Oliebollentocht, 200km brevet Boekelo en beste wensen voor 2026

 

2 stoere mannen die voor het eerst deelnemen.

Vader en zoon staan mooi vooraan op hun eerste deelname aan de bekende velomobielen oliebollentocht.
Dit keer is het gereden in Groningen en wijde omgeving die we niet echt gezien hebben omdat het de hele dag mistig is geweest.

Met zijn 3en in de auto naar Groningen, en bij aankomst zat er aardig wat ijs op de velomobielen, 2 op de auto en 1tje in de aanhanger. Na wat kennismakingen met oude bekenden is het zaak om goed aangekleed in de velomobiel te stappen, want met die mist is het aardig koud.

De rit is ongeveer 65km lang en iets meer dan 100 deelnemers die achter de voorrijder aangaan. Een hele stoet zo achter elkaar aan. Halverwege is er de lunch, dit keer met soep en koffie, en bij de finish is er de bekende oliebol en ook nog soep.

De organisatie is aardig druk geweest met de uitvoering en begeleiding van de club, wel jammer van de mist, maar aan de andere kant, je kunt wel lekker bijkletsen zo, want snel wordt er niet gereden, soms meer stil staan dan fietsen :-)

Ook elke keer van de partij zijn de kop/staart botsingen in de groep, zover ik weet 2 stuks, altijd jammer, maar het hoort erbij. Dit keer was er zelfs iemand uit Engeland aanwezig en laat ik die nu ook tijdens LEL in Engeland ontmoet hebben, best wel grappig. Al met al weer aardig bij geklets met mensen, en in 2026 zien we elkaar wel weer in Lattropia.

 

Start 200km brevet Boekelo.     foto Heiner Neumann

Na de opwarmronde in Groningen, gelijk dezelfde week het Boekelo brevet er achteraan samen met Tom, op en neer naar Tecklenburg Duitsland. Heb deze rit vorig jaar ook gedaan, en toen was het de hele dag mistig, best wel potdicht toen, nu is het de hele dag helder weer, en omdat we van het westen naar het oosten rijden en terug, hebben we de hele dag de laag staande zon in het gezicht, tja, mist is ook niet alles, dus dit is beter.

Er waren 130 inschrijvingen, uiteindelijk zijn er 109 mensen gestart en 102 gefinisht, door de gladheid zijn er verschillende valpartijen geweest, maar daar heb je met een 3wieler weinig last van, maar ook een 3wieler wil wel glijden, daar waar het glad is.

De muur van Gildenhaus is best wel pittig, en de klim in Bad Bentheim bij het kasteel doet er niet voor onder, maar in Tecklenburg moesten we echt de velomobiel uit. Want de achterwielen slippen daar door op de kinderkopjes, dat was vorig jaar ook zo, al met al 3 plekken waar de kilometerteller 5km per uur aangaf. ondanks de kou toch even zweten daar.

We waren net na 5 uur terug, en vooral met rechtervoet was ijskoud, moest echt weer ff warm worden. De eerste 100km hebben we regelmatig andere fietsers gezien, maar de laatste 100km niet veel meer,  ik denk dat er veel een pauze genomen hebben in Tecklenburg, het was er smoor druk in de plaatselijke horeca.

De hoeveelheid kleding van de oliebollentocht had ik niet nodig maar ik miste wel de wollensokken die ik over mijn schoenen kan doen. 
11 januari is de Elfstedentocht aan de beurt en de verwachtingen zijn voor volgende week dat het overdag ook blijft vriezen, dus wie weet komen er nog andere schoenen onder de voeten te zitten, deze winter :-)

VOOR DE REST, NOG DE BESTE WENSEN VOOR 2026.

Saluut.

Elfsteden Brevet.

 

Beetje trots.

Het woord brevet is eigenlijk al wat ik vanaf 2006 gebruik als ik een tocht fiets wat georganiseerd wordt door de langeafstandsfietsclub uit Nederland, te vinden op randoneurs.nl .

