maandag 23 november 2015

Oliebollentocht en nieuwste ontwikkelingen.

Overnachtings-gebouw Scouting Rossum
Het is gelukt om een locatie te vinden voor mensen die graag voor en/of na de oliebollentocht willen overnachten.
De locatie is bij de scouting vereniging in Rossum, Tramweg 4, 7596 NA Rossum, dat is een klein plaatsje tussen Oldenzaal en Denekamp.

Wel is het nodig om zelf een luchtbed/matje en slaapzak mee te nemen. Want bedden zijn niet aanwezig.
Max. kunnen/mogen er 50 mensen overnachten, dat moet genoeg zijn, lijkt me.

Op de desbetreffende website is te informatie te vinden over de mogelijkheden aldaar.
Graag via agendapunt aangeven hoeveel nachten je wilt overnachten, en gelijk de betaling regelen.

Het is geen 3 sterren overnachting en ook geen B&B, want eten en dergelijke moet met elkaar geregeld worden. Nader info volgt nog via mijn blogspot en ligfiets.net.

Wel zoek ik een vrijwilliger die huismeester wil zijn, dat betekend dat je verantwoordelijk bent voor sleutel ontvangst en afgifte en alles daartussen, ook dat het schoon achter gelaten wordt. Dit omdat ik de dag voor en na de tocht zelf niet beschikbaar ben. 

De groepsfoto is gepland voor de start, dus voor 11 uur, dus wees op tijd en heb je koffie op. anders kom je er niet op:-))
Voor de rest, kijk naar de tracks die beschikbaar komen, welke je het beste past, Het is verstandig om ze allemaal te laden.
Want de dag zelf kan best ander weer vertonen dan ingeschat. (is vaker voorgekomen)

Ook is er nog behoefte aan vrijwilligers,  dus schroom niet.
Alvast bedankt.

Hieronder nog een reactie van een klant die ovale tandwielbladen zelf heeft gemonteerd, na ontvangst van tandwielbladen en afstelgegevens.

Rob 23-11
Afgelopen weekend mijn Quest weer helemaal in elkaar kunnen zetten en dus ben ik vandaag weer sinds tijden weer de 30 km  naar het werk gefietst (en terug).
Ik dacht dat het vier weken stilzitten wel een aanslag op mijn conditie zou hebben gepleegd, maar tot mijn grote verbazing trapte het vandaag heerlijk weg. 
Misschien is eerste gewin kattegespin, maar door jou geleverde tandwielen (inclusief de juiste afstelling) zorgden er voor dat ik lekker kon accelereren en ook de gebruikelijke kruissnelheid nu al prima kon volhouden. 
Misschien dat de nieuwe ketting en cassette ook helpen, maar wat rijdt dat lekker of liever gezegd, wat trapt dat soepel rond! Ik had niet gedacht dat dit zo veel verschil zou maken. Die tandwielen zijn wat mij betreft blijvertjes.
Dank voor de juiste afstelgegevens.

Saluut.

donderdag 19 november 2015

Oliebollentocht en nog wat meer?

Oliebollentocht 2014.
Nog een 6-tal weken en dan is het alweer zover, weer een oliebollentocht:-))
De voorbereidingen schieten lekker op, en waarschijnlijk zullen de meeste aanmeldingen nog wel komen:-))

Ik heb een 7-tal track's voorbereid, voor ieder wat wils, van vlak en kort, tot leuk wat klimwerk en wat langer. De 7de track is eigenlijk een korte route van Lattrop tot lunchplek en terug. In geval van nood of te laat of geen zin om lang te fietsen. De vlakke korte route is ook voor winterse omstandigheden, die is makkelijk te rijden. De langere route met heuvels is wel een hele mooie waarbij je veel facetten van de omgeving ziet.
Een ieder is ook vrij om zelf zijn eigen route te fietsen, mij zul je daar niet over horen.

Het is de bedoeling om de groepsfoto voor 11 uur te maken, dat is eigenlijk het enigste moment dat iedereen bij elkaar is en ook bijna buiten is.

