deel 2 herentals

Lieve mensen

Even een verhaaltje over Peter zijn avontuur.
Gisterenavond om 21.25 uur kwam er een app dat ze in het hotel waren van bestemming. Keurig!!
De volgende dag plus minus 100 km minder, en minder hoogte meters.
Dus dat ziet er goed uit.
Nu eerst maar eten en slapen.

9 Juli

287 km te gaan in totaal..

08.40 uur.  62 km gehad. Alleen maar door Parijs gereden. Wat een grote stad. Het schiet niet op. Haha. ( het moet altijd snel bij Bullie, nu dus even niet:) )


13.23 uur Nog 114 km te gaan. Problemen met de kabel vd versnellling achter. Hopen dat hij heel blijft totdat er gereedschap is. We wachten het af Peter, doe maar heenig an.( is Twents voor rustig aan) Ach het is een avontuur toch? En dan heb je wel eens wat onderweg. Hij heeft 2 rechter handen, dus het is vast zo weer gerepareerd.

Herentals- Cosne s/Loire -Herentals dag 1 , 08 juli deel 1 365 km

Zo Bullie zijn avontuur is begonnen!!!( Bullie is het liefkoos naampje dat ik Peter, officieel Petrus Michiel) jaren terug heb toebedeeld  :) Vandaag 365 km
Ik kreeg een paar appjes die ik jullie niet wil laten onthouden:

09.00 uur Bullie heeft 100 km gereden. Het gaat redelijk goed. Tom Hospes, zijn fietsmaat, gaat zozo..:(  Tom zijn maag is van slag.  Bul heeft een slechte nacht achter de rug. ( zonder mij, hoe kan het ook anders:))

12.30 uur  180 km gehad. Bijna op de helft.  Ze hopen om 10 uur vanavond in Parijs te zijn. Een beetje regen, alle wind tegen. Daar hebben ze niet veel last van als ligfietser.

17.30 uur 290 km gehad. Bul stuurt een foto van een 3 gangen menu. Dat ziet er aantrekkelijk uit. De start was wat vervelend maar nu loopt het gesmeerd. Nu nog 75 km straks naar het hotel:Villeparis. Dan wat eten en slapen, want de volgende dag om 05.00 mogen ze weer op.
Morgen meer......
Tschüß
Grytsje

Herentals 2015.

Start en finish in Herentals Belgie.

Deze week gaan Tom en ik Herentals 2015 fietsen, als alternatief van de brevetten in Bunnik, het is een georganiseerde tocht waarbij we 3 keer overnachten in een hotel, de bedoeling is wel dat we hem binnen de 90 uur rijden.
De start is woensdagmorgen om 5 uur, en er zijn zover ik weet 36 deelnemers. Uit omringende landen, maar ook Japan, Brazilië en Amerika zijn vertegenwoordigt. De eerste dag is 375 km en eindigt in Parijs.

De verzorging is elke dag om 8 uur in het hotel, dus we hebben 15 uur de tijd om de dag afstand te overbruggen, de andere dagen zijn de dag afstanden 275 km, het aantal hoogtemeters weet ik niet precies, maar heb begrepen dat dat rond de 10.000 ligt, als ik de profielen bekijk, zijn het veel klimmetjes van 80 mtr hoogte verschil, en als de wegen wat mooi liggen dan kunnen we met de Quest al een gedeelte overbruggen met de extra snelheid die we hebben.

Gelukkig geven de weerberichten een duidelijke verandering van het weer aan, wat temperatuur betreft, is het dinsdag nog 30 gr, woensdag nog 20 gr, en dat is een stuk beter dan de 40 gr die ze afgelopen week gehad hebben in Frankrijk, het lijkt me dan ook niet verstandig om deze toer te rijden met 40 gr overdag. Dan zou het meer s'nachts rijden worden en s'middags slapen.

Het thuisfront zal de dagelijkse belevenissen weer doorgeven, zodat er een beeld ontstaat hoe het gaat. Aan de ene kant is het wel een lang brevet, maar het zal door de overnachtingen heel anders zijn denk ik, maar uiteindelijk moet je wel weer binnen de 90 uur binnen zijn.

Wat wel wennen zal zijn dat de controleposten zover uit elkaar liggen, ben je gewend aan ongeveer 80 km en dan ff stoppen, nu is het soms wel 180 km voordat je een post hebt, maar dan zelf maar wat inlassen, we hebben overdag tijd genoeg, vooral dag 2, 3 en 4. De 4de dag moeten we door de Ardennen, en die kunnen wel lastig zijn.
Saluut.

