zondag 2 januari 2022

Oliebollentocht Mooi Twente, en een voorspoedig 2022.

 

Netjes in de rij staan voor de bestelling.
Ondanks alle tegenwerking van de overheid zijn we toch gaan fietsen voor een paar oliebollen :-) In dit geval zijn we ze met Mooi Twente gaan halen in Lochem waar LOL ook langs kwam om even bij te kletsen.

Eerst naar Hengevelde gereden, en vandaar uit met zij'n drieën naar Lochem, de animo was jammer genoeg niet zo groot vanuit Twente, het was ook niet zo geweldig weer, maar met een velomobiel moet dat toch niet het probleem zijn. Gelukkig was de koffie wel lekker warm bij Tonnie en konden we in alle rust ff bijkletsen.

Een deelnemer bleek problemen te hebben met zijn aandrijving van de Quest, dus die zou op eigen gelegenheid met de 2wieler naar Lochem komen. Alwaar we hem hebben gezien en gesproken.

Sfeer beeldje.
Tijdens het nuttigen van de warme oliebollen kwamen de LOL mensen er ook bij en konden we bijkletsen, een naamgenoot zat ertussen, dus dat paste goed.

Het is nog geen zomer dus na een 30 tal minuten buiten staan is het leuk geweest, en ga ik terug met de 2wieler om te kijken wat het probleem is bij zijn Quest en de rest gaat hem of haar route volgen. 
Toch heel anders als wat je gewend ben tijdens de normale oliebollentocht, was wel leuk maar vervangt het niet.

Ook de Friese Winterfiets Fiets Elfstedentocht van 4 januari gaat jammer genoeg niet door. Persoonlijk had ik hem erg graag gereden op 4 januari, 25 jaar na dato. Vooral omdat ik hem toen ook gereden heb.

Maar goed, het is wat het is, en er zijn ergere dingen.
Voor de rest wens ik iedereen een geweldig 2022 toe, met veel gezondheid en plezier tijdens de activiteiten die je leuk vind.
Saluut.




donderdag 9 december 2021

Hoe bevalt een Milan SL?

 Na ongeveer 5000 km en 6 maanden fietsen met een SL MK4 van Milan heb ik wel een aardige indruk van deze velomobiel. In eerste instantie heb ik eigenlijk nooit naar een Milan gekeken, want optisch vond ik ze nooit mooi, eigenlijk komt dit mede door de kleurstelling die aangebracht was. Vanaf 2002 ben ik altijd een Quest fan geweest. Is een goed doordacht concept, waarbij eenvoud en doeltreffendheid hoog in het vaandel staat.

Die ik nu gebruik heeft de onderkant zwart en bovenkant wit, mooier is blaauw of rood aan de onderkant, maar dat is persoonlijk. Mijn eerste indruk na de 1ste week is, dat hij best wel snel is en lang snelheid vast houd, eigenlijk blijft hij lang door versnellen. Dit geeft een hoog gemiddelde die ik nooit gehad heb met een Quest of ander model. lees brevet 330 km

De vering voor en achter bestaat inwendig uit een verenpakket wat meer comfort geeft, en hierdoor is de SL minder spartaans, ondanks dat hij van carbon is, trilling en geluid vergelijkbaar met een Quest of Strada. DF en Alpha geven veel meer trilling en geluid.

Wat stuurgedrag betreft is het een van de weinige velomobielen die makkelijk uit zichzelf rechtuit rijdt.
Heb eerst de fijn afstelling met linkse en rechtse draad gemonteerd in de stuurstang en afgesteld onder belasting, anders staat de sporing nog verkeerd als je erin zit.
Heb er nu Green Speed 40mm onder liggen en hij rijdt als een speer, en ondanks de gevoelige banden voor lek, nog geen lek gehad. Loopvlak van de banden is ook mooi glad, achter heb ik een 50mm Kojak liggen. Standaard heeft de SL uitvoering 28mm voor, maar de 40mm passen goed, en bochten is nog geen echt probleem geweest.

Verkeersdrempels zijn geen probleem, heb de veerpoten verlengd waardoor hij iets hoger staat van voren. Dit werkt prima en scheef een drempel nemen, wat je wel eens ziet met een Milan is overbodig.
Vol gas over een drempel, doe ik regelmatig, en de standaard vering doet goed zijn werk, springen van de achterkant doet hij niet.

De kettingloop heb ik aangepast, trekkende ketting loopt nu rechts, wat een veel rechtere efficiëntere loop/stand is van de ketting, ook de voorste looprol aangepast naar een kleinere waardoor de hoek kleiner is en de beschermbuis meer naar voren kan, hierdoor pakt de ketting minder vuil op, voorwielen werken best wel veel vuil via de wielkasten en stuurtunnel naar binnen. 

