Voor de 2de keer de wandel Elfstedentocht lopen.

 

Het 2de kruisje.

Afgelopen week heb ik de wandel Elfstedentocht gelopen, tjonge dit is toch wel andere koek, 5 dagen lopen, wat neerkomt op 41km gemiddeld.
De eerste dag is het 49km, dan 3 dagen van 42,5 en dan de laatste dag naar Leeuwarden nog 29km.

Ondanks de 750km lopen tijdens de voorbereiding is het toch een taaie tocht, dit komt ook dat je 5 dagen achter elkaar loopt, dit doe je niet tijdens de voorbereiding, want lopen kost best wel veel tijd.

Voor een beetje afstand ben je al snel 4 uur bezig, en dan heb je net 25km te pakken. 
Maar goed we hebben het kruisje, het is gelukt.
Er waren dit jaar net geen 1000 deelnemers en ongeveer 10% heeft het niet gehaald. Vooral de laatste 2 dagen zag ik sommige deelnemers bij de start al aardig vreemd lopen om vooruit te komen.

Ondanks het slechte weer, veel regen en kou voorspeld viel het gelukkig goed mee, wat weer betreft, voor Stavoren 1 stevige bui, en het regende bij de start in Workum, tot aan Bolsward, voor de rest bleef het eigenlijk droog.
Wel was het elke morgen maar 7 graden en overdag werd het 10 graden als je geluk had, maar daar kun je je op kleden, veel laagjes en arm en beenstukken die ik normaal in de fiets gebruik.
Die kun je dan uit en aan doen afhankelijk van de temperatuur.

De eerste dag naar Sloten hadden we de wind in de rug, dus dat loopt wel lekker, is ook de langste dag.
Omdat ik redelijk doorstap loop je vaak alleen tijdens de 2de helft van de route. Dit maakt het wat minder gezellig. de 2de dag door Gaasterland was erg mooi, mooie route, tot aan de dijk, dat is lang en recht, met een dikke bui dit keer.

De 3de dag begon met motregen bij de start tot aan Bolsward, maar daar had ik eigenlijk geen last van. Het stuk van Harlingen naar Franeker is een dood saai stuk, bijna 13km, terwijl het hemelsbreed maar 8km is. Maar goed, je niet teveel druk maken, gewoon doorstappen, liep op de brug over het kanaal en dan zie je niemand voor je lopen, best wel opvallend.

De 4de dag naar Dokkum langs de Dokkumer Ee, mijn voeten riepen bij elke stap, STOPPEN.
Maar ik was er nog niet, leuk was wel dat 1 dochter bij de finish stond, dan vergeet je je voeten wel.
Dan nog zaterdags naar Leeuwarden, motto tijdens de tocht is, als je Dokkum haalt dan is naar Leeuwarden een eitje.

Wat aantal kilometers betreft is het maar 29km, maar het moet wel gedaan worden. De regen hield mooi voor de start op, en we hebben het niet meer gehad, onderweg wel de nodige aanmoedigingen gehad van dorpelingen, maar zoveel als met de fietstocht tijdens 2de Pinksterdag, nee zoveel zie je niet.

Vlak voor Leeuwarden begint links mijn achillespees te zeuren, maar nog een klein stukje en dan is het klaar, gelukkig alleen de laatste 4km.

Dan is het afstempelen en elkaar feliciteren met het kruisje.
Gaan we het nog 1 keer doen, mijn voeten waren afgelopen weekend erg duidelijk. :-)
Saluut.

Rondje Friesland BRM 300km, en de 12de Elfstedentocht.

Controle Drachten.

De afspraak voor het brevet staat al langer, maar de Elfstedentocht komt erbij vanwege teveel winter in januari. Maar goed, we hebben vaker 2 tochten op 1 weekend gereden en 500km achter elkaar ook wel eens. De zaterdag is gereserveerd voor het brevet en in goed overleg met de organisatie starten we om 8 uur. 

Heb bij Tom geslapen, verwachting is koud weer met een frisse wind uit het oosten. Omdat we eerder starten, vanwege de Elfstedentocht de volgende dag, zien we weinig andere deelnemers, of eigenlijk geen een. 

