers en waar het kan inhalen. Buiten Leeuwarden kon het gas erop en was ik al snel de racefietsers voorbij en werd het een stuk rustiger.

De vier musketiers!
In Sneek, IJlst, en Sloten zag je veel deelnemers die de 7 steden deden vanuit Sneek, dus regelmatig zag je ze rijden, Ymte was me in Sneek net voor, en in Stavoren reed hij net weg toen ik daar was, Stavoren eerst koffie met appelgebak, nou de bediening was daar niet zo snel dus ik heb menig fietser voorbij zien komen. Ik genoot ervan, voor mij was het een brevet van 200 km dus dan moet je ook ff zitten, ja toch.

Dirk Drost kwam er gezellig bij zitten en zo duurde het wachten ook niet zo lang. Afgelopen 6 maanden eigenlijk alleen woon werk verkeer gefietst, dus de conditie, tja weet het niet. Wel verkleefde spieren in mijn heup gehad, dus hoe soepel zijn ze nog. Ik had me voorgenomen om niet te gek te doen voor de wind. Want door de noordoostelijk wind, kracht 6 en bovenin 7, moet er nog aardig kracht gezet worden om vooruit te komen.

Het stuk na Stavoren over de dijk heb ik niet gedaan want dan moet je door 2 hekken heen, niet te doen met een velomobiel, dus een stukje om. in Hindeloopen, Workum en Bolsward waren de stempeltjes snel gehaald en de aantallen racefietsers liepen drastisch terug op de weg. Na Bolsward heb ik er nog 2 gezien, Daarna niks meer, alleen velomobielen.
In Harlingen zag ik de  4 die me voorbij waren gegaan in Stavoren, maar doordat ik een verkeerde weg nam, reed ik op de verkeerde weg Harlingen uit en kon het kanaal Leeuwarden Harlingen niet over, mopper mopper, terug gereden en de brug over. Beetje dom.

In Franeker nog op de foto van een journalist, maar geen velomobielen, de wind was echt tegen op weg naar Bartlehiem. Tjonge wat rukte hij aan de fiets, doordat de gps traag was door al het carbon, reed ik nog wel eens verkeerd, dus ook dat schiet niet op. De hele rit had ik al een hoge hartslag rond de 150, normaal altijd 130/140, maar de benen voelde niet moe of zwaar, dus maar door stampen en ja, daar zag ik er 1 van de vier, hij had een lekke band gehad.

Na nog een tijdje tegen de wind stampen reden ze ineens voor me, vlak voor Stiens had ik ze, en zoals dat hoort in de fietserei "erop en erover".
Na Stiens heb je Bartlehiem en daar kregen we snert en roggebrood met spek, dat ging erin als koek, alleen de stempelpost was vlak voor het bruggetje, dus we moeten lopend de brug over.
Tjonge die wind was echt wel kracht 7 daar en koud als je bezweet naast de fiets staat, brrrrrrrr, arme racefietsers.

Natte koude racefietsers.
De vrijwilligers vonden het geweldig dat we er al waren en waren vol lof, en wij over hun, tjonge niet echt warm hoor in zo'n tent in de wind en regen. Na Bartlehiem moesten we op het fietspad langs het Dokkumer Ee, De wind stond in het verlengde en je zag beste golven op het kanaal, met schuimkoppen. Een smal hobbelig fietspad is het maar je zag nu weinig andere mensen dus je kon redelijk doorrijden. Vlakbij Dokkum voel je ineens dat je in de beschutting komt van de bebouwing, want de druk van de tegenwind valt weg.

Na Dokkum is het met 40+ naar Leeuwarden raggen en zien dat we om 2 uur binnen kunnen zijn, naar de klok kijkend en naar de nog te af te leggen afstand moet het kunnen met een dikke 40+ maar vlak voor Leeuwarden gaat de route door de weilanden en langs de boerderijen dus dit drukt alles naar een veel lager tempo en sommige bochten kun je niet ineens halen, dus een paar keer uit de fiets omdat de voetgaten dicht zitten, mopper mopper, ook raakt linksvoor lek, maar ik verrek het om te stoppen, gelukkig is het een langzame dus ik kom met de laatste barren in de band bij de finish aan.
Zucht gelukt, voldaan stap ik onder de overkapping uit, en loop aangekleed naar binnen,

Ymte zit al lekker koffie te drinken en ik sluit me erbij aan. Van Tom krijg ik een appje dat de organisatie besloten heeft om de mensen van de weg te halen, erg jammer dat je als organisatie dit moet besluiten maar wel wijs en hiermee geven ze ook aan dat ze de verantwoordelijkheid van een dergelijk evenement ook goed aankunnen, shapoo een dikke vette pluim voor alles.