Oliebollentocht 2015, een Ovaal Rondje.

Dan zijn ze lekker, nu ff niet.

Met de huidige temperaturen 30+ denk je eigenlijk hier niet aan, maar de oliebollentocht 2015 zal verreden worden vanuit Lattropia, (zie dat klinkt wel weer zonnig).

De 4de kerstdag zal de tocht starten in
gasterij "De Smid" in Lattrop, en ons voeren door de omliggende plaatsen in Twente en de Duitse grensstreek aan Duitse zijde.
Tijden zullen als vanouds hetzelfde zijn, start 11 uur, pauze tussen 1 en 2 uur, en oliebollen om 4 uur, en daarmee is ook gelijk de traditie afgewerkt.



Voorgaande jaren was er altijd een voor en achterrijder per groep, zodat de boel een beetje bij elkaar bleef, wat in sommige gevallen handig is, en in sommige gevallen een nadeel. De praktijk heeft ook geleerd dat door de steeds grotere aantallen deelnemers dit steeds lastiger te organiseren is.

Dus heb ik het voorstel gedaan aan het bestuur van de vereniging om:
A. Het te organiseren met een minimaal aantal vrijwilligers.
B. Via internet iedereen een x-aantal track's aan te bieden voor deze dag.
C. Eén vaste locatie voor de pauze, zodat je elkaar meerdere keren per dag ziet.
D. Een tel. nr. voor de echte pech gevallen.
Men vond dit een vernieuwende aanpak, die iedereen de kans geeft om op zijn eigen wijze, of samen, een leuk stukje te fietsen,

Tegenwoordig zijn er veel mensen die toegang hebben tot een gps, en iedereen die een velomobiel rijdt weet wat hij moet doen als zijn band lek is.
Je kan van te voren bepalen welke track je gaat rijden en met wie, er zal voor iedereen wat zijn, van een korte vlakke route, tot een lange route, met hoogtemeters. Daarnaast kun je zelfstandig van route wisselen als de omstandigheden erg winters zijn,

De pauze zal in Duitsland zijn, en de omgeving hier heeft veel variatie in zich, tot max, bijna 100 mtr boven NAP. Uiteraard zal ik van het najaar alle info via Ligfiets.net delen, en ook de inschrijvingen kunnen daar gedaan worden, of het allemaal lukt voor het bekende bedrag is nog ff afwachten, maar ook dat zal ter zijner tijd bekend gemaakt worden, eerst maar eens van de zomer genieten.
Saluut.

Cycle Vision 2015 IJsselstein.

Na een flink aantal uren voorbereiding zijn we dan in IJsselstein bij de wedstrijden van CV aanbeland. Dit jaar alleen de uur's race want de zaterdag liep over van de afspraken. Grytsje wou ook graag mee, vanwege de mogelijkheid van spinning, dus mooi gelijk 2 vliegen in een klap kun je zeggen.

Al gelijk mensen ter herkenning, maar jammer genoeg wel veel dezelfde, niks verkeerd aan, maar geeft wel een beetje aan, dat er weinig beweging in zit, en dit is wel jammer want er waren veel extra dingen georganiseerd. Dus daar ligt het dan niet aan, jammer genoeg zijn de fiets gerelateerde producten volop aanwezig en laten de ligfiets producenten het wat afweten, die zijn in de minderheid. Wel apart.

Al om 20 voor 10 ga ik de baan op om wat warm te trappen en gelukkig lopen de stroomlijnkappen van de wielen niet aan. Het is de eerste keer dat ik ermee fiets, en de bochten zijn aardig krap, dus enige uitslag is wel gewenst. Vorig jaar was er de massa start, dit jaar blijkt dat we om de 30 sec. starten, beetje vreemd, want er zijn iets meer dan 30 deelnemers, dat betekend wel meer dan een kwartier wachten voor de laatsten. De reden voor deze manier is mij ontgaan, want bij een massastart verdeelt het veld zich binnen een ronde, en is het voor het publiek veel leuker, nu rijdt iedereen ook voor zichzelf.

