woensdag 24 juli 2013

Klaar voor vertrek. En sponsoractie

Leuk Duits kaartje :-))
Alles geregeld, fiets afgeladen met allerlei spullen en morgen is het dan op weg naar Hoek van Holland.
Degene die denkt dat ik alles met de fiets doe, nou ik laat me mooi brengen naar Hoek van Holland:-))
Mijn vrouw brengt me samen met Gert Beumer naar de veerboot. We gaan met de nachtboot over naar Engeland en waarschijnlijk treffen we al meer LEL gangers die ook deze boot nemen.
Dan vrijdag naar Londen fietsen, zaterdag registreren en een pre-interview met het camera-team wat me volgt. en dan zondag los.
Als je me wilt volgen via de web-site van LEL gebruik deze link, je ziet dan waar ik al geweest ben.
http://www.londonedinburghlondon.com/lastseen?rider_no=F3&submit=Track+Rider

Je kunt meer info vinden via deze blogspot omdat mijn vrouw ook wat zal schrijven hoe het gaat.
Dat is altijd wat leuker, een beetje zoals vorig jaar tijdens DCT 2012.

Dit jaar is er ook sponsor actie verbonden aan deze rit.
Ik ondersteun de voedselbank in Nordhorn Duitsland. Dit samen met de Christengemeinde uit Nordhorn.
Dus een ieder die hieraan mee wil doen nodig ik dan ook hartelijk uit om hieraan mee te doen, zodat de mensen in Nordhorn die geen geld of inkomen hebben, toch voedsel hebben om hun kinderen een lunch te kunnen geven.
Stuur me een email pgdrond@gmail.com en ik zal na terugkomst je over de gang van zaken informeren.
Alvast bedankt namens deze mensen.
Saluut.

donderdag 18 juli 2013

Voorbereidingen LEL 2013, 1418 km non-stop

De voorbereidingen zijn in volle gang.
Als je een brevet in Nederland rijdt, of Lowlands of DCT dan heb je niet zoveel dingen te regelen.
Alleen je fiets nakijken en zorgen dat je eten bij je hebt en op tijd bij de start bent. Daarnaast ben je met een paar dagen weer thuis.  max. 4 dagen.

Maar met tochten in het buitenland zoals PBP of LEL ben je er echt een mooi poosje mee bezig.
De reis regelen en boeken, je bent min. een week weg, en je moet zorgen voor onderdak en dergelijke.
We gaan 25 juli met de nachtboot van Hoek van Holland naar Harwich en dan vrijdag 26 juli naar Londen fietsen, 27 juli registratie en dergelijke en dan 28 juli om 7 uur los.
Ik gevolgd worden door een cameraploeg, tbv een documentaire. Dus zaterdag eerst nog een intervieuw.
Ze hebben gevraagd om een planning hoe laat ik wanneer zal zijn, ik heb een grove schatting gemaakt aan de hand van ervaringen die ik heb met lange tochten.
Hieronder zie je de planning die ik gemaakt heb:

Northbound
Londen start    28-07  07.00 AM      0
St Ives:            28-07   11.00 AM     99
Kirton:              28-07   03.00 PM    180
Market Rasen:   28-07   07.00 PM    246
Pocklington:      28-07    11.00 PM   336
Thirsk:             29-07   03.00 AM      401
Barnard Castle: 29-07 06.00 AM      468
Brampton:         29-07  10.00 AM     550
Moffat:               29-07   02.00 PM    624
Edinbrurgh:       29-07  06.00 PM      705 Sleep for 2 or 3 hours


Southbound
Brampton:        30-07    04.30 AM      851
Barnard Castle: 30-07   12.00 AM      933
Thirsk:                30-07  03.00 PM     1000
Pocklington:      30-07  06.00 PM      1063
Market Rasen:    30-07  10.00 PM      1153
Kirton:                30-07   01.00 AM     1219
St Ives:                31-07  07.00 AM     1300
Great Easton:       31-07   11.00 AM    1373
Loughton(Finish):  31-07  02.00 PM    1418