Ik heb de laatste weken een paar verenigingen gevraagd om gebruik te maken van hun faciliteiten, wat overnachting betreft, maar elke keer nul op request, omdat ik zelf geen vereniging ben. Dit vanwege een gemeente verordening,  Ben nu bezig met iets in Duitsland, hopelijk zijn ze daar wat soepeler. Mocht dit lukken dan zet ik dit op ligfiets.net en op mijn eigen blogspot als aankondiging.

Het is leuk om met elkaar in een grote zaal te overnachten, maar het is dan vaak wat sobertjes en niet iedereen houd daarvan. Maar als het lukt, kan ik daar in voorzien.

Uiteraard graag inschrijfgeld van te voren overmaken via internet, zodat ik niet met bakken geld hoef rond te lopen. En ook zeker weet dat ik de rekeningen kan betalen.

Tot nu toe heeft 1 persoon zich aangemeld als vrijwilliger, mijn dank ervoor, maar als er nog een paar zich beschikbaar zouden willen stellen, zou dat erg mooi zijn, alvast bedankt.

Voor de rest de gebruikelijke najaars perikelen tijdens het fietsen, nat, koud, winderig en lekke banden, dus eigenlijk wel lekker rustig.

Een behoorlijk tochtgat erbij, plus meerdere grote scheuren.
Totdat ik gisterenmorgen een fietser vol voor de neus kreeg, kon geen kant op, dan alleen rechtdoor.
Er stond een rij auto's te wachten voor het stoplicht, en tijdens het passeren steekt een fietser tussen de auto's door het fietspad over. Op zich niet erg, als hij dit maar een auto eerder of later gedaan had.
De hele neus in de kreukels, en flink gescheurd, doordat hij naar rechts bewoog, ging de Quest op de linkerkant en daar lig je dan, een rot geluid als je de body hoort kraken en scheuren.

Gelukkig hielp de fietser me om omhoog te komen en was behulpzaam met het afhandelen/uitwisselen van gegevens en alles wat er nodig is om dit te regelen voor de verzekering. Voor hetzelfde geld laten ze je liggen en rijden snel weg, voordat je dan je fiets uit bent en zover bent om de achtervolging in te zetten, is hij 2 hoeken om.

Ik heb hem dan ook bedankt voor zijn bereidheid om het goed af te handelen.
Wel jammer want de Quest was nog krasvrij:-((
Saluut.

dinsdag 27 oktober 2015

Vakantie Zuid Afrika

s'morgens om half zeven op safari, afzien :-))
We zijn alweer 1.5 week terug, maar al de belevenissen zijn nog niet geland:-))
De eerste week namen we deel aan een conferentie van NCMI, dat is de organisatie waarbij we als kerkelijke gemeente aangesloten zijn. Deze organisatie bestaat nu 35 jaar en vandaar de conferentie, een hele belevenis met 4500 mensen en vele goede sprekers. De opening was op maandagavond met een concert van de lead zanger Martin Smit van de groep Delirious.

Wat me erg aansprak was het verhaal/getuigenis van Angus Buchan, hij vertelde wat hij dagelijks beleefde met God en zijn leven is verfilmd met de film "Faith like Potatoes",  Erg indrukwekkend, hij organiseert elk jaar een 3 daagse mannenconferentie op zijn Farm, en daar komen dan meer dan 300.000 mannen bij elkaar. Mega groot.

Veel makke lammeren boven op een jeep.
Na 4 dagen conferentie zijn we 7 dagen op safari geweest in verschillende gebieden ten oosten van Johannesburg, waaronder het Krugerpark. Erg mooi om de big 5 te zien, alleen het luipaard was erg lui, want die hebben we niet gezien:-))

Landhuis waar we gelogeerd hebben voor 2 nachten.
De cultuur, weer en omstandigheden zijn toch heel anders dan hier, ik zou er wel willen wonen, bijna 10 maanden mooi weer, en bijna geen kou in de winter. Alleen dat alle huizen een kasteel muur ter beveiliging moeten hebben, dat is me niks. Het lijkt wel of iedereen zijn eigen concentratiekamp heeft. Tenminste zo lijkt het aan de buitenkant, meters hoge muren met prikkeldraad en pennen.