Als je dan staat te wachten en de eerste komen langs rijden, dan voel en hoor je duidelijk het verschil van velomobiel als ze langs rijden, vooral de 50 plussers hebben een aardige luchtverplaatsing en dat merk je wel als ze langs komen. Na 17 min oefenen in geduld mag ik dan eindelijk weg, en binnen een ronde zit ik op snelheid, de eerste ronde's met een cadans van 110, en na 3 of 4 ronde's schakel ik omhoog, want 110 rpm hou je niet 1 uur vol.

De eerste ronde's gingen ook met 58 km en nadat ik wat in cadans kom, blijft het rond de 54 km hangen. Good old W. Schermer zit net voor me en langzaam loop ik op hem in, als ik erachter zit, blijf ik wat hangen en gelijk loopt er iemand naar me te zwaaien bij de startlijn, oeps, denk ik, dat mag dan niet, klopt, ik ga Wim maar voorbij, en zie wel wanneer hij terug komt.

De baan is eigenlijk gewoon slecht voor dit soort wedstrijden, grof asfalt waarbij in de bochten elke keer de steentjes in de wielkasten rammelen, dus schoon is de baan ook niet, de bochten zijn dusdanig krap dat ik regelmatig een wieltje optil, waarbij ik een keer zie dat link 45 km aangeeft en rechts 53 km aangeeft. Tja als je links optilt dan gaat het wiel steeds langzamer draaien.
Je voelt de fiets in elke bocht wringen en hoop dat de F-lite rechts het volhoudt, want die krijgt het wel te verduren.

Mijn hartslag ligt rond de 170, wat ik niet verwacht had, maar ik kan het goed verdragen en de benen draaien lekker rond. Gelukkig heb ik een klein flesje water mee, zodat ik af en toe een teugje kan nemen. Na 30 min kak ik wat in, en moet wat werken om de snelheid erin te houden, dat gaat goed, na 45 min kijken wat het gemiddelde is, en dat blijkt op 53+ te staan, ik probeer dit omhoog te krikken naar de 55 toe, maar ik merk dat dat er niet inzit.

Wel ga ik vlak voor dat het uur om is de strijd aan met een DF rijder, die elke keer terug komt als ik hem voorbij ben, weet alleen zijn nr. niet. Ook ben ik vlak voor het einde Wim gepasseerd, dus die heb ik gelapt, best cool:-)). Maar petje af, ik hoop met die leeftijd ook die snelheid te halen.
Zelf verwacht ik rond de 7de plek te hebben gereden, en dat klopt later met de uitslag, alleen de afstand op de uitslag, daar heb ik nog vraagtekens over, omdat mijn eigen teller boven de 53 stond.

Na de wedstrijd gaat het flink regenen, ondertussen heeft Grytsje zich omgekleed voor de spinning, maar dat loopt jammer genoeg in de soep, want de instructeur komt niet opdagen, vreemd want de jongens die erbij staan weten ook niks, en kunnen niet zeggen wanneer het begint, we laten het voor wat het is, en gaan naar de standhouders, kijken wat we daar kunnen vinden. Ik neem de Quest mee want ik heb behoorlijk speling in de achterbrug op de achteras en Allert geeft me een andere achterbrug mee ter vervanging, alleen weten we niet of het aan de achterbrug ligt of aan de as.

Daarna is het douchen, nog wat kletsen met de afvaardiging uit het Noord Hollandse, en dan de Quest op het dak van de auto, en we gaan weer richting Lattropia, het weer is ook niet geweldig.

Ondertussen heb ik de achterbrug vervangen, de bussen waren uitgesleten, de as past nu weer perfect en zit goed opgesloten, niet te strak en geen speling, de Quest stuurt ook weer strakker door de bocht, de as is ook wel lang in verhouding met de lengte van de bussen. Maar de huidige DF's  Questen en Strada's hebben allemaal deze constructie. Tenminste de carbon uitvoeringen.
Wel heb ik de laatste maanden aardig wat hoogtemeters gemaakt, maar dat doen er meer, dus daar kan het niet aan liggen.

Over 2 weken Belgie/Frankrijk vanuit Herentals, hoop dat het weer ook wat beter is dan de laatste dagen.
Saluut.

Zijn we klaar voor Cycle Vision??

De laatste dagen bezig met de voorbereidingen voor de uurs race op zondagmorgen, en het neemt meer dan 1 uur in beslag om alles klaar te hebben. Wat een cliché, voor 1 uur wedstrijd, ben je meerdere uren druk, maar goed voor 1 keer in het jaar is dat niet erg.