 Ook de route is wat aangepast zodat we geen hekjes hebben langs de dijk, boven in Friesland. Bij een controle post die nog niet open is, moeten we toch wat vocht kwijt. Een man spreekt ons daarop aan, want dat is slecht voor de natuur zegt hij. Naar et toilet gaan en doorspoelen is ook slecht voor de natuur zeg ik tegen hem. En denk, wat zeg je dan tegen een vogel die overvliegt en zijn behoefte laat vallen.

We fietsen verder en hebben het er nog af en toe over. In Moddergat nuttigen we de eerste koffie in een museum. De temperatuur wil niet echt omhoog en ben blij dat ik mijn oude beenstukken nog mee genomen heb, zo blijf ik beter warm. Daarna krijgen we nog wat sterke wind op kop, en draait de route langzaam naar het zuiden, op Drachten aan. 

 Het wegdek langs de dijk is niet zo geweldig, dus de Snoek rammelt aardig af en toe. Eerst op Drachten aan en nog langs Assen, na Assen zijn de wegen wat beter en zijn de stukken wat langer zodat we stevig door rijden. 

In Vledder het 2de bakje koffie bij 1 dochter van me, en we melden Eva dat we 6 uur in Lemmer zijn. Dat lukt aardig en we genieten van de soep en broodjes, dan nog naar het adres van Tom, voor wat rust voor de Elfstedentocht. 

 De wekker gaat al weer vroeg, en we trekken de fietskleren weer aan, want om 7 uur is het weer zover, de 12de uitvoering. Elk jaar nog meegedaan. Gevoelstemperatuur ligt onder 0, dus heb weer blij met de beenstukken en de dichte onderkant van de Snoek. 

Op verzoek van Tom rijdt ik op kop, want ik ben een slow starter, al snel zijn we bij een andere dochter voor de koffie. 

Toch wel handig dat er dochters op de routes wonen. We zien tijdens de koffie andere Snoeken voorbij schieten. Tjonge wat zijn het er veel, ook al verschillende steppers, maar die starten ook 1 uur eerder. Op de dijk naar Stavoren zie ik een paar Snoeken in de verte, dus het gas erop, kijken of ik ze kan inhalen voor Stavoren, het lukt net niet, jammer. 

Daarna draaien we tijdens het fietsen wat om elkaar heen en na Bolsward, zie ik ze alleen nog bij Stiens als we weg rijden en ze Stiens binnen komen. Omdat de route zo bekend is, heb je de GPS eigenlijk niet meer nodig. Het is na 12 uur lekker warm en de beenstukken worden bedankt en achterin gelegd, we draaien Dokkum uit met 37 op de teller en ineens worden we ingehaald door een stel racefietsen, ze draaien kop over kop wel boven de 40, tjonge die jonge gasten stuiven je zo voorbij, dat overkomt ons niet vaak. Rond half 3 zijn we in Leeuwarden met een gemiddelde van 33,4km, dat is beter dan gisteren, toen was het 32,3km. Maar tijdens de Elfstedentocht was et beduidend warmer, en dat scheelt altijd. Saluut. 

Controle Stiens.

Brevet Dolmens, Zwolle 200km.

Tom heeft een foto gemaakt van het plakaat bij het Hunebed.

 Dit keer is er weer een 200km brevet aan de beurt, meestal in de winter zijn het 200km brevetten, vanwege het weer en de tijd dat het licht is.

In het voorjaar komen de langere aan de beurt. De opzet is om vanaf Zwolle naar Borger te fietsen alwaar het grootste Hunebed van Nederland te vinden is.

Aangezien het deze winter lang winters blijft in het noorden, konden we nog sneeuw en ijs zien.

Toch staan er bijna 150 deelnemers op de lijst en er zijn er iets van 135 gefinisht. 
Best wel veel, dat is in het verleden wel eens anders geweest, wel mooi voor de organisatie dat er belangstelling is. De weerverwachting is rond de 7 graden en bewolking.

Bij de start is het mistig en dat blijft zo tot aan Hoogeveen, toen kwam de eerste zonnestraal in het zicht. We rijden dit brevet weer met zijn 2en, en zodra we Zwolle uit zijn, zetten we de kruissnelheid op 35/36km. Al snel komt de eerste groep wielrenners ons voorbij, dat is ook wel eens anders geweest, er zitten rijders tussen die de hele tijd tegen de 40 rijden.