Maar het Elfsteden brevet is niet zo maar een brevet, je moet er wat voor doen, zoals ze dat zeiden bij de uitreiking.
1 x de Elfsteden schaatstocht, 1 x de Elfsteden fietstocht (op pinkstermaandag) en 1 x de Elfsteden wandeltocht.

Nu fiets ik de Elfstedentocht al vanaf mijn 18de jaar, dus die uitvoeringen heb ik genoeg.
En de Elfsteden wandeltocht wordt elk jaar georganiseerd.
Alleen de schaats uitvoering is eentje die niet zo vaak gehouden wordt, de laatste is van 1997.

Toen ik hoorde van dit Brevet, dacht ik die wil ik wel eens afhalen, alleen ik ben geen loper, ik fiets of schaats veel liever, lopen schiet niet op, duurt zo lang voordat je ergens bent. Maar om in aanmerking te komen, moet je wel voldoen aan de voorwaarden die gelden.

Aldus aangemoedigd door Tom de schoenen aangetrokken en 4 of 5 jaar geleden begonnen met het oefenen in januari, nou mooi te laat en mijn onderdanen vonden het maar niks, overal pijntjes en het grootste probleem was mijn buigzaamheid van mijn dikke teen. Dus dat werd hem niet.

Het bleef toch in mijn achterhoofd knagen, dus in sept 2023 begonnen met lopen, kleine stukjes en elke keer een klein beetje verder, eerst wekelijks 1 keer, voorzichtig naar 2 keer en uiteindelijk was ik klaar voor de Elfstedentocht lopen, ik had 1000km gelopen voordat ik begon aan de 200km in 5 dagen.

Maar goed, mei 2024 had ik mijn kruisje van de wandeltocht.
Maar dan, bleek dat ik van elke tocht een stempelkaart op naam moest laten zien, oeps waar zijn die stempelkaarten van 85 en 97. Na wat zoekwerk van mijn vrouw vonden we de kaart van 85 in een schrift, met een grote zucht konden we de aanvraag versturen.

Hoe vaak heb ik nu een Elfstedentocht gedaan:
41 maal op de fiets op pinkstermaandag
02 maal op de schaats in 85 en 97.
01 maal lopen in 2024
11 maal in een velomobiel in de winter.
Dit zijn alleen de geregistreerde versies.

Er waren 38 mensen die het brevet kregen, de uitreiking wordt 1 keer in de 2 jaar gedaan.
De jongste aanwezige was 52 jaar.
Er was iemand die 16 jaar na de laatste tocht volbracht te hebben pas het brevet aanvroeg, bij navraag vertelde hij dat de stempelkaart van 97 al die tijd zoek geweest is.

Grappige was dat er 2 andere aanwezig waren die gelijk met mij, lid zijn geweest van Schaats Trainings Club Rutten. In die tijd waren Hilbert van der Duim en Evert van Benthem ook lid van deze club. We hebben nog wat ervaringen kunnen uitwisselen.

Dit is de link naar mijn verslag van 1997
https://pdrond.blogspot.com/2017/01/4-januari-1997.html

Saluut.

ff lachen.

Huidige voorraad Velomobielen, Quest, Carbon Quest, Super Mango en E-Mango.

 

Op dit moment heb ik 5 velomobielen op voorraad voor de verkoop, vandaar maar samen op 1 foto.
Heb je belangstelling voor 1 van deze jongens, dan stuur ik je op verzoek meer foto's en een uitgebreide specificatie toe.

Super Mango:
Voorste helft van de top kan omhoog en naar voren, hierdoor een zeer ruime instap.
Top incl. stroomlijnkap die eraf kan met mooi weer.
4x8 speed met een tussenstand met vrijloop.
Voor en achter F-lite banden.
Complete verlichting en achter voorzien van tiloog.
Vraagprijs 3000,00

E-Mango Plus nr. 1105289:  Verkocht.
Bouwjaar mei 2011
Witte body, rode top.
km stand 6450.
1x10 speed, nekrol, velomobieltasje, tiloog.
Accu is nog goed, met 50% ondersteuning, gem. 30km, actie radius 70km.
Vraagprijs 2850,00

E-Sunrider, verkocht.