Mijn rijdersnummer is F3, dit kun je gebruiken op de website van LEL om te kijken waar ik ben, ik weet het niet zeker maar ik denk dat het op dezelfde manier als bij PBP gaat.
Dit is de website http://www.londonedinburghlondon.com/
En dan klikken op Rider Tracking.
Uiteraard zal het thuisfront de vorderingen volgen en hun eigen mening over de dingen weergeven op mijn blogspot, het is een ieder vrij om erop te reageren. :-))

Zover ik weet zijn Gert Beumer uit Enschede en ik de enige die met een velomobiel rijden. Aantal deelnemers is 1000 geworden, Er was zoveel animo dat ze max. deelnemers van 800 hebben verhoogd.
Gert en ik rijden niet samen, Gert start om 9 uur. maar wie weet finishen we wel samen.
Mijn uitgangspunt is om de tocht uit te rijden en te genieten van de tocht.
Enige onzekere faktor voor mij is, hoe verloopt de eerste dag en hoe bevalt het klimmen.
Aantal hoogtemeters volgens de organisatie is iets meer dan 11000 mtr, dus er is genoeg klimwerk te doen.

Het brevet van Boekelo door Sauerland bevatte 4200 hoogtemeters en dat was op 600km, dus hiermee kan ik het een beetje vergelijken. Het hoogste punt is 600mtr en voor de rest heuvelig.
Maar uit verhalen van andere zijn ze steiler dan in Frankrijk.
Des al niet te min heb ik er zin in en vind het al aardig spannend.
Saluut  

vrijdag 5 juli 2013

Trainingsrondje 426 km.

Over 3 weken is het zover, LEL 1400 km, en de laatste tocht is alweer 4 weken terug.
Tja om 7 weken geen lange tocht te fietsen is geen al te zware voorbereiding dus ik zat wat te dubben wat te doen. Alleen maar woon/werk is mijn ervaring, is voldoende, maar toch.
Gisteren een vrije dag vanwege een diploma uitreiking, maar die ging niet door, (wel geslaagd, maar niet uitgereikt) dus de dag anders ingevuld.
Gekeken in mijn verzameling track's en ik vond een erg geschikte route. De 400 brevet van Boekelo, komt bijna bij mij thuis langs, is een redelijke afstand, is in een dag te doen, voorzien van klimwerk, hoogste top 200mtr, en bekend.

Dus gisterenmorgen om half zes bed uit, en om 6 uur op weg. De avond ervoor de track geladen, eten klaargemaakt, en klaar is Peter.
Kom er steeds meer achter, dat ik minder eten meeneem. Ondanks de signalen van mijn maag dat hij wat dwars ligt, toch begonnen. In het begin zat er weinig spanning in de beenspieren, ik denk dat dit komt omdat je er niet van te voren mee bezig ben geweest, weinig spanning ervoor, dus weinig adrenaline in mijn bloed denk ik.

Maar goed, na een 30 tal kilometers merk ik dat de darmen niet leeg zijn, en verhip, ik heb de wc rol vergeten, nou ja dan maar op de ouderwetse manier, maar als ik stop, (een stukje van de weg af achter een bosje) :-)) wat ligt daar, een weggegooid plastic zakje met tissues, mooi, ligt daar gewoon te wachten om gebruikt te worden. Big smile. Dat lucht op.
Ik heb vorig jaar deze tocht ook gereden, normaal start hij om 9 uur s'avonds, en dan fiets je de eerste 275 km in het donker, zonder veel verkeer om je heen, maar dat is nu duidelijk anders.
Ook kun je zien waar je langs rijdt, een mooie omgeving, je rijdt eerst 175 km naar het oosten, dan 50 km naar het zuiden, en dan weer 175 km naar het westen, dus 2 keer rechtsaf en je bent weer thuis.

Vorig jaar reed ik rond de 36 km als kruissnelheid en daar begin ik eerst nu ook maar eens mee. Niet te snel in het begin en dan zien we later wel hoe het gaat. Langzaam beginnen bevalt me goed, ff aftasten.
Na 175 km moet er geklommen worden, en ik wil niet afgepeigerd daaraan beginnen.
Opeens een omleiding, rechtsaf, nou voor mijn gevoel ging die omleiding bijna terug naar Nederland, heb een pokke eind omgefietst, en toen ik terug was op de route, omleiding duurde me te lang, dus zelf terug gereden naar de route (tussendoor) was ik de wegopbreking nog niet voorbij, maar ik kon er wel langs met de fiets.
Nou had ik me niet hoeven te verleiden om die omleiding te doen. Maar goed ik zit op de route en later blijkt dat ik toch wel zeker 15 km extra te pakken heb.