Volgend jaar doe ik weer met veel plezier mee.
Saluut.

maandag 8 februari 2016

Reünie Parijs Brest Parijs 2015.

Wat tekst en uitleg.
Na elke editie van PBP wordt er een reünie gehouden waarbij er uitgebreid nagepraat wordt over de laatst verreden tocht en de edities daarvoor.

Nu was het alweer 6 maanden geleden en Gerrit Schotman heeft in Zwolle een en ander geregeld waar we gezellig samen kunnen zijn, en de sterke verhalen van het afgelopen jaar kunnen horen en de plannen van 2016 kunnen bedenken.

S'morgens wordt er eerst een klein tochtje gefietst in de buurt, daar ben ik niet bij geweest maar na de lunch schuif ik aan.

Er is genoeg te bespreken en ook nog een paar prijsjes die uitgereikt worden door de vereniging ERN Ossendrecht. De medaille van PBP is weer mooi en ook de film die we thuis kregen is mooi om te zien, het geeft een goede weergave van de sfeer, weer en omstandigheden.
Een aanrader, hij zal vast binnenkort wel op youtube verschijnen.

Op dit moment fiets ik zelf alleen woon werk verkeer en tja daar is eigenlijk niet zoveel bijzonders over te vertellen, af en toe een lekke band of een mede weggebruiker die wat vreemd doet, maar zo bijzonder is dat na al die keren niet meer.

Wat de plannen 2016 zijn, eerst maar in Zwolle de 200 en 400 brevet rijden en dan zien we wel weer verder, er zijn een paar mogelijkheden, maar ben er nog niet echt mee bezig, misschien maar eens ff niet dit jaar. Tenslotte hebben we er vorig jaar 2 gereden, dus heb ik er nog eentje in voorraad. :-)).

Over de oliebollentocht veel positieve reactie's gelezen en dat is dan wel weer leuk. Bedankt daarvoor.
Saluut.

woensdag 30 december 2015

The second day after!!

Voorpagina van het regionale nieuws Tubantia.
Het is al weer 2 dagen terug en vanuit de omgeving al verschillende en erg leuke reacties gehad van mensen die al die velomobielen hebben zien rijden.
"Wat een leuke bonte verzameling van aparte fietsen". En dan hebben ze het nog niet eens gehad over de mensen die erin zitten:-))

Ook vanuit de deelnemers veel positieve reactie's gehad over de dag en over de opzet, de praktijk bracht al snel aan het licht dat er 2 grote groepen waren die hun weg vonden door de omgeving. Onderweg ontstonden er weer allerlei kleine groepjes, maar eigenlijk is de makkelijke route en de klim route het meest gebruikt, de ander 2 versie zijn niet veel gebruikt.

Het weer werkte eigenlijk te goed mee, maar voor degene die van echt ver kwamen met de fiets was dit wel een duidelijke meevaller. Enkele reis 150 km is best een redelijke afstand.
Zover ik weet zijn er twee uitvallers geweest, een C alleweder kwam het dorp niet uit vanwege de ketting en een Quest rijder kreeg problemen met zijn knie, die heb ik dus opgehaald met de bezemwagen, was het toch niet voor niks dat ik rond reed met de auto.

Een zonovergoten lunch plekje.
Zelf heb ik niet veel mee gekregen van de rit, maar door de vele foto's en filmpjes krijg ik nu wel een aardige indruk, ook van het modderpad, tja niet berijdbaar kun je wel zeggen. :-((
Je bent de hele dag druk om andere te laten genieten, en als dat lukt geniet je zelf ook. :-))

Al met al vond ik het erg leuk om te doen, en zo promoot je ook het vervoersmiddel hier in de regio, maar zoveel velomobielen als in het westen, tja dat zal wel niet lukken. Ook de overnachting bij de scouting in Rossum was goed geslaagd, ik had maandagavond niet meer de puf om er ff langs te gaan.
Theo nog bedankt voor het op je nemen van het "Huismeesterschap", ook de vier musketiers uit N Holland bedankt voor het bijspringen als verkeersregelaar onder verantwoordelijkheid van Gerrit Schotman, Gerrit ook bedankt voor het plaatsen van de track's op je site. En Peter Beijens en Erik Vos voor het helpen bij de registratietafel.

Rest mij niks meer en minder om iedereen die het leest een goede jaarwisseling te wensen en een gelukkig nieuwjaar, of zoals ze het in Friesland zeggen. "Protte Lok en Seine yn it Nije Jier"

Saluut.