Gelukkig heb ik er geen luchtinlaat in zitten, is ook niet nodig, in de zomer rijdt ik zonder kappen, in het najaar alleen met 1ste kap + vizier, en nu met de 2de kap erbij, waarmee het lekker warm is in de fiets, en verbazingwekkend rustig is, wat geluid betreft. Met deze stroomlijn kap is de Milan veel rustiger als bij een Quest of Alpha met stroomlijnkap. Ondanks het koude weer, rijdt ik nu snelheden die ik anders alleen in de zomer haal.
Uiteraard heb je een vreselijk groot instapgat bij deze fiets, net of je in een badkuip gaat liggen.

Er zitten geen voetgaten voorin, dus achteruit steppen lukt niet, maar de Milan is dusdanig laag dat je gewoon met je handen aan de grond komt, het zwaartepunt is hierdoor ook laag, dus je kunt veel sneller bochten nemen, bijna net zo snel als een fiets met open wielkasten en brede sporing.

Wat wel een nadeel is, als je banden moet verwisselen of oppompen, dat er best wel weinig ruimte is, om dit te doen, net genoeg, maar je krijgt wel handigheid als je regelmatig bandenspanning controleert.

De stoel kun je er gewoon uit tillen als je bagage erin wilt doen, je ligt er echt plat in. Zelf heb ik nu wel de laagste stand bereikt die mogelijk is, de steun in de breedte flink ingekort waardoor bagage ook makkelijker in en eruit gehaald kan worden, zonder dat dit een nadeel is voor de stoel. Standaard steun is eigenlijk een sta in de weg, schoudervulling heb ik niet nodig, zit er mooi strak in, als je dan weer eens in een Quest of Strada rijdt, dan zie je een zee van ruimte om je heen in de fiets, echt ff wennen dan.
Door de bagage vakken voor de wielkasten kun je tocht veel spul meenemen. 

Al met al, heeft deze velomobiel mij in veel opzichten verbaasd, optisch is het niet de mooiste, maar dat is persoonlijk. Wat stroomlijn/vorm betreft zijn er goede keuzes gemaakt, want hij is snel. Mechanisch daar in tegen heb ik al aardig wat aangepast, waardoor hij minder verlies heeft in de aandrijflijn, standaard kettingrollen geven erg veel geluid als de O-ringen dieper liggen, ook dat aangepast.
Jammer is wel dat er geen 160 of 170mm cranks in passen, dat had ik liever, maar daarvoor is de body te klein.
De Milan is een comfortabele velomobiel en ook snel. Maar door de Snoek, in mijn optiek, niet meer de snelste. 

Saluut.



zondag 28 november 2021

Rondje met Mooi Twente.

 

De tocht die dit keer was uitgezet leiden ons door "Mooi Regge". ondanks het weer waren er toch een 6tal liggers aanwezig en hebben we genoten van deze omgeving. 

Doordat het weer fris en bewolkt was, waren de open liggers niet aanwezig, wat eigenlijk een voordeel bleek te zijn, want er waren weinig fietsers op de been, want veel kilometers werden gereden over fietspaden die al slingerend door dit gebied gaan. 

Doe je deze tocht in de zomer dan is er uiteraard veel meer fietsverkeer, nu konden we gewoon met ons "Mooi Twente" tempo doorrijden, er waren jammer genoeg enkele mensen die om verschillende redenen niet mee konden rijden, maar goed dat komt vaker voor.

Zelf vanaf huis gefietst naar de start locatie en Grytsje met hond en auto naar Rijssen, aldaar naar de start en eerst een lekker bakje koffie, Bert is vandaag de voorrijder en weet de weg goed, dus dat is geen probleem, en met een kleine groep is de controle ook niet moeilijk of iedereen meekomt.

Halverwege weer de bekende lunchstop en daarna weer terug naar Rijssen, zelf vond ik het een hele leuke afwisselende tocht, met veel natuur en een landelijke omgeving.

Johan heeft een filmpje ervan op You tube gezet, Herfstrit fietsclub Mooi Twente (dit is de link)

Na het afscheid in Rijssen is het weer een kwestie van de Quest op de auto en terug naar huis. De route naar huis gaat dwars door Almelo, maar redelijk rechtdoor en het stuk naar Almelo is met het snel fietspad langs Wierden erg leuk om te rijden, want met een redelijke inspanning kun je dan lang 50km rijden.

Bij thuiskomst bleek ik de afstand precies binnen het uur gereden te hebben, 59 min. en 59 seconden. 
Vond het wel grappig, al met al een leuke ontspannende fietsdag.

Saluut.

dinsdag 9 november 2021

200km brevet Dronten.


Op de agenda van Randoneurs Nederland kwam ik dit brevet tegen " Wieden, Friesland, NOP" en omdat dit gebied me erg aanspreekt, ben er geboren en getogen leek het me leuk om mee te doen.