Na 122 km de eerste controle post, ik hou de track/route maar aan, de eerste koffie smaakt me buitengewoon en gelijk maar een lekker broodje ei erbij. Het gemiddelde ligt hier al rond de 36 km en het schiet lekker op. Gelukkig is het nog wat bewolkt, dus niet echt last van de zon.  De volgende controle ligt op 192 km. en dan heb ik de eerste klimmen al gehad. Bij deze controle hetzelfde recept, koffie met een lekker broodje, heb ik wel verdiend vind ik zelf. Bij het wegrijden fiets ik de verkeerde kant op dus hier pakken we ook de nodige kilometers extra mee, dombooooooooo.

Maar goed, we laten de pret niet drukken en we klimmen en dalen lekker door, ondertussen komt de zon meer en meer om de hoek kijken en loopt de temperatuur lekker op, ik drink veel, en eet minder dan ik gewend ben, toch bevalt dit goed en ik krijg geen last van hongerklop of zo, tussen de rustpunten eet ik een energie reep of een snelle Jelle, daar blijft het bij. Na 250 km neem ik een halve liter colo met een lekker Duits broodje gezond, gaat er zo in, nou Cola hoefde ik vroeger echt niet te gebruiken, veel te sterk voor de maag.

Ik stuur een berichtje naar huis, nog maar 150 km te gaan. Het plan was om na 13 uur fietsen thuis te zijn, dus om 7 uur s'avonds. maar het lijkt erop dat dit niet helemaal gaat lukken.
Door het omrijden, verkeerd rijden en het toch wel vele overige verkeer lukt het niet om echt door te rijden.
Om het gemiddelde boven de 35 te houden, moet ik een kruissnelheid van 40 hebben, anders zakt het teveel weg. op het vlakke lukt dit wel, maar gaat het vals plat omhoog of erger dan zak ik terug naar de 35 of lager uiteraard. Het is nog steeds een bak van 30+ kg die omhoog moet.

Bij de laatste controle post op 100 km van huis eet ik een aardbeien gebakje waar het gelei niet echt lekker valt, dit merk ik wel tijdens het fietsen en hierdoor is de zin in eten weg. Heb geen snoep bij me (apenkoppen) want ik wil kijken of ik zonder kan. Hierdoor eet ik de laatste 100 km niet echt meer.
Nog een stukje brood als ik de grens bij Boekelo overkom, maar dit smaakt niet.
Ondertussen heb ik wel uitgevogeld dat de 400 ongeveer 425 km worden. niet erg, maar 7 uur wordt hierdoor een paar minuten over 8 voor ik thuis ben.

20 km voor huis begin ik maar aan de suikertabletten want ik merk dat ik hongerklop problemen ga krijgen als ik niks doe. Die vallen goed met flink wat water erbij en zowaar het laatste stuk van Ootmarsum naar Lattrop komt daar zowaar een 48 op de teller te staan. het is wel vlak, maar toch. Na 420 km.
Normaal als ik daar fiets vanuit het werk, trap ik hem naar 52 of 53, dus dat is niet eens zoveel harder.

Mijn gemiddelde was bij thuiskomst 35,4, en dat was net zo snel als de tocht die ik vanuit Zwolle reed, maar dat was een compleet vlakke tocht van 460 km, en deze was echt niet vlak. Volgens GPS 1265 hoogtemeters.
Al met al, met de conditie zit het wel snor, als ik geen gekke dingen doe, en mezelf niet opblaas in Engeland dan moet LEL wel lukken, gewoon rustig rijden, regelmatig eten, maar niet teveel, en wel apenkoppen meenemen, heb ik mezelf beloofd, want de weegschaal wees wel aan dat ik wel wat ingeleverd heb met deze tocht. :-)).
Saluut.