We hebben erg mooi weer gehad, 2 weken hittegolf, maar door de lage vochtigheidsgraad heb je hier eigenlijk geen last van, alleen na 5 min in de volle zon, dan wil je wel in de schaduw.

Ook het gemak waarmee de mensen leven, en dingen normaal vinden, bijvoorbeeld een volle pick-up back met mensen die naar of van het werk komen, rijden gewoon op de snelweg en zwaaien vriendelijk naar je als je ze passeert. Zou hier niet kunnen.
Eén van de vele vergezichten.
Of een reparatie van een vrachtwagen die half op de snelweg staat, groot kleed ernaast met allerlei spul erop en 5 man eromheen.
Verschil tussen arm en rijk is mega, en je hebt er zowel negers als blanke die bedelen, omdat ze niks meer hebben.

Het tempo waarop een en ander gebeurt en beweegt is ook duidelijk anders dan hier. Wat erg leuk was op een avond uit eten met de hele groep, en ineens wordt er een liedje ingezet en al het personeel begint in polonaise te dansen, we lage in een deuk, geweldig leuk om te zien, en om mee te maken.

Maar goed, nog een keer de vele foto's en filmpjes bekijken en een plekje geven, we zitten weer in het koude kikkerlandje en zijn op zijn holland's druk met de voorbereidingen van de oliebollentocht over 2 maanden.
Saluut.

donderdag 1 oktober 2015

Oliebollentocht 2015, een Ovaal Rondje.


De oliebollentocht 2015 zal verreden worden vanuit Lattropia.

De 4de kerstdag 28 dec. zal de tocht starten in
gasterij "De Smid" in Lattrop, en ons voeren door de omliggende plaatsen in Twente en de Duitse grensstreek aan Duitse zijde.
Tijden zullen als vanouds hetzelfde zijn, start 11 uur, pauze tussen 1 en 2 uur, en oliebollen om 4 uur, en daarmee is ook gelijk de traditie afgewerkt.

Voorgaande jaren was er altijd een voor en achterrijder per groep, zodat de boel een beetje bij elkaar bleef, wat in sommige gevallen handig is, en in sommige gevallen een nadeel. De praktijk heeft geleerd dat door de steeds grotere aantallen deelnemers dit steeds lastiger te organiseren is.

Dus heb ik het voorstel gedaan aan het bestuur van de vereniging om:
A. Het te organiseren met een klein aantal vrijwilligers, wie wil helpen mag dat aangeven.
B. Via internet iedereen een x-aantal track's aan te bieden voor deze dag.
C. Eén vaste locatie voor de pauze, zodat je elkaar meerdere keren per dag ziet.
D. Een tel. nr. voor de echte pech gevallen.
Men vond dit een vernieuwende aanpak, die iedereen de kans geeft om op zijn eigen wijze, of samen, een leuk stukje te fietsen,

Tegenwoordig zijn er veel mensen die toegang hebben tot een gps, en iedereen die een velomobiel rijdt weet wat hij moet doen als zijn band lek is.
Je kan van te voren bepalen welke track je gaat rijden en met wie. Er zal voor iedereen wat zijn, van een korte vlakke route, tot een lange route, met hoogtemeters. Daarnaast kun je zelfstandig van route wisselen als de omstandigheden erg winters zijn,

De pauze zal in Duitsland zijn, en de omgeving hier heeft veel variatie in zich, tot max, bijna 100 mtr boven NAP. Via de agenda op Ligfiets.net kunnen de inschrijvingen gedaan worden, of het allemaal lukt voor het bekende bedrag is nog ff afwachten, dat weet ik half oktober.
Na betaling van inschrijfgeld is de inschrijving definitief, volg de agenda, dan kan er ingeschreven worden als die info bekend is.

Zo nu eerst 2 weken op vakantie in Zuid Afrika. :-))
Saluut.

donderdag 24 september 2015

Hoe/waar monteer je ovalen tandwielbladen

We zijn nu ruim een jaar bezig en mijn bijnaam raakt al aardig ingeburgerd :-))
De laatste tijd krijg ik verschillende vragen van mensen om te helpen bij het juist afstellen van ovale bladen. Men besteld/koopt ze, en dan komt men erachter dat het best nog lastig is om ze correct te monteren. Of ze zijn al gemonteerd en heeft bedenkingen over de montage.