Aldus zo gezegd en gedaan. Vanuit Dronten, Kampen, Genemuiden, Vollenhove, Blokzijl, Tuk, Vledder, Appelscha, Wolvega, Kuinre, Emmeloord, Nagele en Swifterbant weer terug naar Dronten.
Al met al een nette 200km die door gebieden ging waar ik aardig wat herinneringen aan heb.

Appelscha waar ik gewerkt heb, als vertegenwoordiger, Wolvega waar ik 4 jaar op de LTS heb gezeten, vanuit het aldaar gevestigde jongensinternaat. Ik besefte me toen ik erdoor heen reed, dat dat 50 jaar terug is geweest, tjonge wat een lange tijd is dat zeg, nog veel hetzelfde maar ook veel weer anders. Emmeloord, reed ik langs het gebouw waar ik 4 jaar op kantoor gezeten heb, O ja, dat ene raam, daarachter was mijn werkplek, en op de hoek van het gebouw zette ik altijd de Quest neer. Het uitgaansleven tijdens mijn jeugd vond ook veel plaats aldaar.

Noordoostpolder waar ik geboren ben, maar eigenlijk niet wil wonen, vind het zo ongezellig, al die strakke wegen, apart he.

Door covid is de gezamelijke start vervallen en kun je starten tussen 8 en 9 uur in de ochtend. Ben zelf weg gereden om half 9, dit keer met de Milan SL, de route in de GPS, en goed opletten, want hoe werkt dat ding ook alweer, vorige keer moest ik er ook zo opletten. We hebben de wind mee tot aan het keerpunt en dan de 2de 100km wind tegen. Om de 50km een vrije controlepost waarbij we een selfie moeten maken als bewijs dat we er geweest zijn. Ben er wat slordig in, want het gaat me niet om de registratie, meer om gewoon de tocht te rijden en het gebied te zien.

Bij Muggebeet de eerste controle, waar we tijdens het schaatsen op natuurijs ook vaak een stempel gehaald hebben. Het schiet lekker op, na 1,5 uur zijn we er, de volgende controle post is achter Appelscha, maar eerst moeten we door een groot natuurgebied, "Nationaal Park Drents-Friese Woud", een erg mooi gebied, maar met een velomobiel wat slechter te rijden, het hobbelt en slingert alle kanten uit, ook de bossen waardoor we rijden, liggen vol bladafval, en de fietspaden zijn slecht of niet te zien, dus je rijdt zo naast de verharding. Dit stuk kost me dan ook een dikke 2 uur om door te komen.

Na de controle bij "Goudmeer" achter Fochteloo, kunnen we het stuk tegenwind gaan trotseren. Het is goed te doen, en de stukken zijn vooral naar Wolvega toe, recht en lang, de 3de controle is bij de "Driewegsluis", en hierna is het op Kuinre aan en dan is het allemaal bekende weg. Bij de Driewegsluis zit een groep randoneurs zich tegoed te doen aan een dikke vette uitsmijter die er wel ingaat. Ik stel me tevreden met een appeltaart/slagroom met koffie.

De ketelbrug is dan nog een laatste verhoging in de route en dan is het rechtdoor naar Dronten, waarbij ik niet goed op de GPS kijk en niet over de dijk ga maar via Swifterbant, sorry Eva.
Om half 4 ben ik weer ter plekke en zie in de gegevens dat het 201km in 6,15 is gereden.
Niet slecht als je meeneemt dat er een erg langzaam stuk tussen zat bij Appelscha.

Dit keer geen foto's omdat de camera van de telefoon keuren heeft.
Saluut.

zaterdag 30 oktober 2021

Te koop, Milan SL MK4, nr. 78

 

Deze mooie Milan SL MK4 is te koop, een zeer fijne fiets om mee te rijden, zit als gegoten en stuurt fijn.

Deze Milan SL is al voorzien van een carbon achterbrug met eenzijdige ophanging, voorin is de trapbuis waar de trapas op vast zit ook van carbon, dus eigenlijk nog maar weinig aluminium in de velomobiel.
 
De stroomlijnkap is een deelbare kap, heb de hele zomer zonder kap gereden, en nu het wat kouder is alleen het voorste stuk met windschermpje. Compleet heb ik de kap nog niet gebruikt, dus 2de gedeelte is nog nieuw.

Wat betreft de uitvoering liggen de standaard bandjes eronder af fabriek, rechtsvoor zit een bagagevak, 6 volt Lupine accu, dubbele koplampen, claxon, binnenverlichting, knipperlicht en uiteraard remlicht. Velomobieltasje met acculader, binnenbanden, fietspomp en nekpadje maken het setje compleet.
Heb de veerpoten voor een beetje verlengt waardoor snelheidsdrempels geen probleem meer zijn.
Voor zit er 63/36 tandwielbladen op en achter 11/36, met een 11 speed derailleur.
Mijn ervaring is dat het een snelle velomobiel is, waarmee je makkelijk snelheid vasthoud, lees het verslag 300km rit van deze zomer op mijn blogspot.