Het is erg mistig en we zien niet veel van de omgeving, maar rijden lekker door, de eerste controle is niet erg snel met de bediening dus die laten we voor wat het is, een foto dat we er geweest zijn. Als we Drente in rijden komen de klinkerwegen aan bod, je rammelt regelmatig de fiets uit, in elk dorp heb je ze  liggen en soms liggen ze niet erg recht. In de bossen licht nog veel sneeuw en lang niet alle fietspaden worden schoon gehouden, dus sneeuw en ijsvorming is volop aanwezig waardoor het lastig fietsen is.
Voor een driewieler niet zo erg, maar die 2wielers hebben daar goed last van.

Het laatste stuk naar het Hunebed is helemaal erg, bijna niet te doen, na Borger is dit een stuk beter gelukkig. Bij Hoogeveen zien we de zon weer, en je merkt dat de temperatuur ook weer omhoog gaat. Ook de wegen zijn weer normaal waardoor we lekker door kunnen rijden. tegen 4 uur zijn we terug in Zwolle waar we de ring volgen met de nodige obstakels waardoor we veel tijd verliezen.

Tegen kwart voor 5 weer terug en dan eerst de fietsen weer op de auto, afmelden, ff zitten en weer op huis aan. Volgende brevet is een rondje Friesland, 300km en de dag erna de Elfstedentocht van 200km die in januari afgelast was vanwege het winterse weer.
Saluut.

Oliebollentocht, 200km brevet Boekelo en beste wensen voor 2026

 

2 stoere mannen die voor het eerst deelnemen.

Vader en zoon staan mooi vooraan op hun eerste deelname aan de bekende velomobielen oliebollentocht.
Dit keer is het gereden in Groningen en wijde omgeving die we niet echt gezien hebben omdat het de hele dag mistig is geweest.

Met zijn 3en in de auto naar Groningen, en bij aankomst zat er aardig wat ijs op de velomobielen, 2 op de auto en 1tje in de aanhanger. Na wat kennismakingen met oude bekenden is het zaak om goed aangekleed in de velomobiel te stappen, want met die mist is het aardig koud.

De rit is ongeveer 65km lang en iets meer dan 100 deelnemers die achter de voorrijder aangaan. Een hele stoet zo achter elkaar aan. Halverwege is er de lunch, dit keer met soep en koffie, en bij de finish is er de bekende oliebol en ook nog soep.

De organisatie is aardig druk geweest met de uitvoering en begeleiding van de club, wel jammer van de mist, maar aan de andere kant, je kunt wel lekker bijkletsen zo, want snel wordt er niet gereden, soms meer stil staan dan fietsen :-)

Ook elke keer van de partij zijn de kop/staart botsingen in de groep, zover ik weet 2 stuks, altijd jammer, maar het hoort erbij. Dit keer was er zelfs iemand uit Engeland aanwezig en laat ik die nu ook tijdens LEL in Engeland ontmoet hebben, best wel grappig. Al met al weer aardig bij geklets met mensen, en in 2026 zien we elkaar wel weer in Lattropia.

 

Start 200km brevet Boekelo.     foto Heiner Neumann

Na de opwarmronde in Groningen, gelijk dezelfde week het Boekelo brevet er achteraan samen met Tom, op en neer naar Tecklenburg Duitsland. Heb deze rit vorig jaar ook gedaan, en toen was het de hele dag mistig, best wel potdicht toen, nu is het de hele dag helder weer, en omdat we van het westen naar het oosten rijden en terug, hebben we de hele dag de laag staande zon in het gezicht, tja, mist is ook niet alles, dus dit is beter.

Er waren 130 inschrijvingen, uiteindelijk zijn er 109 mensen gestart en 102 gefinisht, door de gladheid zijn er verschillende valpartijen geweest, maar daar heb je met een 3wieler weinig last van, maar ook een 3wieler wil wel glijden, daar waar het glad is.

De muur van Gildenhaus is best wel pittig, en de klim in Bad Bentheim bij het kasteel doet er niet voor onder, maar in Tecklenburg moesten we echt de velomobiel uit. Want de achterwielen slippen daar door op de kinderkopjes, dat was vorig jaar ook zo, al met al 3 plekken waar de kilometerteller 5km per uur aangaf. ondanks de kou toch even zweten daar.