Tja wat doe je dan, dan laat je ze er niet mee zitten, en maak je een afspraak zodat men langs kan komen voor de juiste afstelling. Want blijft men ermee rijden dan loop je de kans op een lastige blessure, of de tandwielbladen gaan eraf, met het idee dat het niet werkt,  hierdoor krijgen ovale tandwielbladen ten onrechte een slechte naam.

Het tegenovergestelde is juist waar, ervaringen van gebruikers met de juiste afstelling geven aan dat men erg tevreden is, ook tijdens PBP vertelde gebruikers me deze ervaringen. Het grote voordeel van Rotor is dat door de veelzijdigheid van montagegaten de bladen in elke gewenste positie gemonteerd kunnen worden. Want geen combinatie mens/ligfiets is gelijk.

Bij racefietsen zijn kettingloop, positie zadel en onderste en bovenste dode punt bekend/hetzelfde.
Dit is bij onze fietsen elke keer anders. Maar niet getreurd, in Lattrop zit de oplossing.

Mijn advies in deze, neem contact op, en kom naar Lattrop, zodat je gelijk kunt profiteren van de voordelen van deze extra's, zoals: meer vermogen, minder verzuring, makkelijker optrekken, sneller op snelheid.
Saluut.

woensdag 2 september 2015

Epiloog PBP 2015.

We zijn 2 weken verder en alles is een beetje geland, de meeste verhalen zijn verteld en ervaringen uitgewisseld. Het is een editie geweest waarbij het weer goed meewerkte, en er eigenlijk voor mij geen problemen zijn geweest, buiten de achillespees en de dove voeten, die nu wat bijtrekken. Als ik terug kijk zijn er twee dingen die opvallen met de vorige editie in 2007.

De totaaltijd is iets meer dan 4 uur korter, precies 72 uur nu,  en de totale fietstijd is ook zoveel korter, dus de tijd die ik genomen heb voor het slapen, eten en andere zaken is net zolang als in 2007. Terwijl ik het gevoel had dat ik minder snel fietste als in 2007, gevoel is dus geen zekerheid geweest in dit geval :-))
Het preventief slapen is me erg goed bevallen, het wachten voor de start echt niet. De heenreis naar Brest koste me 31.5 uur, dus de terugreis koste me 40.5 uur. Dit is wel opmerkzaam, 9 uur langer werk gehad. Met een beetje meer aandacht voor de terugtocht is hier de volgende editie wel een winst te halen. Misschien in 2019 Tom meenemen, die jaagt me altijd op tijdens de controle's. Maar de ervaring is bij iedereen dat de terugtocht langer duurt.

Deze zomer 2 x 1200 km tochten gereden, is het te doen, ja, eigenlijk wel. Welke is het zwaarst, PBP is met stip zwaarder. ongeveer 4000 hoogtemeters meer, en soms best wel korte felle klimmetjes.
PBP is ook veel gezelliger, dus dat vergoed weer veel, volgende editie zal ik zeker aan het eind van de dag starten, dan zit je voor de meute, dit is veel makkelijker op de controle's. Het mooie is dat je dit zelf kunt bepalen. Moet je wel op tijd zijn met inschrijven, want de meeste willen als eerste op pad:-)). 

Heb met bewondering gekeken wat de racefietsers er wel niet voor over hebben, tjonge doe ze het niet na. Deze editie is ook eentje waarbij de snelste rijder het gedaan heeft zonder ondersteuning. Terwijl het altijd zo is dat de snelste altijd complete ondersteuning genieten, ieder heeft dan zelf ondersteuning geregeld, waarbij ze verzorgt worden tijdens de controles en de fiets voorzien wordt van vers drinken en voedsel voor onderweg.
Het enigste probleem van deze snelle jongen is dat hij eigenlijk te snel is geweest en te vroeg terug was, hierdoor riskeert hij disqualificatie. Het is tenslotte geen wedstrijd.
Ben je nieuwsgierig naar zijn verhaal, https://yacf.co.uk/forum/index.php?topic=92653.25