Quest 3x20" nr. 70, 2002   Oranje. Verkocht.
3x9 speed, geschikt voor lange mensen ivm verlaagd frame
Voorzien van complete verlichting, knipperlichten, claxon en remlicht.
Accu 18 volt, hierdoor veel elektrisch vermogen aan boort.
Tiloog aan achterkant.
Voorzien van nekrol
Schuimdeksels aanwezig, groot en klein.
Verlichting van Quest is gemoderniseerd.
Vraagprijs 1950,00

Carbon Quest, nr. 407, 2010 blaauw.
Voor zijn leeftijd een erg strakke Carbon Quest, een paar kleine krasjes.
3x9 speed.
2 spiegels.
Tiloog aan achterkant
Beide schuimdeksels aanwezig.
Opberg tas erbij met wat binnenbanden en reparatie materiaal
Complete verlichting met speciale koplamp Supernova E3, knipperlichten, remlicht en claxon.
Vraagprijs 3950,00

Zoals aangegeven, wil ik graag bij belangstelling meer foto's en info verstrekken.
Voor proefrijden stellen we de velomobiel af, zodat je een goed besluit kan nemen voor aanschaf.
Saluut.

Boekelo, 400km brevet

Na LEL kreeg ik de vraag van Tom of ik zin had om nog een brevet van 400km te rijden.
Eeeeeu, ja, waarom niet, eentje vanuit Boekelo, wat voor mij bijna naast de deur is. 
Alleen in september is het altijd zo maar donker voor mijn begrip, en de start is op 9 uur, dan is het al donker. en het wordt pas tegen 7 uur licht.

Dan fietst je bijna 10 uur in het donker, in de zomer is dat veel korter, maar goed, die 10 uur overleven we ook wel weer, als het weer maar redelijk is. Nou de vooruitzichten waren spannend en de dagen ervoor leek het dat het na zaterdagmiddag de nacht en zondagmorgen droog te blijven.

Het plan is om naar Boekelo te fietsen, maar de onweersbuien kwamen wat later in Lattrop aan, dus snel de Snoek L op de auto, watje zei Tom. Gelukkig bleef het na 9 uur droog, alleen de straten bleven de hele nacht nat, dus voor ons heeft het regelmatig geregend.

Het traject ging voor een groot gedeelte door Duitsland onder Munster en Osnabruck door, en dan langzaam weer terug naar de grens. Een hele mooie route staat er op de website, alleen in het donker zie je er niet zoveel van!

Omdat Tom een beetje last heeft van nachtblindheid rijdt ik altijd op kop en op de binnenwegen moet je goed opletten waar je moet afslaan en zo, dus af en toe schiet je dan te ver door, grrrrr.
De Duitse binnenwegen zijn echt slecht bij tijd en wijle, je rammelt je fiets uit. Het zijn van die lappendekens, en elk lapje is hoger dan de rest, echt niet best, dan zijn we maar verwend in Nederland met al die vlakke wegen en fietspaden.

Tegen 7 uur wordt het licht en wie schieten een tankstation in voor een broodje, mmmm lekker. Later nog een keer bij de Mac langs voor een beetje maagvulling en dan snel op Boekelo aan. We zijn om half 2 terug en kunnen de track laten zien ter goedkeur zodat we de laatste stempel krijgen van de organisator.

In november en december nog 2 x een 200 rijden, die zijn overdag bij licht, is wel zo aardig om te doen.
Saluut.

Epiloog LEL 2025.

 

Overzicht data vanuit Strada.