07-07-13,
Bedacht me vandaag ineens dat ik een overall gemiddelde heb gemaakt van 30.4km per uur.
Dat is de eerste keer met een brevet dat ik boven de 30km kom incl rusttijd.
Geeft de burger wel moed voor LEL.
Als je bedenkt dat organisatoren van brevetten ervan uitgaan dat er bijna niemand sneller rijdt dan 30km overall gemiddeld.
Toch een klein mijlpaaltje geslagen met deze tocht dus. :-))


zondag 30 juni 2013

Waarom ben ik een Randonneur geworden!

Mensen vragen vaak waarom ik van die lange afstanden (brevetten) fiets.
Dus ik zal proberen hier iets over te vertellen.

Als je dit als hobby hebt, wordt je officieel een Randonneur genoemd, Een randonneur is iemand die regelmatig tochten fiets van 200km of meer. Een Nederlandse benaming is "Lange afstand fietser".
Een en ander is ontstaan na 1891 waarin de eerste tocht "Parijs Brest Parijs" gereden werd.

Zelf kwam ik hiermee in aanraking in 2003 tijdens een tocht in september naar Giessen in Duitsland, samen met andere velomobielrijders waaronder 2 mensen die in net "Parijs Brest Parijs" hadden gereden.
De verhalen die ze vertelde en mijn eigen ervaring tijdens die tocht naar Giessen en terug, vertelde me dat in aangepast tempo je een heel eind kunt fietsen in 24 uur.
De laatste dag van die rit kwam het totaal bijna tegen de 400km aan en dat zonder veel pijn en moeite.
Dit was wel een ei-opener voor me en gaf me een behoorlijke kick. Tjonge dat dit mogelijk is.

Zelf ben ik slow starter, en duidelijk geen sprinter, dit was ook al zo tijdens mijn jeugd waarin ik schaatste, en aan langebaan wedstrijden meedeed. Al snel reed ik marathon's en had een hekel aan de 500mtr. :-))
Daarnaast kan ik heerlijk tot rust komen tijdens het fietsen. Duidelijk ontspannen tijdens het inspannen.
Ook kan ik er heerlijk van genieten van het lange afstandfietsen als het bijna geen moeite kost.

Vooral het fietsen tijdens de nacht vind ik altijd een hele belevenis, en dan als de zon opkomt en je de dag in rijdt.
Tijdens het fietsen luister ik veel naar Gospel muziek en kan ik veel zaken van het leven overdenken.
Ik ben een overtuigend Christen en heb tijdens deze lange tochten dan ook veel tijd om bijbelse zaken te overdenken en te bidden voor dingen die me bezig houden.

Wat me steeds weer verbaasd is mijn eigen lichaam, wat nu veel meer kan, dan dat ik vroeger voor mogelijk heb gehouden. Als ik tijdens mijn schaats periode de conditie had gehad, die ik nu heb, was ik veel verder gekomen toendertijd, heb ik daar spijt van, ja en nee.
Maar uiteraard ben je er wel nieuwsgierig naar. Wat was er mogelijk geweest.
Mijn broer, beresterk, zat samen met Hilbert van der Duim in jong oranje, kweekvijver voor de kernploeg schaatsen toendertijd. Zelf was ik trainingsmaat van Evert van Benthem.

Zelf kijk ik dan ook graag naar mensen die iets uitzonderlijks presteren, vooral op conditionele vlak.
Hoe doen ze dat en hoe beleven ze het. En wat hebben ze ervoor gedaan.
Het is ook elke keer weer een geweldige kick als een lange tocht gelukt is.
In 2006 en 2007 heb ik de eerste lange tochten van 1000km en meer gefietst, heb er maanden op geteerd, en er ging geen dag voorbij of ik was ermee bezig, (wat het nagenieten betreft)
Hetzelfde had ik in 1985 en 1997 na het schaatsen van de Friese Elfstedentocht, geweldige evenementen.

Ook heb ik tochten niet uit gefietst (Lowlands 2010) of ben er niet eens aan begonnen (LEL 2009 en PBP 2011).
In die tijd reed ik elke werkdag 340 km met de auto woon- werk verkeer. Het lichaam liet het gewoon niet toe. Nu we in Twente wonen kan ik echt merken dat ik veel meer energie heb.
Vorig jaar DCT ging dan ook weer als vanouds, en was een verademing voor me, het ging weer en ik kon het goed doen.
En dan is het echt kicken natuurlijk, hier kun je weer maanden op teren.