Een van de leden va de Adrian Hands Societey heeft op basis van de nu beschikbare gegevens een overzicht gemaakt van de startgroepen en hun succes bij PBP. De beste startgroepen waren de A en de X groepen met 88,6% succes, de slechtste was de W groep (84 uur specials) met 64,5%. De 90 uurs groep tekende voor de meeste buiten tijd finishers, de S groep had daarvan 7%. 
In totaal 5820 starters, 
4466 binnen de tijd, 
156 buiten de tijd en 
1198 niet gefinisht.

http://shprung.com/pbp/?mode=list&cc=NL
Bovenstaande link geeft inzicht hoe het met alle Nederlandse deelnemers gegaan is.
Saluut.

zondag 30 augustus 2015

Paris Brest Paris 2015, dag 4

6 op één rij.
Het laatste stuk, 145 km nog te gaan, ik wordt wakker voor de afgesproken tijd en besluit om te gaan, het dunne matrasje ligt niet zo lekker en het wordt al aardig drukker en rumoeriger in de sporthal, zo kan ik nog net voor het donker wegfietsen. De eerste 10 min. moet ik echt wakker worden, want ja, dit is de derde keer dat ik genoegen neem met 2 uurtje slaap. Maar na wat rondlopen en water halen voor de bidons ben ik er weer en ga mijn fiets inpakken en klaarmaken, zoals de vorige keer heb je hierbij veel bekijks want ja, velomobielen zijn nog steeds een zeldzaamheid tussen 6000 deelnemers.


Ik neem er de tijd voor en ondertussen kijken de mensen wat je allemaal doet. Eigenlijk mis ik het motorgeluid bij het wegrijden, lijkt me leuk om dat aan boord te hebben, en dan afspelen als je wegrijdt:-))  Als ik weg rij  uit Mortagne wordt het snel donker en verlichting is wel een must, de route terug is anders dan de heenweg, en ik vindt ook dit stuk makkelijker, veel lange heuvels waarbij de snelheid kunt maken om de volgende weer te pakken, dit gaat goed en scheelt een hoop tijd. tijdens een lange klim in het bos wordt ik ingehaald door een groep fietsers waarbij ik in de kop meega met de voorste, het kost moeite en de hartslag gaat aardig omhoog, maar ik besluit om mee te gaan naar de top. Ik zie in de spiegel dat de grote groep achterblijft en dat ik samen met 5 man verder rij, ineens een vraag hoeveel versnellingen de fiets heeft, waarop ik antwoord, maar eigenlijk maakt dat voor de snelheid niet uit hoeveel je er hebt, als je maar de juiste hebt.

Oud en nieuw model bij elkaar.
Vlak voor de top zet ik nog even aan, en laat ze achter, en na de afdaling die volgt, zie ik ze niet meer. Uiteraard lukt dit niet elke klim, maar hier heb ik toch wel van genoten. Het is 80 km naar Dreux en toch wel aardig druk op de weg met fietsers, Het laatste stuk naar Dreux is nagenoeg vlak en lang, en ik merk dat de snelheid goed hoog is, 40+ hiermee gaan we op de laatste controle af, het gaat als een speer. Mijn achillespees voel ik wel steeds meer. In Dreux maar weer naar de massage. Als ik de controle inloop ruik ik weer die aparte lucht van eten en mensen, het gaat wat tegenstaan. Eerst naar de massage, maar dit neemt veel tijd, er ligt iemand op de brancard die piept als of hij het elk moment kan opgeven, hierna komt hij overeind, en klaagt als een oude man over zijn rug en benen, waarna een maat hem pillen geeft. Ik kijk het met verbazing aan. Hierna gaat hij op de massage tafel en hierbij maakt hij geluiden als of hij elk moment een orgasme kan krijgen, tjonge wat een toestand. Na 20 min. wachten is hij weg met veel gedoe en ben ik aan de beurt, waarbij ze ze wat smeren op mijn hak, en ik ga eten.

