Rondje Friesland BRM 300km, en de 12de Elfstedentocht.

Controle Drachten.

De afspraak voor het brevet staat al langer, maar de Elfstedentocht komt erbij vanwege teveel winter in januari. Maar goed, we hebben vaker 2 tochten op 1 weekend gereden en 500km achter elkaar ook wel eens. De zaterdag is gereserveerd voor het brevet en in goed overleg met de organisatie starten we om 8 uur. 

Heb bij Tom geslapen, verwachting is koud weer met een frisse wind uit het oosten. Omdat we eerder starten, vanwege de Elfstedentocht de volgende dag, zien we weinig andere deelnemers, of eigenlijk geen een. 

 Ook de route is wat aangepast zodat we geen hekjes hebben langs de dijk, boven in Friesland. Bij een controle post die nog niet open is, moeten we toch wat vocht kwijt. Een man spreekt ons daarop aan, want dat is slecht voor de natuur zegt hij. Naar et toilet gaan en doorspoelen is ook slecht voor de natuur zeg ik tegen hem. En denk, wat zeg je dan tegen een vogel die overvliegt en zijn behoefte laat vallen.

We fietsen verder en hebben het er nog af en toe over. In Moddergat nuttigen we de eerste koffie in een museum. De temperatuur wil niet echt omhoog en ben blij dat ik mijn oude beenstukken nog mee genomen heb, zo blijf ik beter warm. Daarna krijgen we nog wat sterke wind op kop, en draait de route langzaam naar het zuiden, op Drachten aan. 

 Het wegdek langs de dijk is niet zo geweldig, dus de Snoek rammelt aardig af en toe. Eerst op Drachten aan en nog langs Assen, na Assen zijn de wegen wat beter en zijn de stukken wat langer zodat we stevig door rijden. 

In Vledder het 2de bakje koffie bij 1 dochter van me, en we melden Eva dat we 6 uur in Lemmer zijn. Dat lukt aardig en we genieten van de soep en broodjes, dan nog naar het adres van Tom, voor wat rust voor de Elfstedentocht. 

 De wekker gaat al weer vroeg, en we trekken de fietskleren weer aan, want om 7 uur is het weer zover, de 12de uitvoering. Elk jaar nog meegedaan. Gevoelstemperatuur ligt onder 0, dus heb weer blij met de beenstukken en de dichte onderkant van de Snoek. 

Op verzoek van Tom rijdt ik op kop, want ik ben een slow starter, al snel zijn we bij een andere dochter voor de koffie. 

Toch wel handig dat er dochters op de routes wonen. We zien tijdens de koffie andere Snoeken voorbij schieten. Tjonge wat zijn het er veel, ook al verschillende steppers, maar die starten ook 1 uur eerder. Op de dijk naar Stavoren zie ik een paar Snoeken in de verte, dus het gas erop, kijken of ik ze kan inhalen voor Stavoren, het lukt net niet, jammer. 

Daarna draaien we tijdens het fietsen wat om elkaar heen en na Bolsward, zie ik ze alleen nog bij Stiens als we weg rijden en ze Stiens binnen komen. Omdat de route zo bekend is, heb je de GPS eigenlijk niet meer nodig. Het is na 12 uur lekker warm en de beenstukken worden bedankt en achterin gelegd, we draaien Dokkum uit met 37 op de teller en ineens worden we ingehaald door een stel racefietsen, ze draaien kop over kop wel boven de 40, tjonge die jonge gasten stuiven je zo voorbij, dat overkomt ons niet vaak. Rond half 3 zijn we in Leeuwarden met een gemiddelde van 33,4km, dat is beter dan gisteren, toen was het 32,3km. Maar tijdens de Elfstedentocht was et beduidend warmer, en dat scheelt altijd. Saluut. 

Controle Stiens.

Brevet Dolmens, Zwolle 200km.

Tom heeft een foto gemaakt van het plakaat bij het Hunebed.

 Dit keer is er weer een 200km brevet aan de beurt, meestal in de winter zijn het 200km brevetten, vanwege het weer en de tijd dat het licht is.

In het voorjaar komen de langere aan de beurt. De opzet is om vanaf Zwolle naar Borger te fietsen alwaar het grootste Hunebed van Nederland te vinden is.

Aangezien het deze winter lang winters blijft in het noorden, konden we nog sneeuw en ijs zien.

Toch staan er bijna 150 deelnemers op de lijst en er zijn er iets van 135 gefinisht. 
Best wel veel, dat is in het verleden wel eens anders geweest, wel mooi voor de organisatie dat er belangstelling is. De weerverwachting is rond de 7 graden en bewolking.

Bij de start is het mistig en dat blijft zo tot aan Hoogeveen, toen kwam de eerste zonnestraal in het zicht. We rijden dit brevet weer met zijn 2en, en zodra we Zwolle uit zijn, zetten we de kruissnelheid op 35/36km. Al snel komt de eerste groep wielrenners ons voorbij, dat is ook wel eens anders geweest, er zitten rijders tussen die de hele tijd tegen de 40 rijden.