Voor de rest moet je er gewoon een keer mee gereden hebben om te weten wat het is.
Bel gerust voor een testrit, dit model is geschikt tot ongeveer 1,90 mtr. lichaamslengte, en uiteraard moet je niet te breed zijn, want dan is de GT uitvoering een betere/passende optie.

Vraagprijs voor deze bolide is € 8000,00
Huidige kilometerstand is 3625 km.
Saluut.



zaterdag 25 september 2021

Verkocht, in opdracht van klant, DF XL nr. 4, van 2015

 

Mooie DF XL met de volgende specificatie.

90mm remmen.
Extra wielset, met banden, en carbon wieldeksels, zie foto.
2 x 10 speed.
Garmin GPS.
Kilometerstand 10.000km.
complete set deksels, om DF af te sluiten
Fietspomp.
Nekkussen voor achter je hoofd.
Acculader en kabel voor laden GPS.
Benodigde sleutels voor achteras demontage.

Claxon, knipperlichten, binnenverlichting en remlicht.

DF XL kan nog jaren mee, met deze kilometerstand.

De DF XL is schadevrij, maar heeft wel een paar gebruikssporen.
De laatste jaren is er sporadisch mee gereden, wat natuurlijk wel jammer is voor zo'n mooie DF.

Zoals je op de foto ziet, zit er een extra set wielen bij met banden en carbondeksels, dus als je wilt kun je zelfs 2 complete reservewielen meenemen in je fiets.

Uiteraard wordt de DF afgesteld op je lichaamslengte, heb je belangstelling of wil je een proefrit maken, schroom niet om me te bellen.

Saluut.


maandag 13 september 2021

Amstel Gold Toertocht, 150 km met de jeugd.

Nog ff een foto voor de start
Afgelopen weekend is het dan eindelijk zover, na 3 keer verzetten van de datum door de organisatie is 11 september de dag dat we de aanmelding konden omzetten in een deelname. 

Eigenlijk wel bizar dat je bijna 2 jaar na aanmelding pas de tocht kunt rijden, hoop niet dat dit zo blijft doorgaan, we kunnen toch met elkaar niet voorkomen dat mensen ziek worden.

Maar goed, de eerste gedachte was om na de toertocht ook gelijk te kijken naar de wedstrijd op zondag, maar die was er dus niet, maar de reservering wel van de huisjes, lekker een lang weekend in Zuid Limburg met de vriendengroep van Tirza.

Tirza en ik hebben ons betitteld als de langzame groep en de rest als de snelle groep, hierdoor hebben we de tocht met zijn 2en gereden, was erg leuk en om je hobby te beoefenen samen met 1 van je dochters en is natuurlijk een mijlpaal in je leven.

Op vrijdagavond besproken en uitgerekend hoe laat de rest zou moeten starten als wij om 8 uur zouden gaan rijden. Na wat rekenwerk kwamen we op 20min. later starten uit, dan zouden we samen kunnen lunchen halverwege de tocht. uitgangspunt was, wij 24km gemiddeld en de andere 28km gemiddeld.

Nou, het kwam precies zou uit, na 75km werden we ingehaald door de rest. Het restaurant bij het 3 landenpunt hebben we gebruikt om de lunch te gebruiken, en ik kan je vertellen dat ik er wel aan toe was.

Tjonge valt niet meer hoor op de racefiets, had 2 weken geoefend met 5 ritjes, maar natuurlijk lang niet genoeg, zere kont, voorderailleur werkte niet helemaal goed, en laagste verzet was toch te groot. En dan zijn die felle korte klimmetjes die vlak op elkaar zitten toch aardig vervelend voor je.

Ook de balans van een racefiets is wennen, en vlak voor het 3 landenpunt lig ik dan ook met de racefiets op mijn snufferd, blijf hangen achter een achterwiel, en vergeet op tijd uit te klikken, want tja met 3 wielen hoeft dat niet. 

Na de lunch gaan we weer uit elkaar, en moeten we de steilste stukken nog verteren, en na veel zweet, lekke achterband, ketting eraf en wat loopwerk op de Keutenberg, (steilste klim in Nederland) komen we voldaan over de finish.

Daarna is het nog een kunst om met de auto Valkenburg achter je te laten, want het is uiteraard pokkendruk. Bij het passeren van het centrum van Valkenburg kon je goed zien dat daar de onderlinge afstand van 15cm goed gehanteerd werd op de terrassen! 😉

Saluut.