In de eetzaal zie ik dezelfde persoon zitten met zijn maat, hij zit erbij alsof er niks aan de hand is. Nou voor mijn gevoel duidelijk iemand die om aandacht vraagt. Want ik heb mensen voor half dood zien zitten. En daar had hij geen last van. Na het eten de laatste etappe naar Parijs, er zijn duidelijk minder fietsers op de weg, de meeste slapen tot daglicht en rijden dan het laatste stuk om overdag aan te komen, dat is leuker, meer belangstelling. Ik kies ervoor om door te gaan en nog te slapen in mijn tent voor de terugreis. Doordat ik al preventief geslapen heb, heb ik nu ook geen last van slaapaanvallen, ik zie veel mensen onderweg in de berm liggen of tegen een muurtje zitten. Tjonge dan is slapen zoals ik gedaan heb wel een luxe, zelfs iemand die bijna met zijn voeten op de weg ligt.
Die is dus niet ver gekomen toen hij slapend van de fiets stapte.

Het hele stuk cingle speed, knap hoor.
Vlak voor Parijs nog een steile klim, en dan rustig doorrijden, Op eens zie ik iemand voor me rijden die op de middenstreep rijdt, een beetje zwalkend, een tegemoetkomende vrachtwagen weet hij nog te ontwijken, maar een bestelbusje moet zelf uitwijken want deze fietsers is vastberaden om de middenstreep vast te houden. Hij zit ook nog behoorlijk scheef, dus heeft last van zijn zitvlak, nou hij liever dan ik, Ook heeft hij geen verlichting aan, en op het moment dat ik hem daarover aanspreek rijdt er ineens een motorrijder van de organisatie naast me die me in het Frans verteld dat ik rechts moet rijden. Hij ziet de fietser zonder verlichting niet eens. Ff later als de motor stil staat, ziet hij hem ook niet, want hij rijdt net weer weg als de fietsers hem wil passeren, als ik de fietser rechts passeer rijdt hij als een Engelsman links op de weg met een taxi op zijn kont. Ik zeg tegen hem dat hij rechts moet gaan rijden en zijn verlichting moet aandoen. Ik weet niet of hij het begrijpt, maar ik ben er klaar mee, en rij door. Als ik later de motorrijder zie, vertel ik hem in het Engels dat hij mij niet mij moet hebben maar die fietser die zonder licht rijdt. Maar de arme Fransman verstaat geen Engels en zijn collega ook al niet. Aparte lui die Fransen, geen woord buitenlands.

De laatste etappe is niet mijn snelste en dat vind ik niet erg vanwege mijn achillespees, de laatste 10 min begint het te regenen, ik kom tegen 5 uur over de finish, en er staan een paar mensen te kijken. Tja het regent, dus veel kun je niet verwachten, ik parkeer mijn fiets bij de andere velomobielen die er staan, en ga de hal in voor het afstempelen en dergelijke. Later zie ik dat de totaal tijd precies op 72 uur staat, leuk om te onthouden:-)) Ik krijg wat eten aangeboden, pasta uit de magnetron, nou ik bedank hartelijke voor het gratis eten. Kan het niet aanzien, ik koop wat brood en vraag of ze ook een pot bier kunnen tappen voor me, nee dat hebben ze hier niet, een Engelsman die naast me staat, snapt het ook al niet. Na wat eten en drinken, ga ik terug naar de fiets en op weg naar de camping. Nee aankomen in het donker is niks aan. Dit gaan we niet weer doen.

Als ik op de camping ben en wil slapen na het douchen begint het hard te regenen, hierdoor wordt het slapen ook niet wat. Na een paar uur ga ik maar koffie drinken bij Gerrit Schotman, en samen met 4 andere fietsers sterke verhalen vertellen hoe het allemaal gegaan is bij een ieder, 1 man heeft opgegeven vanwege maagproblemen. En is vroegtijdig terug gefietst, het is erg gezellig bij Gerrit, maar tegen 12 uur wordt het wat droger en ga ik de boel in de auto gooien en op weg naar het thuisfront. Als ik een slaapaanval krijg zet ik de auto op de parking, zodat ik een power napje kan doen.
Om 9 uur s'avonds ben ik thuis en kan genieten van weer een echt bed:-))
Saluut.