De laatste dagen naar huis fietsend maar eens goed de Quest op zijn staart getrapt, waarbij ik gisteren weer de politie naast me kreeg met het verzoek om ff te stoppen. Je rijdt weer eens op de weg, want om met bijna 60 op het fietspad te rijden, vraagt de nodige stuurmans kunst om iedereen te ontwijken.

Ze vonden wel dat het heel hard ging, volgens mij wel bijna 70 zei de diender, nou nee, meneer, net geen 60, maar goed kwam er weer met de bekende opmerking ervan af, "het is voor uw eigen veiligheid als u op het fietspad gaat rijden meneer", oke, braaf ja knikken is me altijd geleerd.

De verschillen die me opvallen met vorig jaar, dat het toch wel harder gaat met de nieuwe Quest en nu ik 1 jaar met ovalen tandwielbladen rij. Heb het resolutie punt aangepast zodat ik meer weerstand voel en meer topsnelheid kan ontwikkelen. Er zijn een heleboel mensen die zeggen dat ovale tandwielbladen niet echt helpen voor de topsnelheid, maar de getallen die ik nu op de teller krijg vertellen mij een ander verhaal. Was ik vorig jaar tevreden met 50, 52 km, rij ik nu 56, 57 km.

Was ik met ronde bladen tevreden met 42 km gemiddeld naar huis, nu stond hij vanmiddag op 46,26 km gemiddeld, ja mijn nieuwe teller geeft tot 2 pos. precies aan na de komma. En dit over een afstand van 19,5 km waarin ik door Oldenzaal, Denekamp en Tilligte moet rijden, dus onbeperkt doorrijden kan in dit geval niet.

Dit jaar heb ik ook stroomlijnkappen voor de wielen, dus samen met de racekap en voor en achter ventilatie gaatjes, dan moet er samen met de aangepaste tandwielbladen er toch een hogere snelheid uitkomen. Vorig jaar had ik de ovale tandwielbladen nog maar 2 weken daarvoor gemonteerd.
Op advies van W. Schermer rijdt ik nu op kruissnelheid achter met tandkransje 14, hiermee is er ook een winst te halen.

Hopelijk is het asfalt wat beter dan vorig jaar, we zullen zien. Daarnaast hoop ik zondag een boel bekende te zien, Grytsje gaat lekker spinnen s'middags dus die vermaakt zich ook wel.
Saluut.

600 km Brevet Zwolle-Sauerland-Zwolle

Fiets van de auto en laden maar.

Het laatste en langste brevet is aan de beurt, en hiermee is het kwartet compleet. Tom en ik mailen gedurende de week ervoor elkaar regelmatig over de te volgen strategie en Tom vond de snelheid bij de 400 km brevet te hoog, dus in goed overleg krijgt hij de eer om het beter te doen. Mijn devies is 35, want het is een heel eind, en de hoogtemeters zijn ook niet vlak, wel 3500 nl. volgens de organisatie.

Maar goed we staan volgens afspraak om 8 uur in Zwolle, en nadat we nog snel de cadansmeter in de fiets gezet hebben van Tom, is het tijd voor koffie een praatje en zorgen dat we om 9 uur kunnen vertrekken. Er zijn redelijk veel fietsers, waarvan 8 een voertuig hebben met meer dan 2 wielen :-))
In totaal 35 of zo begreep ik, wat leuk is voor Gerrit en zijn mannen.

We gaan op pad en al snel zijn we weer met zijn vieren, net als bij de 400 km brevet en stomen op Winterswijk aan. Tom rijdt voorop en hij blijkt last te hebben van het zelfde syndroom als ik, harder rijden dan afgesproken, ik lach me een kriek in het begin, Dirk en Jos volgen ook netjes en het schiet lekker op. 15 km voor Winterswijk merk ik dat ik een verschil in snelheid krijg op links en rechts.

Vlak voor 9 uur iedereen erin en erop.

Aan beide kanten heb ik een snelheidsmeter en rechts geeft 1.2 meer aan dan links, mijn hartslag gaat omhoog en dan is de conclusie snel getrokken, rechts loopt leeg. Dit gaat dusdanig langzaam dat ik besluit om door te rijden tot Winterswijk voordat ik ga wisselen, maar ik merk wel dat het steeds zwaarder gaat.