Het is erg mistig en we zien niet veel van de omgeving, maar rijden lekker door, de eerste controle is niet erg snel met de bediening dus die laten we voor wat het is, een foto dat we er geweest zijn. Als we Drente in rijden komen de klinkerwegen aan bod, je rammelt regelmatig de fiets uit, in elk dorp heb je ze  liggen en soms liggen ze niet erg recht. In de bossen licht nog veel sneeuw en lang niet alle fietspaden worden schoon gehouden, dus sneeuw en ijsvorming is volop aanwezig waardoor het lastig fietsen is.
Voor een driewieler niet zo erg, maar die 2wielers hebben daar goed last van.

Het laatste stuk naar het Hunebed is helemaal erg, bijna niet te doen, na Borger is dit een stuk beter gelukkig. Bij Hoogeveen zien we de zon weer, en je merkt dat de temperatuur ook weer omhoog gaat. Ook de wegen zijn weer normaal waardoor we lekker door kunnen rijden. tegen 4 uur zijn we terug in Zwolle waar we de ring volgen met de nodige obstakels waardoor we veel tijd verliezen.

Tegen kwart voor 5 weer terug en dan eerst de fietsen weer op de auto, afmelden, ff zitten en weer op huis aan. Volgende brevet is een rondje Friesland, 300km en de dag erna de Elfstedentocht van 200km die in januari afgelast was vanwege het winterse weer.
Saluut.

Oliebollentocht, 200km brevet Boekelo en beste wensen voor 2026

 

2 stoere mannen die voor het eerst deelnemen.

Vader en zoon staan mooi vooraan op hun eerste deelname aan de bekende velomobielen oliebollentocht.
Dit keer is het gereden in Groningen en wijde omgeving die we niet echt gezien hebben omdat het de hele dag mistig is geweest.

Met zijn 3en in de auto naar Groningen, en bij aankomst zat er aardig wat ijs op de velomobielen, 2 op de auto en 1tje in de aanhanger. Na wat kennismakingen met oude bekenden is het zaak om goed aangekleed in de velomobiel te stappen, want met die mist is het aardig koud.

De rit is ongeveer 65km lang en iets meer dan 100 deelnemers die achter de voorrijder aangaan. Een hele stoet zo achter elkaar aan. Halverwege is er de lunch, dit keer met soep en koffie, en bij de finish is er de bekende oliebol en ook nog soep.

De organisatie is aardig druk geweest met de uitvoering en begeleiding van de club, wel jammer van de mist, maar aan de andere kant, je kunt wel lekker bijkletsen zo, want snel wordt er niet gereden, soms meer stil staan dan fietsen :-)

Ook elke keer van de partij zijn de kop/staart botsingen in de groep, zover ik weet 2 stuks, altijd jammer, maar het hoort erbij. Dit keer was er zelfs iemand uit Engeland aanwezig en laat ik die nu ook tijdens LEL in Engeland ontmoet hebben, best wel grappig. Al met al weer aardig bij geklets met mensen, en in 2026 zien we elkaar wel weer in Lattropia.

 

Start 200km brevet Boekelo.     foto Heiner Neumann

Na de opwarmronde in Groningen, gelijk dezelfde week het Boekelo brevet er achteraan samen met Tom, op en neer naar Tecklenburg Duitsland. Heb deze rit vorig jaar ook gedaan, en toen was het de hele dag mistig, best wel potdicht toen, nu is het de hele dag helder weer, en omdat we van het westen naar het oosten rijden en terug, hebben we de hele dag de laag staande zon in het gezicht, tja, mist is ook niet alles, dus dit is beter.

Er waren 130 inschrijvingen, uiteindelijk zijn er 109 mensen gestart en 102 gefinisht, door de gladheid zijn er verschillende valpartijen geweest, maar daar heb je met een 3wieler weinig last van, maar ook een 3wieler wil wel glijden, daar waar het glad is.

De muur van Gildenhaus is best wel pittig, en de klim in Bad Bentheim bij het kasteel doet er niet voor onder, maar in Tecklenburg moesten we echt de velomobiel uit. Want de achterwielen slippen daar door op de kinderkopjes, dat was vorig jaar ook zo, al met al 3 plekken waar de kilometerteller 5km per uur aangaf. ondanks de kou toch even zweten daar.

We waren net na 5 uur terug, en vooral met rechtervoet was ijskoud, moest echt weer ff warm worden. De eerste 100km hebben we regelmatig andere fietsers gezien, maar de laatste 100km niet veel meer,  ik denk dat er veel een pauze genomen hebben in Tecklenburg, het was er smoor druk in de plaatselijke horeca.

De hoeveelheid kleding van de oliebollentocht had ik niet nodig maar ik miste wel de wollensokken die ik over mijn schoenen kan doen. 
11 januari is de Elfstedentocht aan de beurt en de verwachtingen zijn voor volgende week dat het overdag ook blijft vriezen, dus wie weet komen er nog andere schoenen onder de voeten te zitten, deze winter :-)

VOOR DE REST, NOG DE BESTE WENSEN VOOR 2026.

Saluut.