De tijd voor zo'n tocht is toch wel ook wel spannend en stressig, langzaam neemt de spanning toe en begin je aan van alles en nog wat te twijfelen. Vaak denk je dan aan de dingen die verkeerd zijn gegaan in het verleden. Ook het slapen wordt dan minder. Maar als ik eenmaal aan het fietsen ben, kan ik eindelijk ontspannen.

Hoe lang ga je door met zo iets, tja, afwachten hoe sommige dingen zich ontwikkelen, ik zie soms mensen boven de 70 die nog rustig meetrappen, het is wel een sport waarbij de gemiddelde leeftijd rond de 50 jaar ligt. Dus duidelijk een sport voor de oudere sporter.
Zolang het lichaam en de geest het nog leuk vinden, PBP wil ik zowiezo nog een keer rijden, met al die mensen, wat sfeer betreft lijkt die tocht veel op de schaats Elfstedentocht.
Maar wanneer die weer gereden wordt ???????????
Saluut.






vrijdag 21 juni 2013

Herstel sleutelbeen, en ontwikkelingen LEL

Sleutelbeen.
Van de week voor controle geweest in het ziekenhuis en ik ben ontslagen.
In de medische wereld betekend dat verdere controle/behandeling niet nodig is.
Op de foto bleek dat de breuk nog steeds niet compleet geheelt is, dit komt ook doordat het een meervoudige breuk is geweest en het niet allemaal 1 op 1 paste, dus ruimte ertussen zat.
Of netjes door de chirurg gezegd, het is niet helemaal perfect gedaan :-))
Maar goed, ik heb bijna 100% bewegelijkheid weer terug, alleen tussen de schouderbladen komen met mijn rechterhand is nog niet gelukt, maar daar werken we aan.
Vanmorgen de Fysio bedankt voor al het pijn lijden wat ik daar heb gedaan, kwam er soms misselijk van de pijn weg.
Maar als ik nu mijn rechterarm beweeg dan snap ik niet dat het van de winter niet kon. alles werkt weer.

London Edingburgh London.
Vandaag bericht dat ik 1 van de rijders ben van LEL die gevolgd gaat worden tbv een documentaire die gemaakt wordt over deze tocht.

Thanks so much for meeting my colleague Rich over Skype, and for spending the time to discuss our documentary. We have now had the opportunity to meet all the riders that put themselves forward to be interviewed. 

Myself, Rich and Walter have agreed unanimously that we would like to follow your ride in depth for the making of our film. 

Een cameraploeg zal me voor tijdens en na de tocht volgen, en dit verwerken samen met materiaal wat ze schieten van andere rijders.
Alle rijders die gevolgd worden zijn geselecteerd na een aantal interviews via Skype.
Weet nog niet hoeveel, maar dat zullen er niet veel zijn, lijkt me.
Zal nog kijken of ik iets vind zodat men via internet kan zien waar ik ben tijdens de tocht.
25 juli op pad, en dan 28 juli om 7 s'morgens los.
Aantal deelnemers 1000. Beetje meer dan gepland begreep ik, maar de belangstelling was erg groot, binnen 10 uur volgeboekt.
Afstand 1400 km, en aantal hoogtemeters 11500 mtr.
Ben erg benieuwd hoe het zal gaan, maar het brevet van Boekelo heeft me veel zelfvertrouwen gegeven, en dat is weer mooi meegenomen.
Over 2 weken nog een keer 400km om het niet te verleren. De fiets nog ff goed  en grondig nakijken, vooral de remmen. en dan, hop naar Engeland,
Saluut

zondag 16 juni 2013

Verslag brevet 600km Boekelo

Start.
Vorige week het brevet gereden, en nu dan het verslag.
Bij de start zijn er 20 deelnemers en dat waren er meer dan verwacht, heb ook wel eens een 600 gereden met 3 deelnemers. Voor de organisatie geeft dit na het vele werk altijd een bepaalde voldoening.
Ga er maar aanstaan, een route uitzetten van 600km. Dat is een heel gedoe. Dus Gert en Arvid bedankt voor al het werk en de goede organisatie.