Bij de controle ligt mijn hartslag boven de 150 en dit heeft dus wat energie gekost. Ik ga banden wisselen en de rest geniet van een bakkie en appelgebak met slagroom. Ik schuif aan, en schrok het weg, omdat de jongens verder willen. Al met al moet het snel, en hierna heb ik echt ff tijd nodig om weer tot rust te komen in de fiets. Maar goed na een goed uurtje ben ik er weer en we fietsen vrolijk verder Duitsland in. Gerrit doet dit keer zelf de geheime controle en die staat na de eerste klim, het is warm en de sportdrank gaat er goed in.

Gelukkig is het niet zo heet als vrijdag, maar 22 gr. en dan heuvel op en af, het kost wat zweet druppels. Tom rijdt steeds voorop en doet het goed. Op een gegeven moment zijn we opeens Dirk en Jos kwijt, we rijden door, en komen bij een klim van 8%, Tom schakelt verkeerd en het spul ligt ernaast, dus stoppen, gelukkig zit het spul niet vast zoals ik bij de Amstel Gold heb gehad. Als we verder rijden, rijdt Jos ineens naast me en verteld dat Dirk een lekke band had. Als ik boven achter me kijk zie ik Dirk naast zijn fiets staan, wat hij voor die tijd ook al vaker deed, iets met zijn linkerwiel, precies wat weet ik niet. Maar dan deed hij iets en reed weer verder.

Later hoor ik in Zwolle dat hij ook daar mis schakelde en de boel wel vast en ook de ketting kapot had getrapt. Dat is zuur als je niet verder kunt, want je moet wel weer naar huis. Goed we rijden verder en bij de volgende controle geeft Jos aan dat het wat te snel gaat, hij gaat zijn eigen tempo rijden. Ondertussen vordert de middag al lekker en ik zie Tom zweten als een rund, tjonge wat loopt er wat van zijn gezicht af. Vlak voor Arnsberg in Frondenberg, hebben we een steile afdaling waarbij je remmend naar beneden moet, anders hou je je fiets niet onder controle.

Oeps geheime controle, snel de weg over.

Als we in Arnsberg zijn bij de Burger King geeft Tom aan dat hij aardig misselijk is en het bestelde eten laat hij dan ook staan. Ik eet smakelijk een vette hamburger met een bak sla, en geef Tom de ruimte om te herstellen. Want hierna volgt een klim van 10 km, ongeveer van 2 naar 500 mtr hoogte en dat vraagt het nodige van de mens. Tom geeft aan dat hij zijn eigen tempo rijdt en ik wacht boven op de bult. Hier staan meerdere fietsers te wachten, want een ieder gaat in zijn eigen ritme naar boven en wacht dan tot zijn groep compleet is. Hierna is het weer dalen en klimmen, waarbij ik elke keer wacht op Tom na een klim of afdaling, want door de misselijkheid durft hij ook niet snel te dalen. Na een afdaling kijk ik tijdens het wachten op mijn fietscomputer en zie 104.37 als hoogste snelheid,  Ja had al het idee dat het hard naar beneden ging, misschien niet verstandig, maar wel leuk, je moet tenslotte ook genieten tijdens zo'n tocht

Als we de laatste klim pakken haal ik een van de racefietsers in en rijden samen naar boven, dit is vlak voor Kallenhardt, de Giessen gangers die dit lezen weten wat ik bedoel. Ze hebben boven het dal van links naar rechts een snelweg gebouwd die over het dal gaat als je omhoog klimt, met vet dikke palen eronder, tjonge wat een bouwwerk is dat, een mooi gezicht. Als ik boven ben samen met de jonge racefietser, staan zijn maten te wachten, en ze vragen, heb je hem ingehaald of andersom.
Ik zeg dat ik hem heb ingehaald tijdens de klim, maar dat het niet zo erg is om door een ligfietser ingehaald te worden, maar dat het zo vervelend is dat er zo'n oude vent uit stapt. :-))

Waar is nu die mug gebleven:-))

Ze kunnen er wel op lachen, Ze vragen of er nog klimwerk in het verschiet ligt en omdat ik daar vaker gereden heb kan ik ze gerust stellen, het meeste zit erop, nog een tweetal kleine steile klimmetjes en dan is het eigenlijk wel gedaan met het echte werk.  Ondertussen trek ik wat extra kleding aan, een schoon droog shirt, beenstukken en een extra muts, want het is 10 uur en het wordt al aardig koud. Even later komt Tom boven die eerst ff met rust gelaten wil worden. Ik eet weer bami die ik meegenomen heb, dit bevalt goed. En als Tom zover is gaan we de lange afdaling naar Kallenhardt af. Hierna nog de 2 steile klimmetje en dan rijden we Sauerland uit.