Londen Edingburgh Londen is dit keer anders gelopen dan verwacht. Aan de voorbereiding heeft het dit keer niet gelegen, ik was erg blij dat montage cassette 11-46 lukte en werkte.

De conditie was ook aardig in orde, alleen door de problemen met mijn enkel had ik geen lange afstanden gereden voor de tijd. Langste was 250km.

De 3 dagen meehelpen als vrijwilliger is me ook erg goed bevallen, het koste eigenlijk geen extra energie en gaf veel ontspanning en je voelde je ook echt betrokken bij de tocht.

Snoek zit aardig vol met bagage bij thuiskomst :-)

De aanpassingen in versnellingen werkte ook perfect, menigeen fronste zijn wenkbrauwen als ik vertelde over het verzet wat er in de Snoek zat. werkt dat dan, voor 30 - 53 en achter 11 - 46, schakelt dat goed.
Heb geen enkele keer mis geschakeld, en bult op kon ik een mooie cadans trappen, zonder dat het stoempen werdt.

Natuurlijk erg jammer dat we niet verder konden dan Richmond door de storm Floris, veel rijders hebben tijdens de terug rit de tijd genomen om rustig terug te rijden, vooral in Cambridge zag je veel rijders afstappen om de stad te bekijken, de tijddruk was er niet meer.

Als ik terug kijk naar de filmpjes op You tube dan zie ik ook veel slecht weer, wat ik me niet kan heugen, we hebben alleen de maandagmorgen wat regen gehad, en rond 12 uur was dat weg, de eerste dag was mooi weer.

Krijgen allemaal een speciaal plekje

Al met al, is er door dit alles toch wel rust ontstaan in mijn gedachten. De totaal afstand is het niet geworden, maar we hebben wel de vereiste stempels gehaald om in aanmerking te komen voor de medaille.

Hoe nu verder, gewoon brevetten blijven rijden en dan in 2027 Parijs Brest Parijs rijden want die staat vanwege 2023 nog open voor mijn gevoel.

En met deze Snoek L en het huidige verzet wat erin zit, geeft me dat het vertrouwen dat dat geen probleem moet gaan worden. Uiteraard moet het lichaam het wel  kunnen blijven opbrengen want de teller staat dan wel tegen de 70 aan, want de jaren gaan uiteraard wel een keer tellen.

Maar goed, daar geven we niet teveel aandacht aan natuurlijk.
Saluut.

Dag 4, terug naar Londen.

Incl. medaille.

 

De trip van 250km terug naar Londen, begint s'morgens al vroeg, plan was om 6 uur op te staan, maar dat is vanwege het geluid in de slaapzaal toch al half 6 geworden.

Tot mijn verbazing is Heiner al klaar om in de velomobiel te stappen en op weg te gaan, ik wens hem succes en zie hem vast terug bij de finish. Het ontbijt is nog niet klaar en ik moet ff wachten, zonder brandstof is het slecht fietsen dus hierop wachten is niet erg. Al met al ben ik om half 7 klaar voor de laatste 250km, controles zijn nog in Boston, Northstowe, en Saffron.

Dus regelmatig krijgen we de kans om ff bij te tanken onderweg, Vlak voor Boston stapt Heiner net weer in zijn  Milan, hij heeft een lekke band gehad, de controle in Boston is na 30 min  weer verlaten door me, stempeltje en eten, water bijvullen en weer door, nu krijgen we het vlakke stuk tot aan Northstowe, kunnen we lekker doorrijden en fietst heel anders dan de bulten, nu moet je constant druk op de pedalen houden, en als je heel lang in de bulten heb gezeten voelt het duidelijk anders.

Maar ook dit went snel en met snelheden tegen de 40 haal ik veel randoneurs in op dit stuk, Heiner zie ik al na een paar kilometer, en ik ga erop en erover en door. Lekker mijn eigen tempo knorren. Is ook wel leuk voor de ontspanning. In Northstowe is de controle in een vrij nieuwe school en die staat in een nieuwe wijk. Dus dat kan ook in Engeland, de locatie is ook vlak bij Londen, en het zuiden van Engeland is duidelijk wat rijker dan het noorden, dit zie je wel in meer landen.