We waren net na 5 uur terug, en vooral met rechtervoet was ijskoud, moest echt weer ff warm worden. De eerste 100km hebben we regelmatig andere fietsers gezien, maar de laatste 100km niet veel meer,  ik denk dat er veel een pauze genomen hebben in Tecklenburg, het was er smoor druk in de plaatselijke horeca.

De hoeveelheid kleding van de oliebollentocht had ik niet nodig maar ik miste wel de wollensokken die ik over mijn schoenen kan doen. 
11 januari is de Elfstedentocht aan de beurt en de verwachtingen zijn voor volgende week dat het overdag ook blijft vriezen, dus wie weet komen er nog andere schoenen onder de voeten te zitten, deze winter :-)

VOOR DE REST, NOG DE BESTE WENSEN VOOR 2026.

Saluut.

Elfsteden Brevet.

 

Beetje trots.

Het woord brevet is eigenlijk al wat ik vanaf 2006 gebruik als ik een tocht fiets wat georganiseerd wordt door de langeafstandsfietsclub uit Nederland, te vinden op randoneurs.nl .

Maar het Elfsteden brevet is niet zo maar een brevet, je moet er wat voor doen, zoals ze dat zeiden bij de uitreiking.
1 x de Elfsteden schaatstocht, 1 x de Elfsteden fietstocht (op pinkstermaandag) en 1 x de Elfsteden wandeltocht.

Nu fiets ik de Elfstedentocht al vanaf mijn 18de jaar, dus die uitvoeringen heb ik genoeg.
En de Elfsteden wandeltocht wordt elk jaar georganiseerd.
Alleen de schaats uitvoering is eentje die niet zo vaak gehouden wordt, de laatste is van 1997.

Toen ik hoorde van dit Brevet, dacht ik die wil ik wel eens afhalen, alleen ik ben geen loper, ik fiets of schaats veel liever, lopen schiet niet op, duurt zo lang voordat je ergens bent. Maar om in aanmerking te komen, moet je wel voldoen aan de voorwaarden die gelden.

Aldus aangemoedigd door Tom de schoenen aangetrokken en 4 of 5 jaar geleden begonnen met het oefenen in januari, nou mooi te laat en mijn onderdanen vonden het maar niks, overal pijntjes en het grootste probleem was mijn buigzaamheid van mijn dikke teen. Dus dat werd hem niet.

Het bleef toch in mijn achterhoofd knagen, dus in sept 2023 begonnen met lopen, kleine stukjes en elke keer een klein beetje verder, eerst wekelijks 1 keer, voorzichtig naar 2 keer en uiteindelijk was ik klaar voor de Elfstedentocht lopen, ik had 1000km gelopen voordat ik begon aan de 200km in 5 dagen.

Maar goed, mei 2024 had ik mijn kruisje van de wandeltocht.
Maar dan, bleek dat ik van elke tocht een stempelkaart op naam moest laten zien, oeps waar zijn die stempelkaarten van 85 en 97. Na wat zoekwerk van mijn vrouw vonden we de kaart van 85 in een schrift, met een grote zucht konden we de aanvraag versturen.

Hoe vaak heb ik nu een Elfstedentocht gedaan:
41 maal op de fiets op pinkstermaandag
02 maal op de schaats in 85 en 97.
01 maal lopen in 2024
11 maal in een velomobiel in de winter.
Dit zijn alleen de geregistreerde versies.

Er waren 38 mensen die het brevet kregen, de uitreiking wordt 1 keer in de 2 jaar gedaan.
De jongste aanwezige was 52 jaar.
Er was iemand die 16 jaar na de laatste tocht volbracht te hebben pas het brevet aanvroeg, bij navraag vertelde hij dat de stempelkaart van 97 al die tijd zoek geweest is.

Grappige was dat er 2 andere aanwezig waren die gelijk met mij, lid zijn geweest van Schaats Trainings Club Rutten. In die tijd waren Hilbert van der Duim en Evert van Benthem ook lid van deze club. We hebben nog wat ervaringen kunnen uitwisselen.

Dit is de link naar mijn verslag van 1997
https://pdrond.blogspot.com/2017/01/4-januari-1997.html

Saluut.

ff lachen.

Huidige voorraad Velomobielen, Quest, Carbon Quest, Super Mango en E-Mango.