Om negen uur stipt zijn we gestart en hierna reden we al snel over de Duitse grens.
Al snel rijdt iedereen zijn eigen snelheid, want deze tocht met zijn 4100 hoogte meters zou niet de lichtste worden. Dus al snel na de start had ik het rijk alleen, na 60km het eerste controlepunt, (Reken) en na 15 min de racefietsers in een groep. Ik had al bijna de koffie en koek op dus ben verder gegaan. Het volgende controlepunt lag op 150km en het hoogteprofiel gaf aan dat het zwaarste stuk tussen de 150 en 225km zou liggen, hierna werd het makkelijker tot 400km en dan de laatste 200km uitrijden terug naar Boekelo.
Zo kun je ook alles meenemen!

Bij het controlepunt van 150km (Bremen) kwamen er maar 4 racefietsers binnen zolang ik daar was, het waren 3 Duitsers en 1 hollander, ze gingen iets eerder weg. Ik had dit wel verwacht, de komende 75km waren veel klimmen naar Winterberg toe, en een paar afdalingen, omdat je 40kg aan fiets onder je kont hebt is dit wat lastiger dan een carbonfiets van 8kg.
De racefietsers waren iets eerder weg, maar al redelijk snel was ik ze voorbij, maar ik verwachte ze elk moment terug, wat tot mijn verrassing niet gebeurde. De eerste lange klim naar 550 mtr hoogte was lang en zwaar en hier heb ik de boel wat verziekt voor de rest van de tocht, te zwaar trappen en te hoge hartslag (175) zorgde ervoor dat met de warmte 25+, ik een beetje aan de kook raakte.
Door veel te drinken en terug te schakelen en mijn hartslag niet meer boven de 150 te laten komen kon ik erger voorkomen, wel voelde de achterkant van mijn bovenbenen erg stijf aan tijdens de klimmen na de eerste lange klim.

Controle Winterberg, ff bijkomen.
Het nadeel is het snelle dalen en dan opnieuw langzaam klimmen naar de hoogte waar je net vandaan komt, maar ja dat heb je in de bergen, je moet er overheen. Langs de Bodensee kon ik goed herstellen en kon ik aan de laaste klim van 25km beginnen naar Winterberg. 16km voor Winterberg heb ik nog 15min stil gestaan om te eten en om ff bij te komen. Het was erg warm, Om 6 uur was ik in Winterberg en 20min later ook de racefietser. Dit had ik echt niet verwacht, maar ze gaven aan dat ze het ook zwaar vonden.



We zijn gelijk weg gegaan naar het volgende punt op 300km, het keerpunt. We moesten nog wat kleine klimmetje en dalen door, en toen dook ik ineens een dal in waarbij de snelheid op GPS, ondanks het vele bijremmen, ineens op 120 stond. De remmen hebben echt overgewerkt tijdens de afdalingen, Hierna liep de route weer langs een groot meer zodat het vlak was en ik mooi door kon rijden zonder teveel te hoeven klimmen. Aan het eind van het meer was een grote waterkracht centrale, waar het wemelde van de hoogspanningskabels.
Zo ziet een dip eruit. Waar is mijn bed.
De GPS was hier helemaal de kluts kwijt, hij draaide alle kanten uit en toen ik stil stond gaf hij nog steeds snelheid aan, na eerst nog verkeerd gereden te zijn, kwamen de racefietsers ineens me voorbij, hier eerst maar ff lekker bij gebleven, het ging vals plat omlaag, en dan hoef je in de Quest eigenlijk niks meer te doen.
Tot aan de controle op 300km (Fritzlar) bleef dit zo en na een tijdje ben ik ze weer voorbij gegaan.

Bij de controle vna 300km, ongeveer 10 uur was het, waren de stoeptegels nog steeds warm van de zon. Ook hier weer het zelfde, ze waren weer net iets eerder weg. Het was nu echt donker en de volgende stop zou bij 350km zijn, het ging licht glooiend omhoog en omlaag en over niet al te beste wegen, veel snert asfalt op de binnenwegen in Duitsland. Ik begon best wel last van mijn maag te krijgen, en er zat wel een dip aan te komen. Ik heb altijd in dat soort gevallen een zak snoep (apenkoppen) in de fiets liggen en dat is dan mijn voedsel min of meer. Er zit veel suiker in en ik vind ze lekker, en ze happen lekker weg, dus daar redt ik het dan vaak mee.