De laatste 100km naar Londen zit weer vol bulten en halverwege is er nog een controle in Saffron, hier zit ik nog ff lekker bij te kletsen met een paar Engelse en een Zwitser. Daarna is het uitrollen naar de finish. 
Om kwart voor 6 ben ik binnen, en het is er best wel druk met fietsers en familie, het is aangenaam weer dus we zitten lekker buiten en laten ons fotograferen. Heiner komt 45 min. later binnen en we drinken er nog eentje op. 
Van de organisatie krijgen we nog een voedselbon, om nog te eten voor we naar bed gaan. Alleen dit duurt nog tot half 9 voor de catering klaar is met koken, de algehele stemming is dat we er niet veel van snappen, dat dit op deze manier moet gaan.

We besluiten om de dagboot van Stena te boeken en gaan lekker slapen in de tent die er nog staat, want morgen is het weer vroeg dag, we moeten voor 8 uur bij de haven zijn voor de inscheping, en het is 1 uur rijden, en voordat we gaan rijden moet alles nog in de auto geladen worden, dus dat wordt nog niet uitslapen Peter.
Saluut. 

Dag 3, LEL wordt LFL!

 
De 7 uur slaap in York heeft ons goed gedaan, pas om half 9 uit bed, en dat tijdens een brevet met een tijdslot. 
Maar door het ingrijpen van de organisatie, genoodzaakt door de Storm Floris is alles anders nu, we zijn van de route af en al een beetje naar het zuid westen gefietst om in York te komen, het plan is vandaag om tot aan Louth te fietsen en daar weer te slapen.

Na veel gepraat van Heiner zijn kant, vertrekken we pas om kwart voor 11, het moet op het laatste moment, want de weg wordt afgesloten vanwege werkzaamheden aan de weg. Ik wil wel rijden maar Heiner maakt er een vakantietoer van, als we goed op weg zijn, blijkt hij een leegloper te hebben, dus die eerst nog aan de juiste luchtdruk helpen.

We gaan op Hessle aan, die controle ligt vlak voor de Humbler brug, en dan naar Louth. 
We stoppen nog voor 2 x koffie drinken en komen om 5 voor 3 aan in Hessle, waar we de mededeling horen dat er een kans bestaat dat om 3 uur het fietspad van de brug dichtgaat vanwege de wind.

We vliegen snel de Snoek weer in om de brug te bereiken voordat dit gaat gebeuren. Gelukkig is het loos alarm blijkt achteraf, maar het blijft een tocht met verrassingen. We hebben niet gegeten dus na de brug zoeken we iets, en vinden een supermarkt waar we wat kopen om in ieder geval de maag weer te vullen.

Naar Louth is het maar 55 km, met de nodige hoogtemeters, maar door de schakelproblemen van Heiner neemt het toch nog de nodige tijd in beslag, we zijn erom half 7, na douchen en eten gaan we de stad in.

ff ontspannen met een Engelse pot bier.

 Het is niet zover lopen, en dan zien we de eerste Pub al, we zijn niet de enige die een beetje vertier zoeken na de ontberingen, tijdens de ontspanning geef ik aan bij Heiner dat ik de laatste dag naar Writtle, alleen wil fietsen, en het op mijn eigen manier wil doen. Hij snapt het en we spreken zo af. Tegen 10 uur zijn we bij de hal waar we kunnen genieten van het gesnurk van 400 fietsers, wat een consert.

Ik heb mijn pasgemaakte oordoppen mee, en die zorgen ervoor dat al dat geluid naar de achtergrond gaat, het digitale spul aan de powerbank om bij te tanken en ik op het luchtbed, welterusten, morgen weer een dag.

Saluut.