Je rijdt van heuvelrug naar heuvelrug en elke keer zie je een magistraal mooi landschap uitgestrekt voor je, een mooie rode gloed van de ondergaande zon, want we rijden naar het westen en veel vals plat naar beneden, echt GENIETEN met hoofdletters, alleen al voor dat stuk rijdt je eigenlijk dit brevet al. Zo gaan we snel op Oelde aan, en kunnen snelheid mooi wat opkrikken, in Oelde eten we een lekker Duits broodje, want de bami wordt ook wat oud, maar als ik naar buiten ga, is de combinatie groot Duits broodje met 1/2 ltr cola en de kou de verkeerde en hup alles er weer uit. Dat is minder, we gaan rijden en ik eet in de fiets bij, maar dit is toch wat behelpen en naar Munster en naar Hengelo heb ik hier toch wel aardig wat last van. Je eet niet zomaar een lege maag vol, vooral als die wat weerspannig is.

Tom is ondertussen door het vele dalen zijn misselijkheid kwijt en we komen beide eigenlijk wel tot de conclusie dat de warmte van de middag teveel is geweest, Jos had ook een half uur in het gras gelegen vertelde Tom, toen Jos in Arnsberg binnen kwam.
Nu (tijdens de nacht) is het koud, ik kan niet echt warm worden, als het na 4 uur licht wordt en we Hengelo binnen rijden wordt ik wat warmer, dan gaat het eten ook gelijk beter, merk ik wel.
Na Hengelo is het nog 85 km en we gaan om 7 uur fietsen, en nemen aan dat 10 uur moet lukken om in Zwolle te zijn. Tom geeft aan bij het thuisfront dat naar huis fietsen geen optie meer is. Ze komen hem halen.

Weer snel verder.

Maar goed eerst komt de Holterberg nog, nou ja berg, bultje is het eigenlijk, maar goed.
Als we de Holterberg op rijden val ik bijna uit mijn fiets, er rijdt opeens een racefietser naast me en hij vraagt verbaasd, "gaat u met die fiets de HOLTERBERG op fietsen, hij sprak het met respect uit.
"Ja"zeg ik, waarom niet, "nou omdat u in een ligfiets zit, en met die dingen kun je toch niet klimmen.
Waarop ik antwoord, "nou meneer, we komen net uit Sauerland met BERGEN die een beetje hoger en steiler zijn dan dit bultje. "Nou mijn zwager heeft een ligfiets met 2 wielen en zegt dat een brug of viaduct al moeilijk is voor een ligfiets". Waarop ik hem zeg, "dan moet u zwager maar eens gaan leren fietsen, want het is geen probleem om te klimmen met een ligfiets".
De man rijdt verder, en ff later halen we hem in tijdens de klim en laten hem achter ons,

Ik vertel Tom het gesprek en hij schud zijn hoofd, heb al veel meegemaakt maar zoiets nog niet.
We rijden lekker verder en om 10 uur zijn we terug in Zwolle. Alwaar Gerrit en zijn vrouw wachten op de binnenkomers, we eten wat macaroni en praten na. De fietscomputer geeft aan dat we 606 km gefietst hebben, waarbij ik 20 uur en 21 min gefietst heb met een bewogen gemiddelde van 29.75 km
We zijn 25 uur onderweg geweest, dus 4 uur en 40 min stil gestaan. Tom heeft 21 uur gefietst, wat natuurlijk komt doordat hij wat langzamer klom en daalde, maar 40 min verschil had ik niet verwacht.

Al met al een hele mooie tocht, zeker wat het gedeelte Sauerland betreft, en vooral het stuk terug, wil dit altijd nog eens rijden bij licht, eigenlijk moeten we een uurtje eerder starten en dan is de zon nog net niet onder als we daar zijn, maar goed, of de volgende keer gewoon wat harder fietsen Tom.

Volgend weekend CV in Venray, 1 uurtje knallen. Kijken of we dat nog kunnen en dan in Juli 1200 km in Belgie/Frankrijk.
Saluut.