Ondertussen was ik de racefietsers weer voorbij en dat is wel leuk, je rijdt niet steeds alleen en dat stuivertje wisselen geeft wat vermaak, het breekt ook wat de eentonigheid. De uitgaande jeugd vind het geweldig, als ze je zien, rijden veel naast je, foto's nemen, en ze joelen veel naar je. Soms ff terug toeteren, en ze flippen helemaal:-)). Bij de Mac Donalds (Diemelstadt) weer uitleggen wat je wilt, Een stempel, waarom dan, nou om te laten zien dat ik hier geweest ben, wanneer gaat u slapen dan, nou niet. euhhhhhhhhhhh meent u dat, oke ff mijn chef vragen,
Dit doen ze als ze je inhalen tijdens een klim, foto maken.
Nou meestal duurt dat bijna 5 min. en dan heb je je stempel, dat is het nadeel als je elke keer als eerste binnenkomt, kun je alles uitleggen.

Ondertussen had mijn dip zich verdiept en nam ik me voor om echt rustig aan te doen, ben ook eerder vertrokken. Maar ik had niet in de gate dat er op 375 een klim zat van 200 naar 450mtr, tjonge dat was echt afzien. In deze klom kwamen de racefietsers dichterbij en vlak voor de top haalde ze me in.
Hier kun je dus echt niet fietsen.
Hierna was het leed geleden, wat klimmen betreft, maar de maag inhoud kwam er wel uit. Heb ff 5 min. gerust en wat snoep naar binnen gewerkt. Hierna was het veel rijden met hartslag 100-110 en als het omlaag ging niet teveel trappen. Hierdoor kon de racefietsers voorblijven en toch herstellen, kruissnelheid bleef tussen de 30 en 35 hangen.

Tjonge, dan smaak het weer.
Op de controle in Oelde kon ik met moeite een reep snikkers naar binnen krijgen en ben weer door gegaan, vlak erna een complete weg die eruit ligt en geen omleiding. Tja daar sta je dan, het begint ook nog te regenen. Na wat zoeken besluit ik dan maar de fiets er doorheen te slepen, de racefietser kwamen ook weer eraan en die hebben het dan een stuk makkelijker :-))
Net voordat ik weer in de Quest kan, begint het te hozen, met bakken, zo erg dat ik het windscherm eraf haal en het deksel erop doe, tjonge wat een water, dan heb ik weer een voordeel tov. de racefietsers.
Die zaten echt als verzopen katten op de fiets, brrrrrrrrrrrr.

Gezamelijk genieten, nog 75 te gaan.
Bij de laatste controle (Buldern) zat ik lekker te genieten van een bak koffie en gebak, maag was weer in orde en de dip was ver weg. Petertje was weer hersteld   en "Back on track".
Dit was mooi, en hierdoor gingen de laatste 75km ook als vanzelf, gewoon lekker trappen rond de 35 en op naar Boekelo. Dan geniet je van het feit dat het gelukt is, dat de zon schijnt en dat je een redelijke snelle tijd rijdt.
De 600 van Zwolle heb ik een paar keer gereden met 2000 hoogtemeters in 24 uur. Maar deze heeft 4100 hoogtemeters en dan maar 1,5 langer nodig. Dat geeft de burger moed.

In Boekelo Gert gebeld en die was snel ter plekke, nog ff nazitten en wachten op de racefietsers, die maar niet kwamen. Ben om elf uur naar huis gefietst met een voldaan gevoel.


Nog snel ff wat slapen en dan morgen weer aan het werk :-))
Saluut.

zondag 9 juni 2013

600km brevet Boekelo, 670 totaal

Gisteren en vandaag 600km brevet gefiets vanuit Boekelo.
Eerst wat gegevens, want slaaptekort is aanwezig en morgen voor 4 dagen weg.
Verslag komt later.
Om 09.00 uur gestart op 08-06-2013
Terug vanmorgen om 10.30 uur.
Aantal hoogtemeters volgens organisatie 4100 mtr. Het was wel zwaar.
Gem. gereden snelheid 28,7km
Hoogste snelheid na Winterberg, gezien op GPS 120km, GPS geeft zelf hoger.

Als ik terug ben zet ik een uitvoerig verslag op mijn blogspot.
Saluut.