 

Op dit moment heb ik 5 velomobielen op voorraad voor de verkoop, vandaar maar samen op 1 foto.
Heb je belangstelling voor 1 van deze jongens, dan stuur ik je op verzoek meer foto's en een uitgebreide specificatie toe.

Super Mango:
Voorste helft van de top kan omhoog en naar voren, hierdoor een zeer ruime instap.
Top incl. stroomlijnkap die eraf kan met mooi weer.
4x8 speed met een tussenstand met vrijloop.
Voor en achter F-lite banden.
Complete verlichting en achter voorzien van tiloog.
Vraagprijs 3000,00

E-Mango Plus nr. 1105289:  Verkocht.
Bouwjaar mei 2011
Witte body, rode top.
km stand 6450.
1x10 speed, nekrol, velomobieltasje, tiloog.
Accu is nog goed, met 50% ondersteuning, gem. 30km, actie radius 70km.
Vraagprijs 2850,00

E-Sunrider, verkocht.

Quest 3x20" nr. 70, 2002   Oranje. Verkocht.
3x9 speed, geschikt voor lange mensen ivm verlaagd frame
Voorzien van complete verlichting, knipperlichten, claxon en remlicht.
Accu 18 volt, hierdoor veel elektrisch vermogen aan boort.
Tiloog aan achterkant.
Voorzien van nekrol
Schuimdeksels aanwezig, groot en klein.
Verlichting van Quest is gemoderniseerd.
Vraagprijs 1950,00

Carbon Quest, nr. 407, 2010 blaauw.
Voor zijn leeftijd een erg strakke Carbon Quest, een paar kleine krasjes.
3x9 speed.
2 spiegels.
Tiloog aan achterkant
Beide schuimdeksels aanwezig.
Opberg tas erbij met wat binnenbanden en reparatie materiaal
Complete verlichting met speciale koplamp Supernova E3, knipperlichten, remlicht en claxon.
Vraagprijs 3950,00

Zoals aangegeven, wil ik graag bij belangstelling meer foto's en info verstrekken.
Voor proefrijden stellen we de velomobiel af, zodat je een goed besluit kan nemen voor aanschaf.
Saluut.

Boekelo, 400km brevet

Na LEL kreeg ik de vraag van Tom of ik zin had om nog een brevet van 400km te rijden.
Eeeeeu, ja, waarom niet, eentje vanuit Boekelo, wat voor mij bijna naast de deur is. 
Alleen in september is het altijd zo maar donker voor mijn begrip, en de start is op 9 uur, dan is het al donker. en het wordt pas tegen 7 uur licht.

Dan fietst je bijna 10 uur in het donker, in de zomer is dat veel korter, maar goed, die 10 uur overleven we ook wel weer, als het weer maar redelijk is. Nou de vooruitzichten waren spannend en de dagen ervoor leek het dat het na zaterdagmiddag de nacht en zondagmorgen droog te blijven.

Het plan is om naar Boekelo te fietsen, maar de onweersbuien kwamen wat later in Lattrop aan, dus snel de Snoek L op de auto, watje zei Tom. Gelukkig bleef het na 9 uur droog, alleen de straten bleven de hele nacht nat, dus voor ons heeft het regelmatig geregend.

Het traject ging voor een groot gedeelte door Duitsland onder Munster en Osnabruck door, en dan langzaam weer terug naar de grens. Een hele mooie route staat er op de website, alleen in het donker zie je er niet zoveel van!

Omdat Tom een beetje last heeft van nachtblindheid rijdt ik altijd op kop en op de binnenwegen moet je goed opletten waar je moet afslaan en zo, dus af en toe schiet je dan te ver door, grrrrr.
De Duitse binnenwegen zijn echt slecht bij tijd en wijle, je rammelt je fiets uit. Het zijn van die lappendekens, en elk lapje is hoger dan de rest, echt niet best, dan zijn we maar verwend in Nederland met al die vlakke wegen en fietspaden.

Tegen 7 uur wordt het licht en wie schieten een tankstation in voor een broodje, mmmm lekker. Later nog een keer bij de Mac langs voor een beetje maagvulling en dan snel op Boekelo aan. We zijn om half 2 terug en kunnen de track laten zien ter goedkeur zodat we de laatste stempel krijgen van de organisator.

In november en december nog 2 x een 200 rijden, die zijn overdag bij licht, is wel zo aardig om te doen.
Saluut.